หนังสือที่เธอถือมา : โลกในโรงพยาบาล

25 พ.ค. 2557

๑

ในโรงพยาบาล

ผู้คนพลุกพล่านขวักไขว่

ผ่านมาผ่านไป

ดูสิ! คนไข้ทั้งนั้น

เด็กเด็กหนุ่มสาวเฒ่าแก่

ไม่เที่ยงไม่แท้แลหวาดหวั่น

หามดหาหมอต่อแถวกัน

โรคภัยไข้เจ็บอันบังเอิญพบ

‘ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ’

คน ‘เกิด แก่ เจ็บ ตาย’ ไม่รู้จบ

อนิจจังสังขาราองคาพยพ

สู้รบกับโรคอยู่เรียงราย

หยูกยาผ่าตัดวินิจฉัย

ต้องทำอย่างไรให้โรคหาย

ดิ้นรนรักตัวกลัวตาย

สุขภาพดีไม่มีขายเหมือนสินค้า

ยากดีมีจนชนชั้น

ทุกข์เท่าเทียมทันนั่นแหละหนา

เจ็บปวดเจ็บป่วยด้วยโรคา

อนิจจา ‘มันเป็นเช่นนั้นเอง’

ในความไม่สมบูรณ์หลายหลาก

ในความพลัดพรากกระชากเร่ง

ในอ้างว้างเวิ้งว้างวังเวง

หมอเก่งยาดีมิล่วงรู้

บางทีชีวิตต้องไป

อย่างไรชีวิตต้องอยู่

ความทุกข์คือธรรมคำครู

ธรรมคู่ธรรมชาติคำพระ

๒

หนังสือเล่มหนึ่งในโรงพยาบาล

นั่งอ่านว่างว่างบางขณะ

‘ปลงให้ตก วางให้เป็น’ เช่นธรรมะ

มิง่ายนักที่จะปลงวางใจ

ผู้คนมากมายซ้ายขวา

สีหน้าแววตาโหยไห้

แบกโรคคนละโรคโศกอะไร

จะเท่าโศกห่วงอาลัยรักชีวิต!

หนังสือที่เธอถือมา : โลกในโรงพยาบาล | คมชัดลึก