เอาตัวไม่รอด (จบ) | คมชัดลึก

 

ข้าราชการที่จะทำงานกรมนี้ควรต้องมีลักษณะที่โดดเด่นคือ

 

 

                            1.ต้องเคร่งครัดกับมาตรฐานการบิน หย่อนยานกับกฎเกณฑ์หรือมาตรฐานไม่ได้อย่างเด็ดขาด เพราะมันหมายถึงชีวิตของผู้โดยสารทั้งหมด เพราะถ้าคุณหย่อนยานกับกฎเกณฑ์มาตรฐานหมายถึงคุณสมคบกันเป็นฆาตกร เครื่องบินตกนั้นโอกาสรอดยากมาก

 

                            2.ต้องไม่เป็นคนโลภ หรือเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน ข้าราชการที่พร้อมจะเอื้อประโยชน์ให้แก่ผู้ขออนุญาตที่ไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์มาตรฐานเพื่ออามิสสินจ้างส่วนตนก็คือผู้ที่สมคบกันเป็นฆาตกร

 

                            3.ต้องเป็นผู้ที่หยิ่งทะนงในวิชาชีพ ไม่ยอมก้มหัวให้ความไม่ถูกต้องที่จะละเมิดกฎเกณฑ์มาตรฐาน ไม่ใช่เพียงแต่อ้างว่า "นักการเมืองสั่งหรือนายสั่ง" ก็พร้อมจะรับใช้อย่างสุดจิตสุดใจเพื่อความก้าวหน้าของตนเอง โดยไม่คำนึงถึงชีวิตของเพื่อนมนุษย์ ต้องมีความกล้าหาญที่จะรักษาความถูกต้องแห่งวิชาชีพตน

 

                            วันนี้คงต้องถามว่า ข้าราชการกรมการบินพลเรือนทำอะไรกันอยู่ จึงปล่อยให้เกิดความอัปยศอดสูกับชาติบ้านเมืองถึงขนาดนี้ ไม่รู้สึกอะไรกันเลยจริงๆ หรือ ถ้ามีชีวิตอยู่โดยไม่มีศักดิ์ศรีก็ถือว่าไร้ค่ายิ่ง

 

                            ที่อ้างว่าเคยทำเรื่องเสนอมา 4 ครั้งแล้ว แต่ไม่ได้รับความสนใจ คงต้องบอกด้วยว่า เสนอใครเสนอนักการเมืองคนไหน ต้องกระชากหน้ากากออกมาให้หมด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมคนไหนที่รับเรื่องแล้วไม่ดำเนินการหรือรัฐมนตรีเสนอเรื่องแล้วนายกรัฐมนตรีคนไหนที่เพิกเฉยละเลยจนเกิดความอัปยศกับชาติขนาดนี้ แม้แต่เขมรที่สอบตกก็ยังคะแนนดีกว่าไทย แต่ทั้งลาวและพม่าล้วนสอบผ่านและมีคะแนนเหนือกว่าไทย ทั้งนักการเมืองและข้าราชการประจำที่ต้องรับผิดชอบไม่รู้สึกอัปยศกันบ้างเลยหรือ

 

                            โดยภาพรวมนับว่าประเทศไทยก้าวหน้ากว่าเขมร ลาว และพม่าเยอะ รวมทั้งอุตสาหกรรมการบินก็ใหญ่โตกว่ามาก แต่มาตรฐานการบินต่ำกว่า หรือเรียกว่าไม่มีมาตรฐาน กรมการบินพลเรือนปล่อยให้เกิดเรื่องอย่างนี้ได้อย่างไร?

 

                            เรื่องนี้ควรต้องสอบสวนหาคนรับผิดชอบให้ได้และเปิดโปงให้รู้กันทั่ว ไม่ใช่มัวเห็นแก่หน้ากันปล่อยให้คนทั้งชาติอัปยศ ถ้าท่านไม่รู้สึกอัปยศก็แสดงว่าไม่มีจิตวิญญาณของความเป็นคนไทยเหลืออยู่เลย

 

                            เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้สะท้อนถึงความชั่วร้ายของระบบการเมืองที่ผ่านมาอย่างชัดเจน และเป็นการยืนยันให้เห็นว่า ระบบราชการที่ผู้บริหารเอาแต่ตัวรอดไม่สามารถรักษาประโยชน์ของประเทศชาติได้ ถึงจะเป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หรือชั้นสูงแค่ไหนในที่สุดก็แค่เอาตัวรอด ชาติจะเสียหายอย่างไรช่างมัน! น่าเศร้าที่สุด

 

                            เรื่องนี้ทำให้รู้สึกสิ้นหวังและหดหู่กับนักการเมืองไทยที่ไม่ดีและระบบราชการที่อ่อนแอจริงๆ จะมีวันไหนที่คนไทยจะก้าวข้ามความอัปยศเหล่านี้ไปได้?

 

                            เรื่องนี้ถือเป็นบทเรียนที่มีราคาแพงที่สุดของชาติไทย ถ้าไม่เร่งรัดปฏิรูปการเมืองและปฏิรูประบบราชการให้สำเร็จ ความอัปยศเช่นนี้จะย้อนกลับมาให้เห็นอีก!

 

 

 

 

สมบัติ ธำรงธัญวงศ์