
ไ ร้ คำ ล า แ ต่ อ า ลั ย-ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
31 ส.ค. 2557
หนังสือที่เธอถือมา : ไ ร้ คำ ล า แ ต่ อ า ลั ย-ถนอม ไชยวงษ์แก้ว : โดย...ไพวรินทร์ ขาวงาม
๑
‘กับความอาดูรสูญสิ้น’ ถวิลความหลัง
‘เหมือนดั่งดอกหญ้า’
แรมทาง ณ สถานีขอบฟ้า
ไร้คำลา! แต่อาลัย!
๒
ภารกิจสถิตสถานนานและหนัก
‘ความรักอยู่ที่ไหน’
‘กระท่อมทุ่งเสี้ยว’ กอดเกี่ยวใจ
‘ดอกไม้สันป่าตอง’
๓
‘หญิงสาวแห่งสายน้ำไม่ไหลกลับ’
ล่องลับอณูธาตุหยาดต้อง
ดูสิ ‘ขอบฟ้าขลิบทอง’
ขับลำนำทำนองของ ‘อุชเชนี’
๔
‘ขุนช้าง ขุนแผน’ เสภาเสนาะ
ลมโบราณล่องเลาะเลียบวิถี
ร้อยกรองหยาดหยดบทกวี
มิ่งมนต์! ดนตรี! ชีวิต!
๕
‘...’รงค์ วงษ์สวรรค์’ นั่นอย่างไร
ภาษาไทยใช้ลิขิต
งานเขียนเนรมิต
แปลกใหม่! วิจิตร! พิสดาร!
๖
เพื่อนรัก ‘พิบูลศักดิ์ ละครพล’
แรงดล! มิตรภาพ! ขับขาน!
วัยหนุ่ม! เขียนขีด! จิตวิญญาณ!
คำอุทิศ! ผลงาน! การประพันธ์!
๗
ร้อยเวลานาทีชีวิตหนึ่ง
ใครอาจคาดถึงปลายทางฝัน
สถานีแสงดาว! สถานีแสงตะวัน!
ผู้โดยสารทั้งหลายนั้นหรืออาจรู้!
๘
วันวาน! วันนี้! วันพรุ่ง!
ข้ามโค้งธาร! สะพานรุ้ง! ทุ่งที่อยู่!
โอบกอดใจในที่รักสักฤดู
จู่จู่! จากจร!
๙
ทุ่งชีวิต! สุสานฝัน!
ดูสินั่น! แสงอักษร!
ปลุกศรัทธา! ปลอบสุนทร!
ลาก่อน! ชีวิต! นิดน้อย!
๑๐
‘ถนอม ไชยวงษ์แก้ว’
กอดแล้ว! ถนอมแล้ว! ปลดปล่อย!
โลกเอ๋ย! กวีเอ๋ย! รอคอย!
สวมสร้อย! บทกวี! ชั่วรันดร์!



