หญิงไทย...อย่ามองข้าม | คมชัดลึก

 

 

          ผู้ชายกับผู้หญิง เตรียมตัวที่จะแต่งงานกัน ผู้ชายมีเงินหนึ่งแสนห้าหมื่น ผู้หญิงมีเงินหนึ่งแสน

 

          ก่อนที่จะแต่งงาน ผู้ชายนำเงินแสนห้าหมื่นไปดาวน์บ้าน ผู้หญิงนำเงินหนึ่งแสนไปตกแต่งบ้าน และซื้อเครื่องใช้ต่างๆ ในบ้าน

 

          หลังแต่งงาน ผู้ชายผ่อนส่งค่างวดบ้าน สามพันหยวนทุกเดือน เงินเดือนคงเหลือหนึ่งพันหยวน ผู้หญิงเงินเดือนเดือนละสามพันหยวน ชายหญิงทั้งสองใช้ร่วมกัน

 

          สามปีต่อมา ผู้หญิงตั้งครรภ์ จากนั้นคลอดลูกออกมา ผู้ชายได้เลื่อนตำแหน่งในหน้าที่การงาน เงินเดือนเพิ่มเป็นเจ็ดพันหยวน

 

          ยามนี้เด็กต้องการคนดูแล หากจ้างพี่เลี้ยงต้องจ่ายเดือนละสองพันหยวน ผู้ชายและผู้หญิงทั้งสองปรึกษาหารือกัน ตกลงตัดสินใจใหผู้หญิงลาออกจากงาน เพื่ออยู่ดูแลลูก เช่นนี้แล้ว ผู้หญิงจึงกลายเป็นแม่บ้านเต็มตัว

 

          สิบปีต่อมา ผู้ชายประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน รัศมีเปล่งปลั่ง ผู้หญิงคลุกคลีอยู่กับลูก สามี บ้าน ทุกๆ วัน ราศีหม่นหมอง

 

          ยามนี้ผู้ชายรู้สึกว่า ภรรยาตนไม่สามารถพาเข้าสังคมได้อีกแล้ว สิ่งยั่วยวนภายนอกก็ช่างร้อนแรงเย้ายวนใจ สุดท้ายเลยมีภรรยาน้อย

 

          หลังจากภรรยารู้เรื่องเข้า ทะเลาะวิวาท สุดท้ายเศร้าเสียใจ ผู้ชายและผู้หญิงเตรียมตัวหย่า

 

          ตามคำอธิบายในตัวบทกฎหมายว่าด้วยการสมรส "บ้าน" ผู้ชายได้ซื้อก่อนแต่งงาน ผู้หญิงไม่มีสิทธิ์ ผู้หญิงไม่ยอม บอกว่า "พวกเราทั้งสองช่วยกันผ่อนค่างวด"

 

          ทนายถามว่า "เธอมีหลักฐานที่ร่วมกันผ่อนส่งค่างวดหรือไม่?" ผู้หญิงตอบว่า "ไม่มี ทุกเดือนจะหักจากบัญชีเงินเดือนของผู้ชายโดยตรง"

 

          ผู้หญิงบอกอีกว่า "ลูก...ฉันเป็นคนคลอดเอง ฉันเลี้ยงดูจนเติบใหญ่มากับมือ ลูกต้องตกเป็นของฉัน"

 

          ทนายพูดว่า "ลูก...จะตกเป็นของใคร เราจะดูว่าใครมีความสามารถที่จะเอื้อประโยชน์ให้แก่เด็กมากที่สุด เธอ..ไม่มีงานทำ ไม่มีรายได้ ไม่มีบ้าน ย่อมไม่เป็นผลดีต่อการเจริญเติบโตของเด็ก ทางศาลจะตัดสินให้ตกเป็นของผู้ชาย"

 

          ยามนี้ผู้หญิง...ไม่มีบ้าน ไม่มีงาน ไม่มีเงิน ไม่มีลูก เธอสิ้นหวังแล้ว โลกของเธอล่มสลายไปแล้ว ส่วนผู้ชายเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเขา

 

          ผู้หญิง...เธอยังกล้าที่จะนำเอาความสุขของทั้งชีวิตฝากฝังไว้กับคนอื่นอีกหรือไม่?

 

          บนโลกใบนี้ไม่มีใครให้คุณพึ่งพิงได้ตลอดชีวิต แม้แต่เงาของเธอเองก็จะห่างหายไปจากเธอในความมืด

 

          ใช่แล้ว...แรกเริ่ม ผู้ชายรักเธอมาก แต่..ผู้หญิงโดยส่วนมากแล้ว มักจะละเลยสิ่งสำคัญที่สุดไป นั่นก็คือ "คน" ขอเพียงยังมีชีวิตอยู่ล้วนที่จะแปรเปลี่ยนไปได้ทุกเมื่อทุกเวลา

 

          ผู้หญิงที่มีอาชีพ มีความอิสระของตนเอง จึงจะดำรงชีวิตได้ตามแบบฉบับตัวตนที่แท้จริงของตนเอง จึงสามารถสร้างความมั่นคงในการใช้ชีวิตคู่

 

          เพราะ...ทุกๆ คน ล้วนชื่นชอบชื่นชมสิ่งสวยๆ งามๆ ใครจะยอมทนอยู่กับคนที่ไม่แต่งหน้าแต่งตัว ไม่พัฒนาตนเอง เกียจคร้าน ซังกะตาย อีกทั้งเป็นผู้หญิงที่เสื่อมโทรมแล้ว ได้ทุกวัน

 

          ผู้หญิงเอ๋ย...ดีกับตัวเอง ทะนุถนอมตัวเองให้มากหน่อยเถิด "ต้องสูงส่งถึงจะล้ำค่า"

 

          คิดอยากจะเป็นผู้หญิงที่แกร่ง รูปลักษณ์ของผู้หญิงเอง เป็นตัวตัดสินกำหนดว่า "สำเร็จหรือล้มเหลว"

 

.......................................

(หมายเหตุ หญิงไทย...อย่ามองข้าม : คอลัมน์ ลุงแจ่มเตือนภัย)