ผ่านลา งานสัปดาห์หนังสือ | คมชัดลึก

 

                          คนเป็นนักเขียน มีความสุขที่สุดคือได้เห็นผลงานของตนเองเป็นรูปเล่ม มีหนังสือออกใหม่เหมือนได้ลูกอีกคน ยิ่งเป็นลูกคนแรกยิ่ง

 

                          ตื่นเต้น งานสัปดาห์หนังสือปีนี้ ผมรู้สึกอิจฉาเพื่อนๆ พี่ๆ น้องที่เขามีผลงานออกใหม่ ริษยาแบบยินดีนะครับ โดยเฉพาะนักเขียนที่ผมชื่นชื่นชมอยู่เป็นทุน ปีนี้ผมไม่ได้ย่างกรายเข้าไปในงานเลยได้แต่นั่งรถไฟฟ้าใต้ดินผ่านไปลงสถานีสามย่านไปทำธุระที่สถานเสาวภา เสร็จธุระก็นั่งกลับ ผ่านสถานีศูนย์สิริกิติ์ไปอย่างไม่รู้สึกอาลัยอาวรณ์

 

                          เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ซึ่งเป็นวันแรกของงานผมก็มากรุงเทพฯ ร่วมงาน “สนทนาประสาซีไรต์” ซึ่งทาง กทม.จัด เป็นกิจกรรมหนึ่งของโครงการหลัก เมืองหนังสือโลก ในงานก็มีเสวนากันเรื่องอ่านๆ เขียนๆ แหละครับ พอเลิกงานที่ห้องบอลลูมโรงแรมโฟร์ซีชั่น ผมก็รีบกลับบ้านนอกนครสวรรค์โดยไม่ได้แวะไปเยือนงานสัปดาห์หนังสือทั้งทีเพื่อนพ้องทั้งหลายทีมาในงานสนทนาประสาซีไรต์ต่างก็ไปที่นั่นกัน เหตุผลลึกๆ ก็น่าจะเป็นเพราะตัวเองห่วงงานเขียนเล่มใหม่ที่กำลังเขียนอยู่อย่างคร่ำเคร่ง

 

                          ล่าสุดเพิงได้รับหนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มใหม่ของนักเขียนในดวงใจส่งมาให้ทางไปรษณีย์ คือ “นัยในนัยน์” เรวัตร์ พันธุพิพัฒน์ ความรู้สึกแรกคือ “จี้ด” เลย ตาร้อนผ่าว ลูบๆ คลำๆ ด้วยความปลาบปลื้มลืมไปว่าไม่ใช่หนังสือตัวเองครั้นเปิดเฟซบุ๊กดูก็เห็นหนังสือออกใหม่ของเพื่อนพ้องน้องพี่แต่ละคนโพสต์ภาพปกขึ้นอวดโฉมสะคราญ พร้อมหน้าตัวเองบานแฉ่งยิ้มละไม ในใจนึกว่านี่เราเป็นนักเขียนรุ่นเก่าแล้วยังตื่นเต้นกับหนังสือออกใหม่ มีลูกมาสิบห้าสิบหกคนแล้วยังตั้งตารอคนต่อไปลืมตาดูโลก เออหนอปีนี้ผมเอาแต่วาดรูปวาดได้วาดดี จะว่าไปก็เขียนหนังสืออยู่ทุกวัน ไม่มีวันไหนที่ไม่ได้เขียนบทกวี เพียงแต่ปีนี้ไม่ได้รวมเล่ม กับเขา เอาแต่วาดรูปดังว่าเดินทางตะลอนหาสถานที่วาดรูปเล่นไม่เว้นวัน กลางคืนซุ่มเขียนเรื่องยาวคืบหน้าทีละคืบเชื่องช้าเหมือนหอยทากนักเขียนทุกคนหากว่างเว้นซึ่งผลงานใหม่นานปี ไม่ว่าใครก็รู้สึกอัดอ้นตันอุรา

 

                          สี่ห้าปีหลังมานี้ นักเขียนคลื่นลูกใหม่มาแรงมาก ทยอยเข้าซัดฝั่งดังโครมครามครืนเครง เป็นผลมาจากความเคลื่อนไหวด้านกิจกรรมสร้างเสริมการเขียนหลากหลายโครงการจากหลากหลายองค์กร ปรากฏผลเห็นเป็นรูปธรรม เป็นตัวเป็นตนเป็นคนๆ จับต้องได้ ปรากฏช่อเสียงเรียงนามนักเขียนรุ่นเยาว์ทั้งหญิงและชายเวทีประกวดมีสีสันบรรเจิด ดาวดวงใหม่เกิดประดับฟ้าดาวดวงเก่าถ้าไม่เติมไฟใส่เชื้อก็อับเฉาโรยรา เว้นแต่ดาวค้างฟ้าที่อยู่ยงคงกระพันนั่นแหละ

 

                          แม้ไม่ได้ไปงานสัปดาห์หนังสือเลยสักวันแต่ก็สอดสายตาแลชะแง้ชะเง้อ ฝากคนโน้นคนนี้หาหนังสือเล่มโน้นเล่มนี้ส่งมาให้โดยเฉพาะหนังสือของตัวเองยกเว้นมือนั้นสีขาว ผมต้องหาหนังสือเก่าๆ ของตัวเองมาเก็บ เพราะหนังสือจำนวนหนึ่งเสียหายไปตั้งแต่ปีน้ำท่วมใหญ่

 

                          จะว่าไป ปีนี้ผมได้หนังสือของเพื่อนพ้องน้องพี่มาหลายเล่มยังรู้สึกถึงความสดชื่นรื่นรมย์แห่งบรรยากาศการอ่านการเขียน ยังรู้สึกกระชุ่มกระชวย มีพลังสร้างสรรค์อย่างนักเขียนหนุ่มและแอบชื่นชม อ่านผลงานของเพื่อนๆ อยู่

 

                          ก่อนจบคอลัมน์วันนั้นขอใช้พื้นที่ส่งข่าวเรื่องส่วนตัวและหัวใจหน่อย ความว่า ใครเจอหนังสือ “ตู้เพลงลูกทุ่ง” ของ ศักดิ์สิริ มีสมสืบช่วยซื้อและส่งมาให้คนเขียนที มีของแลกเปลี่ยนครับ

 

 

 

 

----------------------

 

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ผ่านลา งานสัปดาห์หนังสือ : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)