
ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ยอดกล้า
16 มี.ค. 2557
ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ยอดกล้า : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ
“รับซาลาเปาเพิ่มไหมค่ะ” คนไทยจำนวนไม่น้อยคุ้นเคยกับคำถามนี้ จนไม่ต้องนึกว่าเคยได้ยินจากที่ไหน
ขนาดซื้อซาลาเปาหลากรสหลายไส้เสียหลายใบ พอจ่ายเงิน น้องๆ ก็ยังถาม “รับซาลาเปาเพิ่มไหมค่ะ”
ผมเป็นคนชอบกินซาลาเปากันน้ำชาอุ่นๆ หรือเย็นๆ ถ้าเจอซาลาเปาที่ไหนดูท่าจะเข้าที เป็นต้องปรี่เข้าหา การทำซาลาเปาให้อร่อยเป็นเรื่องละเอียดอ่อนนะครับ ไม่ใช่ใครก็ทำได้ ถึงความเป็นพิเศษของซาลาเปา ผู้อ่านคงรู้นะครับว่าผมพูดถึงซาลาเปาไหน...แต่ไม่ได้ พูดถึงความอร่อยไม่อร่อยหรอกครับ
ผมให้รับเชิญให้ไปเป็นวิทยากร ในโครงการ “ยอดกล้า” โครงการส่งเสริมเยาวชนด้านวรรณกรรม องสำนักกิจกรรมฯ ของบริษัทซี.พี.ออลล์ จำกัด (มหาชน) บริษัทที่เป็นเจ้าของกิจการร้านสะดวกซื้อ ที่ผมเข้าไปเข้าไปซื้อซาลาเปานั่นแหละ
ผมควรพูดถึงเฉพาะกิจกรรม “ยอดกล้า” ที่ผมไปเป็นวิทยากร วางไปเป็นวิทยากรไว้ก่อนครับ
คำว่า “ยอดกล้า” สืบเนื่องมาจาก ต้นกล้าวรรณกรรมที่ได้หว่าน ดำไว้ก่อนหน้านี้มาหลายฤดูกาล ต่อเนื่องนัยทศวรรษแล้ว ครั้งนี้เป็นการต่อ “ยอดกล้า” เยาวชนคนหนุ่มสาวอายุระหว่าง 15-20 มารวมตัวรวมใจกัน ร่วมฝันกันที่ “บ้านผู้หว่าน” สามพราน นครปฐม เป็นเวลา 2 วัน 12-13 มีนาคม แบ่งฐานเป็น 4 ฐานตามความสนใจ
นวนิยาย, เรื่องสั้น, บทกวี และสารคดี มีนักเขียนเป็นวิทยากรประจำฐาน วิทยากรฐาน นวนิยาย และเรื่องสั้น คือ ชมัยภร แสงกระจ่าง และ อุทิศ เหมะมูล, ฐานบทกวี คือ ศักดิ์สิริ มีสมสืบ และ พินิจ นิลรัตน์, ฐานสารคดี คือ อเนก นาวิกมูล และ คามิน คมนีย์ มีคุณนรีภพ สวัสดิรักษ์ จาก สกุลไทย เป็นผู้ดำเนินรายการบนเวที มีคุณวันทนีย์ นามะสนธิ คอยดูแลทุกอย่างด้วยสายตาที่อบอุ่น
เยาวชนส่วนใหญ่ เป็นนักเรียนระดับมัธยม มีต้นกล้ารุ่นพี่บางคน จากบางรุ่นอยู่เคียงข้าง มีคุณครูมาร่วมสังเกตการณ์
ค่าย “ยอดกล้า” เคี่ยวเข้มเยาวชนคนรักการเขียน นักเขียนน้อยของเราทุกคนเคยผ่านประสบการณ์ค่ายวรรณกรรมมาแล้ว แต่ละคนมีผลงาน ผ่านตา บก. และผู้อ่านตามหน้านิตยสารหลากหลาย บางคนได้รับรางวัลจากการประกวดระดับต่างๆ หากนับจำนวนเยาวชนที่ไม่ได้มาร่วมถ่ายยอดกล้าครั้งนี้ อีกมากมายที่ได้รับรับโอกาสจากการจัดกิจกรรมส่งเสริมด้านวรรณกรรมของ ซี.พี.ออลล์ ก็จะเห็นประจักษ์ให้ชื่นใจ ว่าบรรดากล้าวรรณกรรม ที่หว่านไว้ได้เติบโต ชูช่อลออตา ออกรวงสีทองผ่องอำไพ
“ศิลปะแห่งแผ่นดิน” ฉบับนี้ขอฝากบทกวี งดงามของเขาและเธอไว้ให้อ่านกันครับ....
ก่องข้าวน้อย
เมื่อเป็นเด็กฉันเคยฟังนิทานเศร้า
เป็นเรื่องเล่าในอดีตที่กล่าวขาน
ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่เป็นตำนาน
ให้ลูกหลานได้คิดพินิจดู
จนเวลาล่วงเลยโลกเปลี่ยนผัน
ไม่คาดฝันว่าเหตุการณ์จะคืนสู่
บุตรเข่นฆ่าบุพการีที่อุ้มชู
น่าอดสูแสนอนาถประหลาดใจ
มาตุฆาต ปิตุฆาต คำเหล่านี้
อุบัติมีเกิดขึ้นเพราเหตูไฉน
มือลูกกำปืนจ่อพลันลั่นไก
ชีพพ่อแม่สิ้นไปเพียงพริบตา
ก่อนลั่นปืนใจลูกคิดอย่างไรหรอ
หน้าแม่พ่อไม่อาจฉุดหยุดปัญหา
ความผูกพันไม่อาจจะนำพา
เพลิงโทสะลูกยาที่โหมพือ
ภาพที่แม่เคยกอดหอมพร้อมพร่ำสอน
แววตานั้นไม่สะท้อนภาพเลยหรือ
ภาพที่พ่ออุ้มตัวลอยด้วยสองมือ
ไม่อาจยื้อสติลูกให้คืนมา
จนวันผันเวลาผ่านได้สำนึก
แม้รู้สึกผิดแค่ไหนไม่หวนหา
แม้กราบเท้าศพบิดรและมารดา
ท่านไม่อาจลุกขึ้นมาให้อภัย
ดุจซ้ำรอยก่องข้าวน้อยที่ฆ่าแม่
แค่เพียงแต่ปรับตอนเปลี่ยนฉากใหม่
ไม่รู้จะมีอีกกี่ตอนต่อไป
จักจบสิ้นเมื่อใดใครบอกที
นางสาวธนิกานต์ คณาโจด ม.6 โรงเรียนโชคชัยสามัคคี จ.นครราชสีมา
อนาคต
จรดปากกาลงร่างสร้างแบบบท
อนาคตฉันอยากเป็นเช่นที่หวัง
จึงเตรียมพร้อมซ้อมเรียนเขียนอ่านฟัง
เพิ่มพลังต่อเติมไฟใฝ่เติมฝัน
จะเหน็ดเหนื่อยฝึกฝนฉันทนได้
จะท้อแท้แค่ไหนฉันทนฝืน
เพื่อจะให้กล้าแกร่งมีแรงยืน
บนแผ่นผืนพื้นดินถิ่นวรรณกรรม
น.ส.ณาฐภาณี พสุนธราธรรม ม.5 โรงเรียนบดินทร์เดชา(สิงห์ สิงหเสนี)
ยอดกล้าวรรณกรรมรุ่นใหม่ เติบโตต่อไปอย่างงดงาม
--------------------------
(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ยอดกล้า : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)



