ดมอากาศดีที่'ปานามา ซิตี้' | คมชัดลึก

 

                     เป็นอีกหนึ่งความฝันของฉันเลยก็ว่าได้ ที่อยากจะมุ่งหน้าสู่ประเทศในแถบอเมริกากลางกับเขาบ้าง

 

                     ก็เหมือนกับทุกฝันนั่นแหละ ไม่ใช่ว่าฝันอยากไป แล้วจะม้วนผ้าลงกระเป๋าแล้วไปหากันง่ายๆ มันต้องถูกบ่มซะจนสุกงอมซะก่อน ถึงจะได้ออกเดินทาง

 

 

  

 

                     การเดินทางในอเมริกากลางเริ่มต้นขึ้นในวันที่ดินฟ้าทางการเมืองของบ้านเรายังขมุกขมัว ห่วงใยบ้านเมืองก็ห่วง ดูแลความฝันก็ต้องดูแล 

 

                     แต่คิดหน้าคิดหลังอยู่พัก จึงตัดสินใจเก็บผ้าผ่อนหนีตามอเมริกากลาง โดยแบกความห่วงใยใส่กระเป๋าไปเที่ยวด้วย 

 

                     นักท่องเที่ยวที่ไปอเมริกากลางส่วนใหญ่อาจจะเริ่มต้นที่เม็กซิโก แล้วค่อยเลื้อยเที่ยวลงมาจบที่ปานามา แต่ข้าพเจ้าเป็นพวกมีปัญหาในการจัดลำดับความสำคัญ ชอบแหกกฎเป็นนิสัย ก่อร่างสร้างแผนไปมา จึงตัดสินใจบินไปเริ่มต้นที่ ปานามา 

 

                     จากกรุงเทพฯ ไม่มีบินตรงไปปานามาซะด้วย เที่ยวนี้เลยบินด้วยสายการบินไชน่า แอร์ไลน์ (0-2250-9880) ไปเดินเล่นแถวลอสแองเจลิสกันก่อน พูดถึงไชน่า แอร์ไลน์ไปอเมริกาเที่ยวไหนๆ ก็ใช้บริการกับเขาตลอด เที่ยวก่อนๆ โน้น บินไปลงที่นิวยอร์ก เที่ยวหนึ่งบินไปลงซานฟรานซิสโก และเที่ยวหนึ่งเคยข้ามห้วยไปลงที่แวนคูเวอร์ ของแคนาดา เรียกว่ามีรูทไหน ดิฉันไปกับเขาหมด

 

                     จากลอสแองเจลิส มีสายการบินบินไปปานามาให้เลือกเต็มไปหมด จะเลือกแวะต่อเครื่องแต่ราคาถูกลง หรือบินตรงแบบแพงหน่อย เลือกได้ตามกำลังทรัพย์ แต่ถ้าบินตรงก็ใช้เวลาจากลอสแองเจลิสราวๆ 6 ชั่วโมง เรียกว่า ถ้าใครไม่แวะพักลอสแองเจลิสก็บินกันเมื่อยหลังเหมือนกัน 

 

                     สำหรับคนไทยคิดจะไปเที่ยวปานามา บอกไว้ตรงนี้เลยว่า ถ้าตัดเรื่องบินไกลออกจากเงื่อนไข เที่ยวได้แสนสบาย เพราะไม่ต้องขอวีซ่า คนไทยไปเที่ยวปานามาได้ 6 เดือน โดยไม่ต้องขอวีซ่า แต่ใครจะอยู่เที่ยวนานขนาดนั้นก็เชิญตามสะดวก

 

                     การจะเลือกที่พักในปานามา ซิตี้ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของปานามา ก็ง่ายดายเหมือนกัน ถึงแม้จะเป็นเมืองใหญ่ แต่เมื่อให้เว็บไซต์จองที่พักอย่างอโกดา (www.agoda.com) ช่วยสแกนหาให้ จึงไม่ใช่เรื่องยาก ใครอยากพักย่านเมืองเก่าก็มีให้เลือกไม่ใช่น้อย แต่กลางคืนอาจจะอันตรายหน่อย ส่วนที่พักในย่านที่นักท่องเที่ยวนิยมกันคือ ย่าน El Cangrejo ซึ่งเป็นย่านที่ห้อมล้อมไว้ด้วยตึกสูงแน่นไปหมด มีห้างร้านและอาคารทันสมัยให้เดินช็อปปิ้งกัน

 

                     ก็เช็กสภาพอากาศมาว่ามีแดดดีๆ แท้ๆ แต่เมื่อไปถึงกรุงปานามา ซิตี้ กลับส่งปรอยฝนโปรยมาต้อนรับอาคันตุกะจากขวานทองซะอย่างนั้น

 

                     จะฝนหรือแดดก็ช่างเถอะ เพราะที่น่ากลัวกว่าตอนนี้คือ เรื่องภาษามากกว่า คนที่นี่เขาใช้ภาษาสเปนสื่อสารกันเป็นหลัก ไอ้เราก็ตั้งท่าจะเรียนภาษาสเปนอยู่หลายรอบ จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้ไปร่ำเรียนกับเขาซะที

 

                     แต่ไอ้เรื่องงูๆ ปลาๆ นั่นของถนัดอยู่แล้ว พอยื่นชื่อโรงแรมย่านใจกลางเมืองให้โชเฟอร์ ทำทีเป็นรู้ถามไปว่า “ควานโต???” พอเขารัวกลับมางงสิทีนี้ งานนี้กว่าจะตกลงค่ารถกันได้ พูดภาษาสเปนซะเมื่อยมือไปหมด

 

 

 

  

 

 

 

                     จังหวะที่รถวิ่งเข้าดาวน์ทาวน์ ฉันสังเกตว่า บ้านเมืองเขาดูสะอาดสะอ้านดีจริงๆ แต่เคยอ่านหนังสือมาว่า ไม่ได้สะอาดอย่างเดียว อากาศก็สดปลั่งด้วย โดยเฉพาะแถวริมทะเล

 

                     อยากรู้ว่า ทุกอย่างที่ว่าคือคำคุยโม้โอ้อวดหรือไม่ เลยเดินไปสูดอากาศริม อ่าวปานามา แล้วก็พบว่า ทุกคำคุยของเขาไม่เกินจริงเลย 

 

                     ปานามา ซิตี้ เป็นเมืองอากาศดีที่นั่งผึ่งลมแล้วสบายอารมณ์ดีแท้ เมืองอะไรไม่รู้ลมโกรกน่านอนเหลือเกิน  ยิ่งเป็นตอนเย็นๆ บริเวณทางเดินเลียบทะเลที่เขาปูอิฐเอาไว้อย่างเนี้ยบ จะมีผู้คนออกมาวิ่ง ยืดเส้นยืดสาย เด็กวัยรุ่นเล่นโรลเลอร์เบลดกัน คนปั่นจักรยานก็ไม่ใช่น้อย หรือบางครอบครัวก็จูงลูกจูงหมาออกมาเดินสูดอากาศเฉยๆ

 

                     ตรงจุดศูนย์กลางของทางเดิน มีมุมที่มีไว้นั่งฟังคอนเสิร์ต วันที่ไปก็มีวงดนตรีมาเปิดคอนเสิร์ตพอดี เพลงแนวซาลซาบวกกับสายลมที่คลอเคลียไม่ห่าง เนรมิตให้เย็นนั้นฉันมีความสุขกับปานามา ซิตี้เหลือเกิน

 

                     หลายคนบอกว่า ถึงปานามา ซิตี้ จะเจริญแล้ว แต่ก็ต้องระมัดระวัง ขึ้นชื่อว่าอเมริกากลางและอเมริกาใต้ น่ากลัวเสมอ ข้อนี้ ฉันก็ไม่ประมาท เพราะถ้าปลอดภัยจริงๆ ฉันคงไม่เห็นตำรวจเดินกันให้ว่อนทุก 50 เมตร 

 

 

     

 

 

 

                     ยิ่งในเขตเมืองเก่า (Casco Antiguo) ของปานามา ซิตี้ ด้วยแล้ว ต้องบอกว่า ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ ตำรวจแน่นมาก แต่ก็เอาเถอะ เพราะความเก่าแก่ของเมืองเก่าทำให้เราลืมความกลัวไปโดยปริยาย 

 

                     ซอกซอยประพรมไว้ด้วยบ้านเก่าแก่ทั้งสิ้น ทุกวันนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกไปแล้ว ภายในเขตเมืองเก่ามีทั้งโบสถ์ จัตุรัส อาคารสำคัญ และพิพิธภัณฑ์ให้แวะกันตามเบี้ยบ้ายรายทาง 

 

                     แต่ร้านขายของที่ระลึกแทบทุกร้านเป็นร้านขายหมวกปานามาที่กำลังฮิตอยู่ในบ้านเราขณะนี้ หมวกปานามาแท้ๆ จะสานแน่นมาก มีตั้งแต่พันกว่าบาทไปยันเกือบหมื่น หลักร้อยที่วางขายในบ้านเราขอให้รู้ว่าเป็นปานามาเทียม 

 

                     นักท่องเที่ยวมาที่นี่เลยซื้อหมวกและเดินใส่กันให้ว่อนไปหมด อาจจะเป็นปานามา ซิตี้ฉบับย่อๆ แต่ก็พอทำให้รู้ว่า นี่คือหนึ่งในเมืองหลวงน่าอยู่แห่งหนึ่งของโลกเลยทีเดียว

 

 

...........................

 

(ดมอากาศดีที่'ปานามา ซิตี้' : คอลัมน์เที่ยวนี้ขอเล่า : โดย...กาญจนา หงษ์ทอง)