ไลฟ์สไตล์

ตัวอักษรเดินทางไกลไปงานAsia Pacific Writers

ตัวอักษรเดินทางไกลไปงานAsia Pacific Writers

31 ส.ค. 2557

อมหมึกเคี้ยวกระดาษ : ตัวอักษร..เดินทางไกล ไปงาน Asia Pacific Writers : โดย...ปลวกหวาน

 
                   สิงคโปร์..เกาะน้อยๆ แห่งนี้ เป็นอีกประเทศหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับการศึกษาและการพัฒนาคนในชาติเป็นอันมาก แม้ว่าจะเป็นเพียงประเทศเล็กๆ แต่ก็หลากหลายไปด้วยวัฒนธรรมที่แตกต่าง ทั้งจากมาเลเซีย อินเดีย จีน คนสิงคโปร์นั้นพูดได้ทั้งอังกฤษและจีนกลาง
 
                   ถ้าเราถามสิงคโปร์ว่าทรัพยากรธรรมชาติของสิงคโปร์คืออะไร ก็จะได้รับคำตอบว่า ทรัพยากรบุคคลนี่แหละคือทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุด น่าจะเป็นประเทศเดียวในแถบเอเชียที่แทบจะไม่มีปัญหาเรื่องความขัดแย้งของศาสนาเลย หลายคนอาจจะบอกว่าเป็นเพราะมีกฎหมายที่เข้มงวดมาตั้งแต่ไหนแต่ไร จึงทำให้คนมีระเบียบวินัย เคารพซึ่งกันและกัน
 
                   ล่าสุด Asia Pacific Writers and Translators Associationร่วมกับ สมาคมพัฒนาหนังสือแห่งชาติของสิงคโปร์, นักเขียน ,นักแปล, ล่ามในภูมิภาคเอเชียร่วมประชุมประจำปีครั้งที่ 7 ณ The Art house ประเทศสิงคโปร์ ที่ผ่านมา ซึ่งในครั้งนี้ มีนักเขียน,นักแปลและบรรณาธิการเข้าร่วมงานอย่างคับคั่ง อาทิ ไมเคิล วาทิคิโอทิส  นักเขียนนักข่าวและอดีตบรรณาธิการ Far Eastern Economic review, วิคเตอร์ มาร์ช เจ้าของผลงาน The boy in the yellow dress ,ซูเฉิน นักเขียนจากฝั่งสิงคโปร์เจ้าของผลงาน Rice Bowl, Gift from the Gods, ลินดา ไจแวง นักเขียน นักแปลหนังสือและบทภาพยนตร์จากออสเตรเลีย, เมอร์ลินดา บอบิส อาจารย์และนักเขียนชื่อดังจากฝั่งฟิลิปปินส์เจ้าของผลงาน Fish Hair Woman, ร่วมด้วยนักเขียนรับเชิญจากเมืองไทย ภาวนา เขมลานี เจ้าของผลงาน The Classroom และ เกศณี ไทยสนธิ คอลัมนิสต์และเจ้าของผลงาน Only God will Judge me, เรื่องลึกลับฉบับคนดัง และปริศนาความลับคนดัง
 
                   ในงานนี้นักเขียนสุดเก๋จากประเทศต่างๆ ได้เข้าร่วมแบ่งปันเกี่ยวกับงานเขียนในประเทศของตนเอง มีการให้เพื่อนนักเขียนเข้าร่วมถามตอบและแสดงทัศนะในเชิงวรรณกรรมวิพากษ์ รวมไปถึงปัญหาต่างๆ ของงานเขียนในรูปแบบต่างๆ สนุกสนานเต็มอิ่ม แลกเปลี่ยน ซึ่งเจ้าภาพได้เปิด The Art house ซึ่งเคยเป็นอาคารรัฐสภาเก่า สวยงามสง่า  ให้เหล่าบรรดานักเขียนได้เข้าร่วมประชุมกันอีกด้วย
 
                   “ซูเฉิน" นักเขียนสาวจากฝั่งสิงคโปร์เล่าว่า เคยมีนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ของไทยที่ทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับนิยายเรื่อง The rice bowl ของเธอทำให้เธอรู้สึกปลื้มมากๆ เพราะไม่คาดคิดว่านิยายของเธอจะมีคนไทยให้ความสนใจมากขนาดนี้
 
                   ส่วน “เคสรา ชาเรซ" นักเขียนชาวปากีสถานที่ไปตั้งรกรากในประเทศอังกฤษเป็นเวลาหลายปี ก็ได้ให้ความสำคัญกับการ Pitch งานในต่างประเทศว่ามีความสำคัญหากคุณต้องการก้าวไปในระดับนานาชาติ
 
                   ด้านสองนักเขียนสาวไทยยังเล่าให้เราฟังถึง การนำเสนองานเขียน ที่เป็นวรรณกรรมในรูปแบบต่างๆ นั้นมีการพัฒนาไปกว่าเดิมมาก จากเมื่อก่อนที่นักเขียนอาจจะอยู่บ้าน นั่งเขียนงานที่มีคุณภาพ นำเสนอไปที่สำนักพิมพ์หรือถ้ามีชื่อเสียงมากสำนักพิมพ์ก็จะติดต่อมา แต่ในโลกปัจจุบันนี้ นักเขียนและสำนักพิมพ์รวมไปถึงบรรณาธิการในต่างประเทศ ไม่ได้เป็นฝ่ายตั้งรับแบบสมัยก่อน แต่มีการควานหาต้นฉบับข้ามประเทศแบบเชิงรุก เพราะตลาดเกิดการอิ่มตัวกับงานที่เป็นลักษณะซ้ำซ้อนในประเทศ พล็อตเรื่องที่แปลกใหม่ หรือการนำเสนอแบบใหม่นั้นมีผลทางการตลาดทั้งสิ้น
 
                   ในการประชุมครั้งนี้นักเขียนไทยเชื้อสายอินเดีย ภาวนา เขมลานี ยังได้นำเสนอหนังสือเล่มใหม่ ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากนักเรียนของเธอเอง อีกทั้งยังได้ฝีมือของนักเรียนที่มาช่วยวาดภาพประกอบ
 
                   และเมื่อ เกศณี ไทยสนธิ ถูกถามเรื่องบทกวีของไทยว่าเป็นอย่างไร เธอจึงพยายามอธิบายโดยการใช้ภาษาอังกฤษ มาแต่งเป็นกลอนที่มีสัมผัสตรงตามฉันทลักษณ์ในแบบของไทยเพื่อให้ชาวต่างชาติได้เข้าใจในเสียงและสัมผัสบังคับของไทยให้ฟัง 10 บท โดยที่สองบทสุดท้ายมีใจความว่า
 
 
Did you look deep into my eyes?
Did you see the sun shine?Why can’t you?
My darling, my love, Mon amour,
I love you, but…but do you love me
 
My fingers do not have any rings, 
Wisdom’s wings bring us to eternity.
Wisdom’s ways, they will set us free, 
To last for centuriesandever more…
 
 
                   เฉพาะในบทนี้ เกศณี บอกว่า "เป็นบทกวีที่เนื้อหาเกี่ยวกับความรัก เล่าเรื่องความรัก ดอกไม้ใบไม้ใบหญ้าเป็นเรื่องง่ายและมีความเป็นสากลมากที่สุด ถ้าให้เล่าถึงความเกลียด... เรื่องสงครามหรือเป็นบทกลอนที่เกี่ยวกับการเมือง เกรงว่าต้องอธิบายกันอีกยาว"
 
                   ความชอบคือรสนิยมส่วนตัว ชอบความเท่ในกวี รักลีลาหวานของบทกลอนหรือดำดิ่งไปในโลกฝันของนวนิยาย ต่างชโลมความสุขสดใสให้เราได้ทั้งนั้น ..คิด อ่าน เขียน ฝัน กันเถิด ตั้งแต่วันนี้