แนวคิดและวิถีการดำเนินชีวิต | คมชัดลึก

 

                             ขณะนี้ฉันมีหนังสือ “แนวคิดและวิถีทางการดำเนินชีวิต” ซึ่งทุกถ้อยความเขียนจากความจริงที่ค้นได้จากใจตนเองทั้งสิ้น ฉันไม่ได้เขียนหนังสือเพื่อขายหาเงินและตัวฉันเองก็ไม่ใช่นักเขียนหรือนักอะไรทั้งนั้น แต่ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่จะถ่ายทอดความรู้สึกตัวเองออกไปสู่เพื่อนมนุษย์อันเป็นที่รักยิ่งของฉันทุกคน

 

                             เงินทองที่ได้รับจากการจำหน่ายหนังสือเล่มแล้วเล่มเล่าฉันนำมาใช้ในการเขียนต่อซึ่งมีทั้งเรื่อง “ปราชญ์ของแผ่นดิน” และมีหนังสือภาษาอังกฤษด้วย เพื่อเผยแพร่สู่เพื่อนมนุษย์ที่อยู่ต่างแดน

 

                             ฉันบอกแล้วว่าตัวเองไม่มีเงินเก็บสะสม นอกจากสร้างคุณประโยชน์ให้แก่สังคม บางทีเล่มสุดท้ายอาจจะอยู่ที่เชิงตะกอนก็ได้ นั่นคือคำสารภาพว่าไม่มีอะไรที่จะเอาไปได้ทั้งสิ้น สวรรค์นรกมันก็อยู่ที่ใจเราเอง และรู้ได้ด้วยตัวเอง

 

                             เมื่อคืนก่อนฉันเดินทางกลับจาก จ.สุราษฎร์ธานี ถึงกรุงเทพฯ มันก็ดึกมากแล้ว เมื่อคืนนี้ฉันนั่งสูดลมหายใจเข้าปอดให้มากที่สุด เพราะเกิดความรู้สึกเสมือนว่ามันจะเป็นวันสุดท้ายแต่แล้วเช้าวันนี้ ลุกขึ้นมาก็มาทำต่อ ใครเอาไปได้ก็ให้ทั้งหมด คงไม่มีอะไรดีที่สุดและก็คงไม่มีอะไรเลวที่สุด ชีวิตมนุษย์ก็คงวนเวียนอยู่กับเหตุผลที่อยู่ในใจตนเองเท่านั้น

 

                             ค่ำวานซืนฉันพูดทิ้งท้ายไว้ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ว่า “วิญญาณฉันยังอยู่ที่นี่ แม้กายจะไปแล้ว แต่ขอให้ชนรุ่นหลังจงทำงานอย่างมีความสุขตลอดไป”

 

                             ฉันเดินทางไปอยู่ที่สวนโมกขพลาราม จ.สุราษฎร์ธานี ไปที่ไหนก็มักพบบรรดาศิษย์แทบจะทุกมุมโลก คนเหล่านี้เขาไปสร้างความดีความงามให้เป็นกำลังใจแก่ครูของเขา

 

                             ตอนเดินทางกลับฉันก้าวขึ้นรถแล้วขณะที่หันหลังให้กับหลายคนซึ่งมายืนส่งอยู่ที่ประตูรถฉันนึกในใจว่า “ถ้าอยากให้ครูมีความสุขก็ขอให้สร้างคุณงามความดีเอาไว้เถิด”

 

                             ฉันไม่ทราบว่าหลายคนจะได้ยินเสียงพูดอยู่ในใจขณะนั้นหรือเปล่า

 

 

 

 

 

-------------------------

 

(หอมกลิ่นกล้วยไม้ : แนวคิดและวิถีการดำเนินชีวิต : โดย...ระพี สาคริก [email protected])