เส้นทางสายผีเสื้อ บ้านกร่าง | คมชัดลึก

 

                         ที่จริงแล้วเส้นทางสายนี้จุดหมายปลายทางคือ พะเนินทุ่ง จุดชมวิวและทะเลหมอกของอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จ.เพชรบุรี แต่การเดินทางครั้งนี้ผมเดินทางแค่กลางทางเท่านั้น นั่นคือ ที่หน่วยพิทักษ์อุทยาน กจ.4 บ้านกร่าง อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน และหลายคนจะเรียกที่นี่ว่า แคมป์บ้านกร่าง

 

                         ที่นี่เป็นสถานที่ยอดนิยมแห่งหนึ่งในการดูนกและดูผีเสื้อ โดยเฉพาะในช่วงหน้าร้อนแบบนี้ นับว่าเป็นสวรรค์ของนักดูผีเสื้อเลยทีเดียว เพราะจะมีผีเสื้อออกมาเป็นจำนวนมากตลอดทาง ตั้งแต่ทางขึ้นบริเวณด่านสามยอด จนถึงบ้านกร่าง และสุดทางที่พะเนินทุ่ง ผมจึงยินดีที่จะเรียกเส้นทางสายนี้ว่า “เส้นทางสายผีเสื้อ” แคมป์บ้านกร่าง อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน

 

                         เมื่อเดินทางไปถึงบริเวณแคมป์บ้านกร่าง ผมเริ่มทักทายพี่ๆ เจ้าหน้าที่หลายคนที่พอคุ้นหน้าคุ้นตากันอยู่บ้าง 

 

                         “ตรงลำธารผีเสื้อเริ่มมีเยอะนะ ลงไปดูหรือยัง มีนกพญาปากกว้างท้องแดงมาทำรังแถวๆ นี้ด้วยนะ” เสียงพี่เจ้าหน้าที่อุทยานบอก เมื่อเห็นผมเตรียมอุปกรณ์ถ่ายภาพเตรียมไปดูผีเสื้อ 

 

                         ลำธารที่บอกก็อยู่บริเวณลานกางเต็นท์เดินไปเพียงไม่กี่เมตร เมื่อผมลงไปถึงลำธารผีเสื้อมากมายหลายชนิดลงกินโป่งอยู่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะผีเสื้อเสือดาวเล็กและผีเสื้อหนอนคูณธรรมดา ที่มีจำนวนหลายสิบตัว อีกทั้งยังมีผีเสื้อปลายปีกส้มเล็ก ผีเสื้อหนอนจำปี ผีเสื้อเหลืองสยาม และอีกหลายชนิด บินวนเวียนไปทั่วเหนือลำธารใกล้ลานกางเต็นท์ 

 

                         นกพญาปากกว้างท้องแดง 2 ตัว บินสลับกันไปมา ปากของทั้งคู่จะคาบเศษไม้กิ่งไม้มาเสมอ นกทั้งสองตัวกำลังช่วยกันทำรัง ภาพนี้ทำให้ผมอดยิ้มไม่ได้ ความรักกำลังเริ่มก่อตัวขึ้น อีกไม่นานจะมีลูกนกน้อยๆ ตรงนี้จะเป็นบ้านที่แสนอบอุ่นของครอบครัวนกพญาปากกว้างท้องแดง

 

                         ผมเดินไปรอบๆ สนามหญ้าที่เป็นลานกางเต็นท์ นกยางกรอกหลายตัวเดินหากินไปทั่วแคมป์ ใกล้ๆ กับบริเวณห้องน้ำ ผีเสื้อหลากหลายชนิดก็มีอยู่บริเวณนี้ โดยเฉพาะผีเสื้อพเนจร ซึ่งเป็นผีเสื้อในดวงใจของผมนั้น มีอยู่หลายตัวมาก ผีเสื้อหางดาบลายขีด รวมทั้งผีเสื้อในวงศ์ผีเสื้อสีน้ำเงินอีกหลายตัว

 

                         เริ่มเข้าช่วงบ่าย ผมเตรียมตัวเข้าไปดูผีเสื้ออีกครั้ง ระยะทางไม่ไกลจากแคมป์บ้านกร่าง ห่างประมาณเพียงไม่ถึง 2 กิโลเมตร จะมีจุดที่นักดูนกและดูผีเสื้อแวะเวียนมาบริเวณนี้กันเป็นประจำ เป็นจุดสำคัญที่นักดูนกจะมารอดูนกในพื้นที่อุทยาน รวมทั้งเป็นจุดที่สามารถดูผีเสื้อได้จำนวนมากด้วยเช่นกัน เส้นทางนี้เป็นเส้นทางเดียวกันกับทางมุ่งหน้าขึ้นไปสู่พะเนินทุ่ง เส้นทางจะต้องผ่านลำธารเล็กๆ ที่ไหลคดเคี้ยวไปมาอยู่ 3 ครั้ง จนเรียกกันติดปากว่า ลำธาร 1 ลำธาร 2 และลำธาร 3

 

                         สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ผมขับรถผ่านลำธาร 1 และ 2 โดยมุ่งหน้าตรงไปยังลำธาร 3 ก่อน แสงแดดในช่วงบ่ายแรงกล้ามากขึ้น เมื่อถึงลำธาร 3 ต้องตะลึงไปกับผีเสื้อจำนวนมาก โดยเฉพาะผีเสื้อแผนที่ลายหินอ่อน ที่เกาะกลุ่มลงกินโป่งจำนวนมาก ผมคาดคะเนจากสายตามีจำนวนหลายร้อยตัวเลยทีเดียว โดยที่ผมยังไม่รวมผีเสื้อชนิดอื่นๆ ที่มีอยู่จำนวนมากอีกหลากหลาย รวมแล้วอีกเป็นร้อยๆ ตัวเช่นเดียวกัน 

 

                         ผมค่อยๆ ก้าวด้วยความระมัดระวัง ไม่เร็วจนเกินไปนัก ไปยังฝูงผีเสื้อที่กำลังลงกินโป่งอยู่ แล้วค่อยๆ ทุรดตัวก้มลง และบ่อยครั้งที่ผมจะล้มตัวลงไปนอนกับพื้น เพื่อถ่ายรูปผีเสื้อ ด้วยจำนวนผีเสื้อที่มากมายขนาดนี้ อยู่ใกล้ลำธาร และผีเสื้อบางชนิดก็ไม่ได้กลัวคนมากเท่าไหร่นัก บางครั้งเราจึงสามารถเข้าไปใกล้ฝูงผีเสื้อได้โดยที่ผีเสื้อก็ไม่ตื่นกลัว จนบางทีเหมือนว่าเรากำลังนั่งเล่นอยู่กับฝูงผีเสื้อเลยทีเดียว  

 

                         ผีเสื้อต้องลงกินโป่งเพื่อต้องการอาหารและแร่ธาตุ และความเค็มของเหงื่อของคนเรานั้นก็เป็นเครื่องดึงดูดผีเสื้อได้เช่นเดียวกัน เหงื่อเค็มๆ ของเราก็เป็นอาหารด้วย จึงไม่แปลกใจที่ว่า เมื่อผมนั่งอยู่ เหงื่อที่ออกมาจากร่างกายจะทำให้ผีเสื้อที่ไม่ค่อยกลัวคน บินเข้ามาหาเราและเกาะตามตัวเราได้เช่นกัน บางทีถ้าเรายื่นมือออกไปบริเวณฝูงผีเสื้อที่กำลังหากินอาจจะมีผีเสื้อบางตัวบินเข้ามาเกาะที่มือเราก็เป็นได้ โดยเฉพาะผีเสื้อในวงศ์ผีเสื้อสีน้ำเงิน อย่างผีเสื้อฟ้าขอบขนธรรมดา ที่ชอบบินมาเกาะที่มือผมเป็นประจำ

 

                         จากแดดที่แรงกล้าและร้อนอบอ้าว เหนือผืนป่า เบื้องบนท้องฟ้าหมู่เมฆเริ่มครึ้มฝน เสียงฟ้าคำรามมาแต่ไกล ผมตัดสินใจกลับมาที่บริเวณแคมป์บ้านกร่างก่อนที่ฝนจะตกลงมา 

 

                         แสงตะวันค่อยๆ อ่อนลงไปทุกที ท้องฟ้าที่มืดครึ้มทำท่าเหมือนฝนจะตก สุดท้ายก็ไม่ตกลงมา ค่างแว่นถิ่นใต้เริ่มออกหากินอีกครั้ง บริเวณแคมป์บ้านกร่างจะมีค่างแว่นออกมาให้ได้พบเห็นอยู่เสมอๆ ผมเดินไปรอบๆ ลานกางเต็นท์อีกครั้ง เพื่อเปลี่ยนมาเดินดูนกบ้าง ช่วงเย็นเสียงไพเราะของนกกางเขนดงดังมาจากพุ่มไม้ นกเงือกอย่างนกกก หรือกาฮัง จะบินผ่านไปมาเสมอ นกปรอดทอง และนกปรอดเหลืองหัวจุก บินอยู่ไม่ไกลหลังห้องครัวที่ร้านขายอาหารของทางอุทยาน และตรงหลังครัวนี้ก็เช่นกัน ที่ทุกครั้งที่ผมมาที่บ้านกร่าง ตกกลางคืนผมจะมานั่งรอดูเม่นที่ชอบออกมาหาเศษอาหารกินอยู่เสมอ มีครั้งหนึ่งผมพบอีเห็นเครือที่ตรงนี้ด้วย

 

                         รุ่งเช้าผมตื่นมาพบกับความหนาวเย็นและสายหมอกที่พัดผ่านมา แม้จะอยู่ในช่วงกลางฤดูร้อน แต่ในตอนเช้าที่แคมป์บ้านกร่างอากาศยังคงเย็นสบาย ผมเดินไปดูเทอร์โมมิเตอร์ บอกอุณหภูมิที่ 20 องศาเซลเซียส เท่านั้น เงาของปีกนกขนาดใหญ่ตัดกับแสงตะวันที่แรงกล้า แล้วบินเข้ามาเกาะบนต้นไม้ นกเงือกสีน้ำตาล 3 ตัว กำลังผลัดเปลี่ยนกันช่วยกันป้อนอาหารให้ลูกนกในโพรงที่กำลังอยู่ในช่วงการเจริญเติบโต คุ้มค่ากับการที่วันนี้ผมเฝ้ารอคอยที่จะเห็นภาพของครอบครัวนกเงือกสีน้ำตาลที่น่ารักเช่นนี้ เสียงลำธารไหลเอื่อยๆ ผีเสื้อแผนที่ลายหินอ่อน ผีเสื้อแผนที่เล็กและฝูงผีเสื้อเณรจำนวนมากเกาะกลุ่มอยู่ริมลำธาร บริเวณลำธาร 2 เมื่อครั้นมีรถยนต์วิ่งผ่านข้ามลำธารเพื่อเดินทางต่อไปยังพะเนินทุ่ง ฝูงผีเสื้อจำนวนมากจะโบยบินขึ้นพร้อมกัน “ใบไม้บินได้”  ผมคิดถึงคำนี้ทุกครั้งที่มองเห็น

 

                         ผมเรียกเส้นทางสายนี้ว่า เส้นทางสายผีเสื้อ เพราะเส้นทางนี้มีผีเสื้อจำนวนมากและมีหลายๆ อย่างที่น่าสนใจ 

 

                         แคมป์บ้านกร่างอาจจะเป็นเพียงจุดแวะพักกลางทางสำหรับนักท่องเที่ยวที่จะขึ้นไปสู่พะเนินทุ่ง การเดินทางจุดหมายคือ จุดสิ้นสุดของการเดินทาง แต่ระหว่างทางอาจจะมีเรื่องราวที่น่าสนใจมากกว่า.. ปลายทาง

 

 

 

-------------------

 

(ชวนเที่ยว : เส้นทางสายผีเสื้อ บ้านกร่าง อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน : เรื่อง / ภาพ...รัลย์ ผีเสื้อพเนจร)