...ศัตรูของเราคือเราเอง... | คมชัดลึก

๏ เช้าแล้วฟ้าสว่างในอีกเช้า   สนิทมืดว่างเปล่าแค่เพียงครู่

ค่ำคืนมืดมิดคล้ายศัตรู   ไม่นานเข้าเช้าตรู่ก็รู้ว่ามิตร

๏ ที่คล้ายศัตรูเพราะไม่รู้   ขลาดเขลาในครู่มืดสนิท

ทั้งหลายทั้งปวงจมห้วงคิด   ไม่รู้ถูกผิดที่บิดเบือน

๏ ไม่รู้เพราะไม่รู้จึงไม่รู้   จึงขณะครู่ที่ไหลเคลื่อน

ความจริงความเท็จสะท้านสะเทือน  ศัตรูจึงไหลเลื่อนเหมือนศัตรู

๏ จึงไม่รู้ศัตรูไม่รู้มิตร   จึงไม่รู้ความคิดที่มาสู่

จึงที่เห็นเหมือนไม่เห็นให้ได้ดู  จึงรู้เหมือนไม่รู้ทุกผู้คน

๏ ดังนั้นในมืดจึงมืดมิด   มืดด้วยความคิดแสนสับสน

มืดด้วยความยึดติดกับตัวตน   มืดมิดในทุกหนที่มืดมิด

๏ จนกว่าฟ้าจะสว่างในอีกวัน   จนกว่าจะยืนยันความถูกผิด

จนกว่าเราจะเข้าใจในชีวิต   จนกว่าความคิดจะคิดความ

๏ เพื่อให้ฟ้าสว่างในอีกเช้า   ที่มืดมิดว่างเปล่าคือคำถาม

เพื่อให้ค้นคำตอบเพื่อนิยาม   เพื่อให้ใจก้าวข้ามข้ามบิดเบือน

๏ มืดแล้วฟ้ามืดในอีกค่ำ   สว่างแล้วมืดดำเสมอเสมือน

สว่าง-มืด, มิตร-ศัตรู, หัวใจเตือน  ด้วยหัวใจเท่านั้นแหละเพื่อนด้วยหัวใจ !.