ไลฟ์สไตล์

แยกขวาสองแพรก ท้าไป... น้ำตกห้วยทองปาน

แยกขวาสองแพรก ท้าไป... น้ำตกห้วยทองปาน

22 ก.พ. 2558

ชวนเที่ยว : แยกขวาสองแพรก ท้าไป... น้ำตกห้วยทองปาน : เรื่อง / ภาพ ... วันเพ็ญ แต่งตั้ง

 
                            “ไอ้น้อง พี่จะไปน้ำตกห้วยทองปานอีกครั้ง ครั้งนี้ลูกชายพี่ไปด้วยนะพี่ดีใจมากเลยที่เขาขอไปด้วย” ส่วนข้าพเจ้าตอบแบบไม่ต้องคิด 
 
                            “หนูไปด้วย” เพราะโอกาสที่จะไปดั้นด้นผจญภัยให้ถึงชั้นน้ำตกที่เป็นจุดหมายอีกครั้งไม่ได้มีบ่อยนัก
 
                            ความทรงจำของข้าพเจ้ากับการไปผจญภัยครั้งแรกเมื่อสองปีก่อนกลับมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งการไปเดินป่าท้าน้ำตกสายนี้ครั้งแรก...(ครั้งนั้นด้วยความที่หยิบรองเท้าผิดคู่ ไม่ได้ดูพื้นรองเท้าที่เสื่อมคุณภาพสุดท้ายพื้นหลุด ทำให้ต้องเดินด้วยเท้าเปล่า ใส่เพียงถุงเท้าเดินในป่าเท่านั้น แล้วยังต้องเดินตากฝนเกือบทั้งวันเพราะมากันในช่วงที่ฝนยังตกอยู่ ทางเดินที่เป็นโขดหิน ทางขึ้นเขาชันและลื่นมาก สุดท้ายพวกเราทั้ง 5 คน เดินไปไม่ถึงจุดหมายชั้นที่ 19 คงได้แค่นอนผูกเปลกันแค่ชั้นที่ 5 เท่านั้น...)
 
                            ฉะนั้น ในครั้งที่สองนี้ ข้าพเจ้าไม่ปล่อยโอกาสของตัวเองแน่นอน เพราะประโยคนี้ของเด็กชายวัย 11 ขวบ ที่บอกว่า “ลูกอยากไปดูน้ำตกของพ่อครับ พ่อปาน” เป็นแรงบันดาลใจให้พี่ชายคนหนึ่งในกลุ่มเที่ยวป่าของพวกเราเดินทางไป น้ำตกห้วยทองปาน เพื่อไปให้ถึงชั้นที่ 22 อีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้ไปอีกเลยนับสิบปีหลังจากเกิดน้ำป่าถล่มที่น้ำตกป่าละอู
 
                            พี่ชายได้ถ่ายทอดประสบการณ์ให้ข้าพเจ้าฟังว่า...ครั้งแรกนั้น คณะสำรวจประกอบด้วย เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า พี่ทองใบ ทองดีเลี้ยง เป็นผู้นำทาง บวกกับข้อมูลแผนที่ทางอากาศของพี่ชาย ที่บ่งบอกว่า มีชั้นน้ำตกที่มีความสูงซ่อนตัวอยู่ภายในหุบเขานี้ และคาดว่ามีระดับความสูงชันที่มากกว่าน้ำตกป่าละอู นักนิยมไพรวัยรุ่นจากกรมมลพิษที่ชอบการเสาะหาสิ่งอะไรใหม่ๆ ที่ท้าทายจิตใจและความสามารถ ย่อมไม่พลาดที่จะเดินทางไป
 
                            ใครจะไปคิดว่าน้ำตกป่าละอู 15 ชั้นที่หัวหิน ซึ่งอยู่ในพื้นที่ของหน่วยพิทักษ์อุทยานที่ 3 ห้วยป่าเลา อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ที่เต็มไปด้วยสายน้ำชุ่มฉ่ำตลอดทั้งปี ผืนป่าที่อุดมด้วยสีเขียว ผีเสื้อสวยยั่วยวนให้นักท่องเที่ยวคนแล้วคนเล่ามาเยี่ยมชมความงามความร่มรื่น และความยากลำบาก ยังมีอีกสายน้ำหนึ่งสายไหลลงมาเป็นน้ำตกอยู่อีกฟากฝั่งหนึ่งของน้ำตกป่าละอูชั้นที่ 9 นาม “สองแพรก” 
 
                            ครั้งนั้นการเดินทางสำรวจน้ำตกเป็นไปด้วยความยากลำบาก ถ่ายภาพได้น้อย เพราะต้องคำนึงถึงอันตรายแห่งความชันและลื่น ทุกคนบาดเจ็บเพราะหกล้ม ลื่นชนขวากหนาม หากแต่การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ทำให้คณะไปจนถึงชั้นที่ 22 ตามเป้าหมาย โดยเรียกขานน้ำตกสายนี้ตามชื่อของพี่ทองใบ และพี่ปาน ผู้อาวุโสในขณะนั้นมาจนถึงทุกวันนี้ 
 
                            และเมื่อการสำรวจถูกนำเผยแพร่ทางหนังสือพิมพ์ ยังมีกลุ่มสำรวจของเอกชนได้สำรวจเส้นทางน้ำตก 4 สาย คือ น้ำตกแพรกตะคร้อ, น้ำตกป่าละอู, น้ำตกห้วยทองปาน และน้ำตกชลนาฏ เพื่อรวบรวมข้อมูลทำหนังสือเผยแพร่ต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก แต่สำหรับน้ำตกห้วยทองปานกลุ่มสำรวจเดินไปถึงแค่ชั้นที่ 10 เนื่องจากเวลาไม่อำนวย พี่ชายจึงอยากย้อนรอยเพื่อไปน้ำตกสายนี้อีกครั้ง หลังจากที่ได้พยายามไปหลายครั้งแต่ยังไม่ถึงชั้นที่สวยที่สุดคือ ชั้นที่ 19 สักที หลังจากที่เวลาห่างกันมาเกือบสิบปีหลังจากไปครั้งแรก
 
                            การเดินทางลัดเลาะไปน้ำตกห้วยทองปานของพวกเราในครั้งนี้ โชคดีที่ฝนไม่ตก ท้องฟ้าแจ่มใส ทำให้เดินไปตามโขดหินไม่ลื่นมากนัก ซึ่งจะช่วยให้พวกเราทำเวลาเดินได้มากขึ้น เพราะตั้งเป้าว่า จะพยายามเดินและให้ไปถึงน้ำตกชั้นสูงๆ ให้ได้มากที่สุดก่อนค่ำ แต่ระหว่างทางบางช่วงเราจะเจอโขดหินที่สูงชัน ไม่สามารถข้ามได้ ก็ต้องตัดทางสลับขึ้นเขา แล้วตัดลงมาเดินลัดเลาะตามน้ำตกอีก ทางที่เดินตัดสลับขึ้นเขาบางช่วงจะเป็นทางชันและลื่น เนื่องจากเป็นดินแห้งและมีใบไม้แห้ง ทำให้ค่อนข้างลื่น การปีนป่ายขึ้นไปต้องใช้ต้นไม้ รากไม้ เถาวัลย์ ช่วยในการพยุงตัวปีนขึ้นเขา และต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก เพราะบางช่วงฝั่งหนึ่งเป็นเขาสูงชัน อีกฟากหนึ่งเป็นเหว ยิ่งถ้าเป็นหน้าฝนด้วยแล้ว...ลองจินตนาการดูว่าทางเดินจะเป็นเช่นไร
 
                            ระหว่างเดินไปน้ำตกสิ่งที่ข้าพเจ้าเห็นและได้สัมผัส คือ การช่วยเหลือกันและกันระหว่างเพื่อนร่วมทาง เพราะพวกเราต้องแบกสัมภาระทั้งของตัวเอง และช่วยกันแบกอาหารกองกลาง ช่วยกันดึงมือข้ามน้ำ ช่วยดึงมือระหว่างไต่ขึ้นเขา...แต่ภาพหนึ่งที่ได้เห็นด้วยคือ ภาพสองพ่อลูกคนต้นเรื่อง ช่วงใดที่เป็นช่วงเดินไต่ริมหน้าผา พ่อจะจับมือลูกชายไว้แน่น คอยซ้อนตัวกันตัวลูกชายไว้ไม่ให้พลาดลื่นลงมา และพวกเราลุง น้า อา พลอยมีส่วนร่วมในภาพประทับใจเหล่านั้นไปด้วย...
 
                            การเดินทางพวกเราในวันแรกเราจะเดินให้ได้ใกล้น้ำตกชั้นจุดหมายมากที่สุด พวกเราหยุดพักตั้งแคมป์กันที่น้ำตกชั้น 12 ในตอน 4 โมงเย็น จะได้ไม่ค่ำมืดอันตรายเกินไป ยิ่งถ้าไม่ชำนาญเส้นทางจะทำให้มองเห็นทางค่อนข้างลำบาก เพราะโดยธรรมชาติในป่าจะมืดเร็วมาก และยิ่งมืดก็ยิ่งเงียบ พวกเราช่วยกันทำอาหาร บ้างก็แยกย้ายกันไปเล่นน้ำตกตามใจชอบ ขอบอกว่าน้ำตกเย็นมาก อาบแล้วสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก 
 
                            อาหารมื้อที่พวกเรากินร่วมกันในป่า อาจจะด้วยที่พวกเราเดินปีนป่ายกันเหนื่อยมาทั้งวันอาหารจึงอร่อยเป็นพิเศษ นั่งกินกันไป คุยแลกเปลี่ยนกันไป นั่งดูดาวที่เต็มท้องฟ้า เพราะคืนนั้นฟ้าเปิด จะเห็นดาวเยอะและสวยมาก ค่ำคืนนั้นพวกเรานอนหลับกันเร็วเพราะเหนื่อยกันถ้วนหน้า และอากาศก็เย็นสบายๆ ไม่หนาวจนเกินไปนัก
 
                            วันที่ 2 พวกเราออกเดินกันแต่เช้ามุ่งไปยังน้ำตกชั้นจุดหมายชั้นที่ 19 เพื่อจะให้ถึงเร็วที่สุด และจะได้มีเวลาชื่นชมบรรยากาศได้นานที่สุด ...สุดท้าย พวกเราทั้งหมดก็มาถึงน้ำตกชั้นที่ 19 จนได้ ภาพสายน้ำตกที่เห็นบอกได้เลยว่า น้ำตกชั้นนี้สวยที่สุดใน 22 ชั้น ต่างคนต่างเก็บภาพในมุมต่างๆ กันตามใจชอบ ส่วนข้าพเจ้ามองหาผีเสื้อที่ชอบเป็นการส่วนตัวก็ได้เจอผีเสื้อชนิดที่ไม่เคยเจอมาก่อนเช่นกัน ผีเสื้อที่นี่จะตัวใหญ่ และสีสดสวยมาก...แต่ความรู้สึกบนใบหน้าคนต้นเรื่องของข้าพเจ้าแลดูจะมีความสุข และภูมิใจมากมายอย่างเห็นได้ชัด...
 
                            หลังจากพวกเราทั้ง 10 คนกลับออกมาจากน้ำตกห้วยทองปานแล้ว ข้าพเจ้าได้ยินสองพ่อลูก คุยกันว่า.....
 
                            “พ่อภูมิใจในตัวลูกมาก ลูกอาจจะเป็นเด็กที่อายุน้อยที่สุด ที่ได้เดินทางมาถึงน้ำตกชั้นที่ 19 แห่งนี้ พ่อมีความสุขมาก ที่ความฝันของพ่อที่จะพาลูกชายมาสักครั้งเป็นจริงแล้ว”
 
                            ส่วนข้าพเจ้าได้แต่แอบยิ้ม...เพราะดีใจที่การเดินทางในครั้งที่สองนี้ได้เป็นหนึ่งคนในจำนวนที่ไปด้วยกัน ถึงแม้ครั้งแรกที่ไปเมื่อสองปีก่อนจะเดินป่าไปน้ำตกห้วยทองปานเกือบจะเท้าเปล่า และเดินไม่ถึงจุดหมายก็ตาม แต่มันเป็นความทรงจำส่วนตัวของข้าพเจ้า จนได้มาอีกครั้งและเดินไปจนถึงชั้นที่ 19 ดังตั้งใจไว้...และตั้งใจไว้อีกว่า อาจจะมีครั้งที่สามที่จะต้องไปจนถึงชั้นที่ 22 ให้ได้
 
                            มีเสียงบ่นแว่วตามมาว่า “พวกเอ็งไปกันเองเหอะนะ พี่พอแล้ว”  555
 
 
 
 
 
-------------------------
 
(ชวนเที่ยว : แยกขวาสองแพรก ท้าไป... น้ำตกห้วยทองปาน : เรื่อง / ภาพ ... วันเพ็ญ แต่งตั้ง)