เที่ยวนี้ขอเล่า : 'โซล' ในซัมเมอร์ | คมชัดลึก

 

                         ใครจะคิดว่าโชคชะตาขีดเส้นให้ไปเดินโซเซใน โซล ได้ทุกปี แต่ชีวิตจริงเป็นแบบนั้น มีธุระปะปังให้ไปป้วนเปี้ยนที่เกาหลีอยู่เรื่อยๆ  

 

                         ภาพของโซลเที่ยวล่าสุดที่ถูกโรยไว้ด้วยหิมะทำให้ยังขยาดไม่หาย นอกจากหนาวบาดจิตแล้วยังไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเที่ยวที่จะเป็นสถิติครั้งแรกหลายอย่างของฉัน เพราะนอกจากจะได้ไปปั่นจักรยานในโซลเป็นครั้งแรกแล้ว ยังได้ไปอาบหิมะแรกในเกาหลีเป็นครั้งแรกอีกต่างหาก ปกติถ้าไม่ใช่สปริง ออทั่ม ก็ไปเจอตอนหิมะท่วมเมืองไปแล้ว

 

                         ยังไม่หมดสิ ยังได้ขึ้นหอคอยนัมซานเป็นครั้งแรก ทั้งที่มาเกาหลีหลายเที่ยวแล้ว ได้แต่มาก้มๆ เงยๆ กลืนอากาศอยู่แถวตีนเขานัมซาน 

 

                         นอกจากอุณหภูมิ 0 องศาแล้ว เที่ยวนั้นยังพ่วงทั้งลม ฝน และหิมะแถมมาให้กันเป็นแพ็กเกจชุดใหญ่ 

 

                         แต่โซลในซัมเมอร์ฉันคงไม่ได้สูดไอเย็นแบบนั้นแน่นอน  

 

                         พอสายการบินไทย แอร์เอเชีย เอ็กซ์ (www.airasia.com) เปิดเส้นทางบินตรงจากดอนเมืองไปโซลได้แค่สองวัน ฉันก็หอบผ้าผ่อนบินไปหาโซลอย่างเร็วพลัน ไทยแอร์เอเชีย เอ็กซ์บินไปกลับโซลทุกวันๆ ละไฟลท์ ด้วยเครื่องแอร์บัส เอ330 ที่ไม่ธรรมดาตรงที่มีที่นั่งชั้นบิสิเนสและ Quiet Zone ด้วย ระหว่างเดินทางจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ 

 

                         นอกจากจะมีพนักงานต้อนรับเป็นสาวเกาหลีมาคอยดูแลแล้ว ยังมีเมนูเกาหลีให้เลือกชิมด้วย ข่าวว่าหลังจากเกาหลี ไทยแอร์เอเชีย เอ็กซ์จะมีเที่ยวบินบินตรงไปโตเกียว และโอซากา ประเทศญี่ปุ่น เร็วๆ นี้ 

 

                         โซลทุกครั้งมักมีอะไรใหม่ๆ ให้ทดลองเสมอ เที่ยวนี้จะเป็นครั้งแรกที่ฉันลองนั่ง รถไฟใต้ดิน Arex นั่งเข้าเมือง เขาว่าถ้าเป็นรถไฟแบบเอ็กซ์เพรสจะเสียเงิน 14,000 วอน แต่ถ้าเป็นรถไฟธรรมดา แค่ 4,000 วอน ใช้เวลาเดินทางต่างกันแค่ 10 นาทีเท่านั้น เป็นใครก็เก็บหมื่นวอนไว้ช็อปปิ้งไม่ดีกว่าหรือจากที่เคยนั่งแท็กซี่มา 70,000 วอน และนั่งแอร์พอร์ตบัส 10,000 วอน  มาเจอ 4,000 วอนวิ่งฉิวสบายๆ รถไม่ติด หลงรักเลย

 

                         เกาหลีเนรมิตระบบรถไฟเอาไว้เนี้ยบมาก สะอาด ปลอดภัย ได้มาตรฐาน 53 นาทีเป๊ะ รถไฟก็จอดอย่างสงบที่สถานี Seoul Station สุดทางอยู่ที่นี่ ส่วนใครเลือกพักละแวกไหน คงต้องนั่งรถไฟใต้ดินต่อไปกันเอง ส่วนฉันเที่ยวนี้ให้เว็บไซต์จองที่พักอย่างแอร์เอเชียโก (www.airasiago.com) ช่วยคัดตัวที่พักในย่านใจกลางกรุงโซลที่อยู่ใกล้กับรถไฟใต้ดินให้  จึงพบว่าเป็นเว็บไซต์จองที่พักที่สะดวกสบายมาก คลิกหาเรือนพักได้จากราคาและย่านที่เราต้องการได้ นอกจากราคาไม่แพงแล้ว ยังมีโรงแรมแนะนำสำหรับจุดหมายปลายทางยอดนิยมอีกด้วย 

 

                         ซัมเมอร์ในโซลไม่ร้อนระอุนักหรอก แถมพอแดดจางปุ๊บออกจะเย็นซะด้วยซ้ำ สำหรับคนรังเกียจอากาศหนาวช่วงนี้ จึงเหมาะจะไปเดินสำรวจโซลอย่างสนุกแน่นอน

 

                         คงเหมือนฉัน ยามที่ย่ำอยู่กลางเมืองเพิ่งรู้ว่า เดินช็อปปิ้งช่วงฤดูหนาวกับฤดูร้อน  ไม่ได้ต่างกันตรงตัวเลขอุณหภูมิที่ห่มเมืองและอาภรณ์ที่โชว์อยู่หลังตู้กระจกเท่านั้น  แต่ช็อปปิ้งในเดือนร้อนนั้น ทำให้ทุกคนดูมีระดับความอดทนกับการเดินมากกว่าเยอะ 

 

                         เมียงดง ยามวิกาลที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า เบิกบานทั้งอากาศและผู้คน เดินช็อปกันสนุกสนานยันดึกดื่น แต่ลองเป็นฤดูหนาวสิ เดินได้แค่ชั่วโมงเดียวก็เผ่นเข้าหาฮีทเตอร์แล้ว การเดินช้อปปิ้งในเดือนหนาวจึงเป็นความทุกข์ทรมานอย่างหนึ่ง 

 

                         Etude It’s a skin และ Skin Food ยังยิ้มรับนักช้อปชาวไทยเสมอ จนถึงวันนี้ยังอดสงสัยไม่หายว่า จะมีทัวร์ไหนมั้ยที่มาเกาหลีแล้วไม่พาไปเมียงดง  ลองไม่บรรจุไว้ในโปรแกรมลูกทัวร์จะกรีดร้องหรือเปล่า แล้วพวกแบรนด์เครื่องสำอางเกาหลีนี่ใครเป็นคนบัญญัติไว้ในสาระบบทัวร์เกาหลีว่าพาไปปล่อยไว้ 2 ร้านนี้แล้วลูกทัวร์จะหายงอแง หายหนาว หายร้อน หายหงุดหงิด หายง่วง หายเหนื่อย หายเพลีย  

 

                         มาโซลเที่ยวนี้ ฉันทำตัวผิวเผินกับเมียงดง เพราะมีหลายมุมในโซลที่ยังไม่เคยไปสำรวจและคิดว่าน่าไปสำรวจ และยังมีอีกหลายมุมที่มาครั้งไหนก็ต้องบากบั่นไปให้ถึงจนได้ อย่างมุมหนึ่งที่รักมากเป็นพิเศษคงจะเป็น ถนนอินซาดง  ถนนคนเดินที่แน่นขนัดไปด้วยร้านรวงและข้าวของเก่าแก่น่าช้อป  

 

                         ใครอยากอัพเทรนด์แฟชั่นแนะว่าไปแถวอื่นจะเหมาะกว่า แต่ถ้าอยากมาดูของเก่า ร้านเก่าแก่ ของชิค ของเก๋ งานดีไซน์ หรือแค่มานั่งชิลล์จิบกาแฟ  อินซาดงคือที่ๆที่เหมาะมาก   แค่ร้านกาแฟก็มีให้เลือกมากมายหลายแบบ  จะหาร้านโบราณ หรือร้านชิคๆ ก็มีให้เลือกตามรสนิยม 

 

                         บางร้านผลักประตูเข้าไป ของโบราณเก่าแก่วางอยู่แน่นร้าน  ข้าวของทั้งร้านอายุรวมกันเผลอๆจะหลายพันปี  ส่วนคนขายยิ่งไม่ต้องพูดถึง งอมเหมือนนั่งขายมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรชิลลา

 

                         เป็นถนนที่ฉันเดินแล้วมีความสุขทุกครั้ง เพราะอาหารการกิน คาวหวานอุดมสมบูรณ์มาก  ยิ่งใครมาเดินวันอาทิตย์จะยิ่งหลงรักอินซาดง  เพราะเขาจะปิดถนนไม่ให้รถผ่าน  นักท่องเที่ยวเลยเดินกันสบาย

 

                         ไม่ใช่เที่ยวสุดท้ายในเกาหลีแน่ๆ อย่างน้อยฉันก็ยังไม่เคยเจอโซลในฤดูใบไม้ผลิ  ก็ไม่แน่นะฤดูใบไม้ผลิอาจรอคอยฉันอยู่ที่โซลก็ได้  โซลเท่านั้นที่รู้

 

 

 

 

---------------------------

 

(เที่ยวนี้ขอเล่า : 'โซล' ในซัมเมอร์ : โดย...กาญจนา หงษ์ทอง [email protected])