ศิลป์แห่งแผ่นดิน : วาดบ้านเกิดเมืองนอน | คมชัดลึก

 

                     ผมชอบ คำว่า “บ้านเกิดเมืองนอน” มากกว่าคำว่า “ภูมิลำเนา” บ้านเกิดของผม คือ จ.ชัยนาท แต่เมืองนอนของผม คือ นครสวรรค์ ปัจจุบันผมอยู่ อ.ชุมแสง จ.นครสวรรค์ ลงหลักปักฐานอยู่ที่นี่ ลูกๆ ของผมเกิดที่นี่ อ.ชุมแสง เป็น “บ้านเกิดเมืองนอน” ของเขา

 

                     ผมอยทูี่นี่มา 36 ปี แล้ว ...จนได้ชื่อว่าเป็นคนที่นี่ เพราะอยู่ที่นี่นานกว่าที่อื่น และคงอยู่ไปจนตาย

 

                     เคยเป็นครูศิลปะ ตั้งแต่อายุ 21 ปี จนถึงอายุ 35 ปี ช่วงที่เป็นครูนี้ ผมได้วาดภาพวิวชุมแสงไว้ไม่น้อย แม้ภาพสูญหายไป เพราะความไม่ใส่ใจเก็บรักษา แต่ก็ยังมีบางภาพอยู่ในครอบครองของเพื่อนๆ บางคน

 

                     ช่วงสองสามปีหลังนี้ ผมวาดรูปเป็นบ้าเป็นหลัง โดยเริ่มจากการตระเวนวาดวิว “บ้านเกิดเมืองนอน” ของลูกชายทุกเช้า จะออกเดินไปถนน ตรอกซอก ซอย หาวิววาดรูปทุกวันไปจนสาย บางวันวาดเพลินไปยันบ่ายนับๆ เวลาดูก็ปีกว่าๆแล้ว หากนับจำนวนภาพก็อยู่ราวๆ 2-3 ร้อยภาพ ส่วนใหญ่เป็นภาพ Drawing เพราะอยู่ในช่วงฟื้นวิชา โดยสวมวิญญาณเด็กนักเรียนศิลปะ ว่ากันตั้งแต่วาดลายเส้นเบื้องต้นเลยทีเดียว

 

                     ในชุมชน “ชุมแสง” ของผม ก็มีใครบางคนชอบวาดรูปอยู่บ้าง แต่ไม่เคยรวมตัวกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน มีคนหนุ่มบางคนเปิดสอนศิลปะเด็กๆ นอกนั้นก็เป็นครูศิลปะที่สอนศิลปะไปตามหน้าที่

 

                     ผมเองสมัยเป็นครูศิลปะ ก็ตั้งชมรมศิลปะขึ้นเหมือนกัน มีบางช่วงที่พาเด็กๆ ออกตระเวนวาดรูป “บ้านเกิดเมืองนอน”

 

                     สำคัญมากนะครับเรื่องนี้ เพราะนอกจากจะได้เรียนวาดรูปกันแล้ว ยังได้สำรวจตรวจตราไปทั่วทุกตรอกซอกซอย ได้ดูรายละเอียด ได้เห็นบ้านเรือนร้านรวงทุกหลัง สถานที่สำคัญของท้องถิ่น รูปทรงสถาปัตยกรรม คนวาดรูปนั้นต้องมองละเอียดตั้งแต่โครงสร้าง ส่วนประกอบต่างๆ เห็นทั้งรูปธรรมและนามธรรมของทุกสิ่ง

 

                     ผมเดินตลาดชุมแสง และตระเวนไปตามวัดวาอาราม ตามหมู่บ้าน ตำบลต่างๆ จนทะลุปรุโปร่ง ทำให้เกิดความรัก ผูกพัน เพราะได้เห็น ได้ดู ได้ชม ได้ดม ได้ชิม ได้พูด ได้คุยกับผู้คน ผมจึงอยากเห็นคุณครูศิลปะทั่วทุกหนทุกแห่ง พาเด็ก ๆ ออกวาดวิว “บ้านเกิดเมืองนอน” ของตนกันให้สนุก

 

                     สายตาของคนวาดรูปนั้น เป็นสายตาพิเศษนะครับ คือเห็นทั้งความงามและความจริง เห็นด้วยดวงตา เห็นด้วยความคิด ศิลปะสอนให้เด็กๆ รู้จักมองอย่างพิจารณา ถ้าไม่ตั้งใจมองก็วาดไม่ถูกซิครับ

 

                     ดังนั้น คนวาดรูปจึงมองอะไรมองเอาจริงเอาจัง สอนเด็กวาดรูปก็คือ สอนให้เด็กมองสิ่งที่ตาเห็นอย่างพินิจพิจารณานั้นแหละครับ

 

                     ศิลป์แห่งแผ่นดินตอนนี้ ขอเชิญชวนคุณครูพาเด็กๆ ของเราลงพื้นที่วาดวิว “บ้านเกิดเมืองนอน” กันครับ