คนสร้างครู:ครูสร้างคนเวทีระดมปฏิรูปการศึกษา | คมชัดลึก

              เสียงสะท้อนหลายเสียงเกี่ยวกับปัญหาการศึกษาไทย นอกจากจะพุ่งตรงไปที่ระบบการบริหารจัดการการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการที่มีปัญหาแล้วนั้น “บุคลากรทางการศึกษา” ก็ยังเป็นอีกประเด็นปัญหาที่มีการพูดถึงกันอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคลากรทางการศึกษา ซึ่งหมายถึง ผู้สอนในหน่วยงานการศึกษา หรือ ครู อาจารย์ตามสถานศึกษาต่างๆ

              ทุกวันนี้ พ่อแม่ผู้ปกครองจำนวนไม่น้อยตั้งคำถามต่อครู/อาจารย์ทั้งหลายว่า...เขาและเธอมีจิตวิญญาณของวิชาชีพ หรือ จิตวิญญาณของความเป็นครู/อาจารย์หรือไม่ ...

              เพราะครู/อาจารย์จำนวนไม่น้อย ไม่ได้จัดการเรียนการสอนที่ครอบคลุมเนื้อหาสาระและการสอบให้แก่เด็กนักเรียน แต่ครูอาจารย์เหล่านี้กลับเอาเวลาไปทุ่มกับการสอนในห้องเรียนตามโรงเรียนกวดวิชาแทน

              ครู/อาจารย์จำนวนไม่น้อย ไม่สามารถออกแบบวิธีการเรียนรู้/ เครื่องมือที่สร้างการเรียนรู้ให้แก่เด็กนักเรียนให้เรียนอย่างมีความสุขได้...ห้องเรียนจึงไม่ต่างจากพื้นที่คุมขัง เด็กหลายคนเบื่อโรงเรียน เบื่อห้องเรียน และหลายคนต้องหลุดออกจากระบบการศึกษา เป็นต้น

              คำถาม คือ สถาบันวิชาการที่ประสิทธิประสาทความรู้สร้างบุคลากรทางการศึกษานั้น ได้บ่มเพาะ จิตวิญญาณวิชาชีพ สร้างการเรียนรู้ความเข้าใจในกระบวนทัศน์ด้านการศึกษาแก่นิสิต/นักศึกษาอย่างไร

              เขาและเธอเข้าถึงหัวใจของการศึกษา การเรียนรู้หรือไม่? หรือมีนโยบายการศึกษาใดที่เป็นอุปสรรค เป็นเงื่อนไขที่ทำให้กระบวนการผลิตบุคลากรทางการศึกษาเหล่านี้...ไม่ประสบผลสำเร็จ

              สถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น สภาคณบดีคณะครุศาสตร์/ ศึกษาศาสตร์แห่งประเทศไทยซึ่งเป็นเครือข่ายของสถาบันการศึกษาที่ทำหน้าที่ในการจัดการเรียนการสอนผลิตบุคลากรทางการศึกษา ได้ระดมความคิดเห็นร่วมกัน พบว่า หากพิจารณาปัญหาที่ตัวบุคลาการทางการศึกษานั้น ปัญหาที่เกิดขึ้น คือ ครูขาดการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ขาดทักษะในการจัดการเรียนการสอน ขณะเดียวกันการผลิตครูที่มุ่งเน้นให้มีปริมาณมากกว่าคุณภาพก็ส่งผลทำให้ครูขาดความลุ่มลึกทางวิชาการ ขาดสำนึกของส่วนร่วม อีกทั้งครูและผู้บริหารยังขาดจิตสำนึกรับผิดชอบต่อคุณภาพการศึกษา ซึ่งปัญหาเหล่านี้นอกจากจะเป็นปัญหาที่เกิดจากกระบวนการผลิตบุคลาการทางการศึกษาแล้ว ก็พบว่าสาเหตุสำคัญยังมาจากตัวกฎหมายและนโยบายการศึกษาที่ขาดความต่อเนื่องและเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง ทำให้สภาพการบังคับใช้ขาดความชัดเจน ไม่เอื้อต่อการผลิตและพัฒนาครู รวมทั้งการมีระบบบริหารคุณภาพที่ไม่ชัดเจน ไม่มีประสิทธิภาพ ขาดมาตรฐาน

              จากปัญหาต่างๆ เหล่านี้ สภาคณบดีคณะครุศาสตร์/ ศึกษาศาสตร์แห่งประเทศไทยจาก ๗๐ สถาบันทั่วประเทศ จึงเล็งเห็นว่าจะต้องปฏิรูปการศึกษาอย่างเร่งด่วน โดยมีข้อเสนอในการปฏิรูป ดังนี้

              ๑.ปฏิรูปกฎหมาย/ นโยบายทางการศึกษา ทุกวันนี้มีคอรัปชั่นในวงการศึกษามากมายซึ่งมีนักการเมืองเข้ามามีส่วนใช้อำนาจในการกำหนดและเปลี่ยนแปลงนโยบายที่ส่งผลต่อการทิศทางการจัดการศึกษาของทั้งระบบ ทำให้นโยบายที่ผ่านมาขาดความต่อเนื่อง เปลี่ยนแปลงบ่อย การบังคับใช้ขาดการยืดหยุ่น จึงเสนอให้แยกการศึกษาออกจากการเมือง และให้มีการปรับนโยบายให้เหมาะสมกับแต่ละสถานการณ์ปัญหา โดยต้องจัดทำตัวนโยบายในรูปแบบ white paper ที่ให้ทุกภาคส่วนสามารถนำไปใช้ปฏิบัติได้ตามสภาพจริง

              ๒.ปฏิรูปหลักสูตร การประเมินผล ตัวชี้วัด ให้เอื้อต่อการเรียนที่ให้ผู้เรียนเป็นสำคัญ การทดสอบ ONET GAT PAT ควรใช้เนื้อหาเดียวกับการเรียนการสอนในห้องเรียน และการประเมินผลต้องปรับให้สอดคล้องกับบริบทของโรงเรียน

              ๓.ปฏิรูปการบริหารจัดการ ด้วยการคืนครูให้กับชั้นเรียน ด้วยการลดงานของครู และกระบวนการพัฒนาวิชาชีพ วิทยาฐานะ ควรส่งเสริมให้มีศูนย์ฝึกพัฒนาตนเองที่ทำให้การพัฒนาเป็นส่วนหนึ่งของงานในหน้าที่ รวมทั้งมีการติดตาม ประเมิน

              ๔.ปฏิรูประบบการผลิตบุคลากรทางการศึกษา โดยกระบวนการคัดเลือก ให้มีการกำหนดเกรดสำหรับผู้ที่จะเรียนครู ตั้งแต่ ๓.๐๐ ขึ้นไป มีการจัดทุนการศึกษาสำหรับนักศึกษาครูตลอดหลักสูตร รวมทั้งพัฒนาหลักสูตรการผลิตครู ให้ครูมีความสามารถสอนได้หลายวิชา

              ๕.ปฏิรูปงบประมาณการศึกษา โดยการผลิตครูนั้นการจัดสรรงบประมาณโดยใช้สูตรเดียวทั้งหมดไม่ถูกต้อง จะต้องทำให้การจัดสรรงบประมาณสอดคล้องกับสภาพจริง และสนับสนุนส่งเสริมให้มากในพื้นที่ที่ต้องการการดูแล

              นี่คือเสียงสะท้อนจากคนสร้างครู ด้วยมุ่งหวังว่า ข้อเสนอเพื่อปฏิรูปการศึกษาเหล่านี้จะทำให้บุคลากรทางการศึกษาทั้งหลาย (ครู/อาจารย์) ที่ทำหน้าที่สร้างคน สามารถจัดการเรียนการสอนที่เข้าถึงหัวใจของการศึกษาและพัฒนาผู้เรียนให้มีคุณภาพและมีความสุขได้อย่างแท้จริง