จริงไม่จริง ไม่รู้ (3) | คมชัดลึก

 

                          “ไทยยี้จีน-อินเดีย ญี่ปุ่นยี้ไทย งั้นก็เลิกยี้กันได้แล้วนะเหล่ามนุษย์“ (คุณ onlyhuman)   

 

                          “ทัวร์ไทยไปกินบุฟเฟ่ต์ที กินอย่างกะลี้ภัยสงคราม ตายอดตายอยากกันมาจากไหน แซงคิวก็มี ประมาณเพื่อนต่ออยู่ก่อนแล้วไปแทรกเนียนๆ ยิ่งในสถานที่ช็อปปิ้ง พวกมนุษย์ป้าไทยจะไปประกาศความไฮโซ บังหน้าร้านเขาซะมิดเลย ไม่หลบ ไม่แอบ ไม่หลีก พวกเรายึดร้านนี้แล้ว!! เวลาด่าเขาด่าเหมาทั้งประเทศนะคะ” (คุณชะนีมีพุง)  

 

                          “ตอนไป ฮาราจูกุ ตรงทาเคชิตะสตรีท สาวๆ ไทยที่มาช็อปตะโกนในร้านกันโหวกเหวกเสียงดังมาก" (คุณ Richard Parker)   

 

                          “ที่เพิ่งเจอเมื่อวันก่อนคือ ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ที่นี่ซื้อของเสร็จแล้วเขาจะให้เอาใส่ถุงเอง มีโต๊ะอยู่ด้านหลังแคชเชียร์ เจอกรุ๊ปคนไทย คนแรกๆ ซื้อแล้วเอาของใส่ถุงเสร็จก็วางของกันเต็มรอคนอื่นๆ ที่ยังจ่ายเงินไม่เสร็จลูกค้าคนอื่นๆ ก็ไม่มีที่จะเอาของใส่ถุง ต้องยกตะกร้าไปโต๊ะที่ห่างออกไป ไปเบียดๆ กันเอาของใส่ถุง ในขณะที่กรุ๊ปคนไทย ยืนเม้าท์กันสบายใจ” (คุณ Ssachiy)    

 

                          “อ่านแล้วอายจริงๆ ก่อนหน้านี้เคยอ่านที่มาบ่นๆ ว่าเจอคนไทยที่ญี่ปุ่นทำไมหยิ่ง ไม่ค่อยทักกันเลย เดี๋ยวนี้คงต้องแอบๆ พร้อมภาวนาอย่ามาทักฉัน...แทนซะแล้ว” (คุณเจ้าแก้วพิสดาร ณ เมืองปาย)

 

                          “เคยเจอเหมือนกันที่ร้านขายรองเท้า Oni.... ผู้ชายคนไทยที่ไปพร้อมภรรยา และเพื่อนชายพร้อมลูก อีก 2 คน ลองนู่น นี่ นั่นหลายคู่อยู่ และก็ตะโกนบอกกันเองดังมาก "เฮ้ยกลับ ไม่เห็นจะมีอย่างที่อยากได้เลย แพงก็แพง" เฮ้อ !!!! เราได้ยิน เดินออกเลย" (คุณสมาชิกหมายเลข 1122740)   

 

                          “เคยเจอคนไทย พ่อแม่ลูกเล็ก แต่งตัวก็ดีนะ แต่มารยาทบกพร่องสาหัส นั่งรถเมล์จากหน้าสถานีเกียวโตไปคินคะคุจิ ลูกสาววัยห้าขวบ หน้าตาน่ารักเหมือนนางฟ้าน้อยๆ อยู่ๆ ก็ผีสิง ร้องเอะอะโวยวาย จะฟังเพลงจากมือถือ จะฟังๆๆๆ เปิดเดี๋ยวนี้นะขุ่นแม่ !!! นางควักมือถือมาเปิดลำโพงเสียงเซอร์ราวด์ คนในรถเมล์นิ่งกันไปหมด คนขับก็ประกาศผ่านไมค์ว่า "กรุณาปิดเสียง" เป็นภาษาญี่ปุ่น อายมากๆ” (คุณแพนด้ามหาภัย)   

 

                          “เงยหน้าบ้างเถอะครับ หัดสังเกตและวิเคราะห์พฤติกรรมคนท้องถิ่นบ้าง จะได้ทำตัวเหมาะสมกับสถานที่” (คุณนานามิเนะคุง)     

 

 

 

 

 

 

(อ่านต่อฉบับหน้า)