
...กับดักสัจธรรม...
12 ต.ค. 2557
...กับดักสัจธรรม... : คอลัมน์ ทำเนียบราษฎร โดย... นายทิวา
| ๏ ที่เห็นไกลไกลอยู่ใกล้ใกล้ | เล็กเล็กสั่นไหวมีให้เห็น |
| โผล่อยู่ตรงหน้าชี้ประเด็น | ที่อยู่ที่เป็นที่ตรงนั้น |
| ๏ ว่าใหญ่ไม่ใหญ่ก็ไม่ใหญ่ | ว่าเล็กก็ไม่ไม่เลือกสรร |
| ไม่เล็กไม่ใหญ่ไม่เท่ากัน | ไม่ยืนไม่ยันไม่มั่นใจ |
| ๏ ก็แค่มองเห็นเป็นสง่า | มองเห็นตรงหน้าอยู่ไหวไหว |
| เหมือนว่าจะไกลแต่ไม่ไกล | เหมือนว่าจะใกล้แต่ไม่รู้ |
| ๏ ใครใครได้เห็นอย่างที่เห็น | ปลายยอดโผล่เป็นปลายยอดอยู่ |
| ไม่เล็กไม่ใหญ่สายตาดู | กระทบตาสู่สัมผัสตน |
| ๏ เห็นด้วยตาเนื้อด้วยเนื้อตา | เป็นไปเป็นมาเป็นเหตุผล |
| เป็นอย่างที่เห็นทุกผู้คน | ที่ยินที่ยลที่รับรู้ |
| ๏ เห็นด้วยตาเนื้อด้วยเนื้อตา | ตื้นตื้นคุณค่ามีเพียงครู่ |
| ลึกลึกหลบเร้นไม่ได้ดู | ลึกลึกซ่อนอยู่อยู่ลึกลึก |
| ๏ เพียงแค่ปลายยอดได้เห็นอยู่ | ยอดภูเขาน้ำแข็งรู้ว่ารู้สึก |
| ใต้ภูเขาน้ำแข็งรู้รู้สำนึก | แต่ก็ยังหยุดกึกแกล้งทึกทัก |
| ๏ จึงได้แค่ไกลไกลเหมือนว่าใกล้ | นิ่งงันสั่นไหวไม่แน่นหนัก |
| เดินหน้าถอยหลังด้วยความรัก | วนเวียนวัฏจักรไม่หลุดพ้น !. |
...................................
(หมายเหตุ ...กับดักสัจธรรม... : คอลัมน์ ทำเนียบราษฎร โดย... นายทิวา)



