จุดโฟกัส-แมวทำมือ
รู้สึกเหมือนมีใครจับตามองอยู่จนหยุดเดินหันซ้ายแลขวาก็มองไม่เห็นใครที่จับจ้องอยู่ เหลือบดูใต้โต๊ะ ก็เจอกับแมววัดตัวขาว พร้อมสายตาที่กำลังตั้งท่ามองอยู่โดยมีท่าทีระวังภัยอยู่ในแววตานั้น พร้อมเสมอที่จะขยับหนีได้ทุกเมื่อถ้าเข้าไปใกล้มันมากdว่านี้
ก่อนที่มันจะเปลี่ยนความสงสัย กลับไปพร้อมในท่านอนอีกครั้ง
กล้อง อะนาล็อก Rangefinder แบบโบราณ ใส่ฟิล์ม ขาวดำ พร้อมด้วยเลนส์ 21 มม. ที่ต้องใช้มองผ่าน viewfinder ที่แยกออกต่างหาก ในการจัดองค์ประกอบ ดูเหมือนว่าสถานการณ์นี้จะไม่เหมาะกับการเข้าไปถ่าย แบบใกล้ๆ แน่นๆ เต็มๆ เฟรม ปรับความคิดให้เข้ากับอุปกรณ์ที่ใช้อยู่ ในเวลานั้น จัดองค์ประกอบภาพ ให้ได้บรรยากาศแมว นอนอยู่ใต้โต๊ะ วัดแสง โฟกัสให้แม่นๆ ก่อนกลับมาจัดองค์ประกอบผ่านช่องมองอีกครั้งหนึ่ง
รอจังหวะที่แมวจะหันมาสนใจเรา เหมือนแมวตั้งใจให้เราถ่ายรูป ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามยังต้องอยู่ตรงนั้น
มีเคล็ดลับในการเรียกความสนใจจากแมว โดยพยายามทำเสียงแหลมเล็กผ่าน คล้ายกับเสียงของหนู คู่แค้นตลอดกาล ผ่านริมฝีปากและช่องฟัน ไม่นานมันจะหันมามองหาต้นกำเนิดของเสียง
กว่าจะรู้ว่ารูปแมวนี้ใช้ได้ หรือไม่ได้เรื่อง ก็ใช้เวลาอีกหลายวันผ่านไปจนกว่าที่ฟิล์มม้วนหนึ่งจะถ่ายหมดม้วนจะได้ 36 หรือ 39 รูปแล้วแต่ลักษณะการใส่ฟิล์มของแต่ละคน ผสมน้ำยาล้างฟิล์มเองกะมือ ในห้องมืดเก่าๆ รอวันถูกทุบทิ้ง หลังจากเทสต์เวลาอัดจากกระดาษแผ่นเล็กๆ แน่นอนแล้ว เปิดรูรับแสงของเครื่องอัดกว้างสุด เพื่อเช็กโฟกัสที่ถูกต้องบนระนาบกระดาษอีกครั้ง
ยุคอะนาล็อกถอยไป แต่ก็ยังมีคนกลุ่มหนึ่ง ยังเชื่อว่า ฟิล์มยังคงให้ความสุขใจแตกต่างจาก เทคโนโลยีสมัยใหม่ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธความก้าวหน้าทางด้านถ่ายรูปแต่เลือกที่จะใช้ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมเท่านั้นเอง
ตัวคนถ่ายภาพเองต้องวางแผนทุกขั้นทุกตอนตั้งแต่ใส่ฟิล์มจนถึงการตากรูปให้แห้งก่อนที่จะได้ภาพ ขั้นตอนยุ่งยากที่สืบทอดกันมากว่า 100 ปีกำลังเข้าสู่ทางเดินเฉพาะแคบๆ และไม่แน่อาจจะต้องทำกระดาษอัดรูปใช้เองก็เป็นได้ ครบกระบวน ขาวดำทำมือ