หนังสือที่เธอถือมา : กับปวงกวีที่ตายแล้ว
Play
02 พ.ย. 2557
หนังสือที่เธอถือมา : กับปวงกวีที่ตายแล้ว : โดย...ไพวรินทร์ ขาวงาม
๑
‘เขาว่ากวีตายแล้ว!’
‘โน่นทิวแถวหลุมศพกวีที่เหลืออยู่!’
‘กวีเป็นอะไรตายใครก็รู้!’
‘สุนทรภู่-ท่านยังตายหลายร้อยปี!’
๒
‘ใช่เสพยาอายุวัฒนะ!’
‘อมตะโดยไม่ตายกลายเป็นผี!’
‘เต็มทั้งนั้นนรกสวรรค์ชั้นกวี!’
‘ล้วนที่ต้องตายตามวัยวัน!’
๓
‘บทกวีอ่านยากยังขายยาก!’
‘วิบากแม้อ้างสร้างสรรค์!’
‘บทกวีอาจมิใช่ในนิรันดร์!’
‘แค่ทรงจำขณะสั้นในสัญญา!’
๔
‘ริมฝีปากยังต้องท่องจำไว้!’
‘ลมหายใจบทกวีที่เพรียกหา!’
‘ทำนองเสนาะไพเราะเสภา!’
‘คำร้องชีวิตชีวาภาษาเพลง!’
๕
‘ใครจะอ่านบทกวีที่ตายแล้ว!’
‘กวีแก้วกวีศรีกวีเคร่ง!’
‘กวีเครียดละเลียดซึ้งถึงตัวเอง!’
‘กวีเก่งกวีกล้าประชาชน!’
๖
‘ริอาจเป็นกวีมิง่ายนัก!’
‘ใครจักว่าจ้างทางเหตุผล!’
‘ปักเจกวิถีกวีนิพนธ์!’
‘ตัวตนอัตตาภาษาอะไร!’
๗
‘บ้างว่าตายเสียเถิดกวี!’
‘อย่ามีเพ้อเจ้อเพ้อฝันได้!’
‘อย่าต้องร้องหาภาษาใจ!’
‘ปล่อยมันเป็นไปเช่นนั้น!’
๘
‘บ้างว่ากวียังมีชีวิตอยู่!’
‘กวีสู้ดูซีกวีฝัน!’
‘แม้นทุกข์ทรมานอย่าอ่านมัน!’
‘อ่านกันเท่าที่อ่านบันดาลเป็น!’
๙
‘ช่างเถิดช่างมันฉันไม่รู้!’
‘กวีอยู่กวีตายหลายความเห็น!’
‘สนทนาประสากวีคลี่ประเด็น!’
‘ถกเถียงแต่เย็นจนถึงเช้า!’
๑๐
‘โอ้-กวีมีอะไรไม่ยอมนอน!’
‘อ๋อ-เพียงสะทกทะท้อนถอนใจเศร้า!’
‘โอ้-ไฉนเป็นฉะนั้นมิบรรเทา!’
‘อ๋อ-จิบเหล้ากับปวงกวีที่ตายแล้ว!’