'การทบทวน' ในช่วงวันหยุดตรุษปีใหม่ | คมชัดลึก

 

                               ช่วงเวลาวันหยุดตรุษปีใหม่นี้ สำหรับผมแล้วถือว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญยิ่งครับ เพราะเป็นช่วงเวลาแห่งการทบทวนว่าตลอดทั้งปีเก่าที่ผ่านพ้นไป ผมได้ทำอะไรลงไปบ้างแล้ว ได้รับผลอย่างไรบ้างและได้เรียนรู้อะไรบ้างจากการทำงานหนักมาตลอดทั้งปี  เชื่อไหมครับว่าบางครั้งเรามุ่งที่จะทำงานอย่างหนักกันมาตลอดทั้งปี แต่แทบไม่มีโอกาสนั่งทบทวนอย่างเงียบๆ คิดแบบไม่เข้าข้างตัวเองว่าที่ผ่านมาบรรดาสิ่งต่างๆ ที่ได้ลงมือทำนั้น ผลที่ได้รับจริงๆ แล้วคืออะไรกันแน่ เพราะหากเราคิดอย่างไม่เข้าข้างตัวเอง และประเมินผลอย่างไม่เข้าข้างตัวเอง ทั้งยังได้เรียนรู้จุดบกพร่องของตัวเอง เราก็สามารถที่จะวางแผนการทำงานล่วงหน้าเพื่อให้เกิดทั้งประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุดสำหรับปีใหม่ที่จะมาถึง  

 

                               สิ่งที่ผมได้ค้นพบจากการที่ได้ทบทวนในสิ่งต่างๆ ที่ทำมาตลอดทั้งปี ทำให้ได้รู้สาเหตุสำคัญที่เป็นต้นเหตุให้เกิดความล้มเหลวกว่า 90% คือ “ระบบการจัดการที่ล้มเหลว” เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้นผมขอแยกส่วนประกอบที่สนับสนุน “ระบบการจัดการ” ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนที่ 1 คือ “Content”  และส่วนที่ 2 คือ “Context”  ซึ่งทั้งสองส่วนที่สำคัญนี้ หากไม่ใช้  “สติ+ปัญญา” คิดวิเคราะห์อย่างลึกซึ้งก็จะไม่พบความแตกต่าง 

 

                               เชื่อไหมครับว่ากว่าผมจะรู้และเข้าใจถึงความแตกต่างและเข้าใจถึงระบบของการทำงานร่วมกัน ของทั้ง “Content” และ “Context” ก็ต้องใช้เวลานานหลายปีครับ และผมตั้งใจว่าของ “ขวัญปีใหม่” ที่ผมมอบให้ท่านผู้อ่านในปีนี้ก็คือ การค้นพบ หัวใจสำคัญของการทำงานร่วมกันของทั้ง 2 ส่วนนี้ หากทั้ง 2 ส่วนนี้ทำงานร่วมกันได้อย่างกลมกล่อมกลมกลืนไม่ขัดแย้ง กิจการงานใดก็จะไม่เหลือบ่ากว่าแรง ขึ้นอยู่กับว่าช้าหรือเร็วเท่านั้น จะประสบความสำเร็จผลดังใจหมายครับ ซึ่งสาระสำคัญของทั้ง 2 ส่วนมีดังนี้ครับ

 

                               ส่วนที่ 1 “Content” สำหรับผมแล้วหมายถึง “วิชาความรู้” อันเป็น “องค์ความรู้” ที่สั่งสมมาตลอดชีวิต จะว่าไปแล้ว “มนุษย์” เป็นสัตว์ที่ประเสริฐครับ ที่เหนือกว่าสัตว์อื่นใดบนโลกนี้ ก็เป็นเพราะกระบวนการสะสมความรู้นี่แหละครับ เป็นการเรียนรู้ไปตลอดชีวิต รู้จริงบ้างไม่จริงบ้าง  รู้ลึกบ้าง ตื้นบ้าง รู้แคบบ้าง กว้างบ้าง   บางครั้งการที่เรารู้มากเกินไปก็ไม่ดีครับ คนยิ่งรู้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งถูกหลอกง่ายมากเท่านั้น เหมือนกับผู้ที่หลงไปกับลัทธิความเชื่อต่างๆ จากคนที่รู้มากเท่าไหร่กลับกลายเป็นคนที่หลงงมงายและเชื่อคนมากเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเภท “น้ำเต็มแก้ว”  หรือประเภท “ดื้อตาใส” ส่วนใหญ่ก็คือคนประเภทที่เรียนมาก, รู้มากและฉลาดมากที่เต็มไปด้วยองค์ความรู้ที่หลากหลายมาก จัดว่าเป็นส่วนที่ 1 ที่ผมเรียกว่า “Content”  ซึ่งเป็น  “นามธรรม” เพราะยิ่งรู้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งถอยห่างจากความเป็นจริงของชีวิตมากเท่านั้น

 

                               ส่วนที่ 2 “Context” คือ การนำเอา “Content” ที่เป็น “นามธรรม” ที่ได้เรียนรู้สั่งสมประสบการณ์มาลงมือปฏิบัติเพื่อก่อให้เกิดประโยชน์ ให้เกิดเป็น “รูปธรรม”  ขึ้น ซึ่งในส่วนที่ 2 นี้ยากมากครับ เพราะจะต้องคัดเลือก “Content” ที่มีความหลากหลาย มาย่อยให้เหลือเฉพาะที่เป็นประโยชน์  ซึ่งก็ถือว่ายากมากแล้ว เพราะเป็นทั้ง “การวิเคราะห์” และ “การสังเคราะห์”  เพื่อให้ได้พบ  “แก่น” ของ “Content”  ที่เป็นประโยชน์ ทั้งยังต้องมีทั้ง “สติ” และ  “ปัญญา” ที่จะนำเอาแก่นของ “Content”   นั้น มาใช้เพื่อให้เกิด “Context”  สารภาพตามตรงครับว่าการจะนำ“Content” ซึ่งเป็น “นามธรรม” แล้วนำไปสู่ “Context”  ที่เป็น “รูปธรรม” นั้น ไม่ใช่ของง่ายครับ จะต้องมีระบบระเบียบในการบริหารจัดการอย่าง เข้าใจ เข้าถึง  “Content” ให้ได้เสียก่อน  จึงคิดที่จะนำไปสู่การ “พัฒนา”  คือ “Context”  เพื่อให้เกิดผล

 

                               ทั้งหลายทั้งปวงที่กล่าวมานี้เป็น “การทบทวน” ในช่วงวันหยุดตรุษปีใหม่ของผม  เป็นการที่ผมได้ค้นพบ “แก่น” อันเป็น “สาระ” ที่สำคัญ ซึ่งผมคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์อย่างมากหากท่านผู้อ่านลองนำมาปรับประยุกต์ใช้ก่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่น    ถือว่าเป็นของขวัญปีใหม่ชิ้นสำคัญที่ผมยินดีมอบให้กับท่านผู้อ่านในปีใหม่นี้ครับ

 

 

 

 

 

 

-----------------------

 

(คลินิคคนรักบ้าน : 'การทบทวน' ในช่วงวันหยุดตรุษปีใหม่ : โดย ... ดร.ภัทรพล)