ศิลป์แห่งแผ่นดิน : อ.สุกิจที่นิดจะศิลป์ | คมชัดลึก

 

                           “นิดจะศิลป์” แกลเลอรี่ ชอบชื่อนี้จัง 143/185 Boat Plaza รัชฎา อ.เมือง ภูเก็ต ชื่อภูเก็ตนี้ คนภูเก็ตชอบเขียนว่า ภูเก็จ

 

                           “นิด” ณัฏฐนิษฐ์ นิธิวิรุฬห์ กับ “วุฒิ” เกริกศิษฎ์ พละมาตร์ สองแรงกาย แรงใจ แรงคิด แรงฝัน มีพลังสดชื่น เย็นใสดั่งสายฝน

 

                           ที่ผมพูดมานี่ ใช่ว่าจะเคยไปเยือน แต่ไม่แน่ วันเปิดงานแสดงงานสีน้ำ “The Diary” เดอะไดอารี่ ของ “สุกิจ ศุกระกาญจน์” ผมอาจบินไป ด้วยแรงฉุดใจสองประการ หนึ่ง ผมชอบงานสีน้ำของ สุกิจ ศุกระกาญจน์ สอง ผมชอบชื่อ “นิดจะศิลป์” และชื่นชม “พลัง” ที่น่าถะถั่งดั่งสายพิรุณของ “นิดจะศิลป์” 

 

                           อาจารย์สุกิจ ศุกระกาญจน์ ได้ชื่อว่าอาจารย์ ก็เพราะเคยรับราชการครู สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ สอนศิลปศึกษาระดับมัธยมศึกษามากว่า 30 ปี

 

                           ปัจจุบันผันตัวเองมาเดินตามความฝัน ออกจากราชการมาเป็นจิตรกรเต็มตัว เขียนภาพ โดยเฉพาะสีน้ำเป็นบ้าเป็นหลัง เป็นชีวิตจิตใจ มีผลงานมากมาย หลากหลาย ต่อเนื่องในช่วง 3-4 ปีหลังมานี้ ดังได้จัดแสดงไปแล้วหลายครั้ง ทั้งแสดงเดี่ยวและกลุ่ม ฝีไม้ลายมือไม่ต้องพูดถึง เข้าขั้นช่ำชอง เชี่ยวชาญ เป็นที่ถูกอกถูกใจแฟนสีน้ำ ประเภทที่ชอบความรุนแรง สะใจ ฝีแปรงเด็ดขาด ฉับไว ฉับพลัน ไม่บันยะบันยัง สีเข้มๆ หนักๆ โหดๆ แสง-เงาจัดจ้านแบบที่เจ้าตัวเองก็คงต้านทานพลังภายในตนเองไว้ไม่ได้ ตอนที่อยู่ต่อหน้าเฟรมกระดาษเขียนรูป จึงต้องปล่อยให้ทุกสิ่ง ทุกอย่างระเบิดปะทุออกมา

 

                           จำนวน 40 ภาพ จากการเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆ ภาพเรือประมง ชีวิตทางทะเล บางมุมของสถาปัตยกรรมแห่งเมืองงาม มีภาพจากเรื่องราวทางเหนือบ้าง ถ่ายทอดผ่านสีที่ร้อนแรง ฝีแปรงอันโลดโผน ปาดป้าย แบบแห้งๆ แล้วปลอบประโลมด้วยความฉ่ำชุ่ม

 

                           ภาพสีน้ำของสุกิจ หลายภาพเดินทางไกลไปหลายเมือง หลายประเทศ ไปพร้อมกับผู้คนจากแดนไกลที่มาเยือนภูเก็ตและมาหลงใหลเสน่ห์สีน้ำของเขา

 

                           สุกิจ จบสาขา “ภาพพิมพ์” จากเพาะช่าง เมื่อปี พ.ศ.2520 มีชื่อด้านสีน้ำและวาดเส้นมาตั้งแต่ยังเรียน จัดแสดงภาพเขียนรวมกลุ่มในสถานศึกษาบ่อยครั้ง โปรดปรานสีตระกูล Blue หลงใหลแสงจัด-เงาเข้ม จัดเต็มไม่ยั้งอารมณ์

 

                           เขียนมาถึงตอนนี้ เป็นอันว่าผมตัดสินใจเดินทางไปร่วมงานเปิดนิทรรศการ...ด้วยสาเหตุสองประการดังกล่าว

 

                           หนึ่ง ผมหลงใหลงานสีน้ำของเขา

 

                           สอง หลงรัก อยากพบและรู้จัก “นิดจะศิลป์”

 

                           แล้วเจอกันครับ

 

 

 

------------------------------

 

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : อ.สุกิจที่นิดจะศิลป์ : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)