
เปิดโลกการศึกษามุสลิม : 6 มี.ค.57
06 มี.ค. 2557
คอลัมน์เปิดโลกการศึกษามุสลิม ตอน : 'อามีนีย์ บริบูรณ์สุข'
ครูผู้รักบ้านเกิด อ.แว้ง จ.นราธิวาส
หลายๆ คน นักศึกษาที่พยายามไขว่คว้า แสวงหาวิชาความรู้ แม้จะจากถิ่นฐานบ้านเกิด ไปนานหลายปี เพื่อสิ่งดีๆ ในวันข้างหน้า หลายคนที่ประสบความสำเร็จแต่ก็มีอีกหลายคนที่ต้องจบลงกลางคัน และยังมีอีกหลายคนที่กำลังพยายาม วันนี้เปิดโลกการศึกษามุสลิม ขอนำเสนอ สตรีผู้อยู่ภายใต้ผ้าคลุมฮีญาบ ที่ยอมสละสิ่งดีๆ ที่ได้รับในเมืองหลวง หลังจบการศึกษาระดับปริญญาโท เพื่อกลับไปพัฒนาโรงเรียนบ้านเกิดของตัวเองใน จ.นราธิวาส
"หลายปีที่ผ่านมาใช้ชีวิตที่กรุงเทพฯ ตั้งใจมาตลอดว่าสักวันหนึ่งจะกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดเพื่อพัฒนาบ้านเกิดของตัวเอง และโรงเรียนก็เป็นหนึ่งในงานที่เราจะช่วยพัฒนาบ้านเราได้ เชื่อว่าหากเริ่มต้นที่ดี น่าจะมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นตามมา งานหรือทางเลือกที่ดีคืองานที่เราทำด้วยความสุขใจ อาจจะไม่มีผลตอบแทนที่สวยหรู หากแต่มันทำให้เราเกิดความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า และเชื่อว่างานนี้เป็นงานที่ดีและน่าภาคภูมิใจงานหนึ่ง และหวังว่าอัลลอฮ์ (ซบ.) คงตอบแทนในทุกสิ่งที่เราทำไป" อามีนีย์ กล่าว
"อามีนีย์ บริบูรณ์สุข" สาวจาก จ.นราธิวาส จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนอัตตัรกียะห์อิสลามียะห์ จ.นราธิวาส ศาสนาชั้น 6 จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จ.ปัตตานี จบปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยมหิดล คณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาชีววิทยา และจบปริญญาโท จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม สมัยเด็กๆ อามีนีย์ มีความฝัน “อยากเป็นหมอ” เพราะเป็นอาชีพที่ดูดี ดูเป็นคนเก่ง มีความสามารถ และยังช่วยชีวิตคนได้ด้วย แต่ปัจจุบันนี้กลายมาเป็นครูวิทยาศาสตร์ รวมทั้งดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารบุคคล ที่โรงเรียนรอมาเนีย (มูลนิธิ) เป็นโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่ง ใน อ.แว้ง จ.นราธิวาส
หลังจากที่ได้ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการ "อามีนีย์" อยากช่วยปรับปรุงเปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาในโรงเรียนให้มีคุณภาพมากขึ้น เพื่อให้เด็กๆ ได้มีโรงเรียนดีๆ ใกล้บ้าน แล้วเปิดโอกาสให้เขาได้เรียนรู้ในสิ่งที่เขาสนใจอย่างเต็มที่ แต่เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในพื้นที่กลายเป็นปัญหาในการพัฒนาเรื่องการศึกษา เพราะพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้กลายเป็นพื้นที่หาผลประโยชน์และใช้ต่อรองอำนาจบางอย่างไปแล้ว คนที่ได้รับผลกระทบโดยตรงคงหนีไม่พ้นผู้คนในสามจังหวัดชายแดนใต้ ที่จะต้องดำรงชีวิตอยู่ในความระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา รวมถึงโรงเรียนหรือนักเรียนก็มี เมื่อไหร่ที่มีเหตุการณ์ไม่สงบ เช่น มีระเบิดในพื้นที่ใกล้เคียง โรงเรียนต้องคอยประสานงานกับเจ้าหน้าที่เพื่อรักษาความปลอดภัยให้ครูและนักเรียน ถ้าเหตุการณ์รุนแรงก็อาจจะต้องปิดโรงเรียน นั่นทำให้นักเรียนต้องขาดเรียนบ่อย และเรียนไม่ทันเนื้อหา ซึ่งปัญหานี้เกิดขึ้นกับนักเรียนในสามจังหวัดชายแดนใต้เกือบทุกโรงเรียน
สำหรับการแก้ไขปัญหาในตอนนี้ คิดว่าทุกส่วนพยายามอย่างเต็มความสามารถ เจ้าหน้าที่ทหารเข้ามารักษาความปลอดภัยเต็มพื้นที่ นอกจากนั้นก็ยังมีการเยียวยาแก่ผู้ที่ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้น ในส่วนของการศึกษา จะเห็นว่าปัจจุบันมีโครงการช่วยเหลือนักเรียนเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยมากขึ้น ซึ่งโครงการแบบนี้มีทั้งส่วนดีและไม่ดี ส่วนดีคือนักเรียนจากสามจังหวัดชายแดนใต้มีโอกาสเรียนต่อในสถาบันดีๆ และได้รับการสนับสนุนหลายๆ ด้าน ส่วนไม่ดีคือทำให้นักเรียนไม่ค่อยพยายามเตรียมสอบแข่งขันเต็มที่ ขาดความกระตือรือร้นและความตั้งใจในการเรียน รอคอยแต่ความช่วยเหลือจากโครงการของภาครัฐ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเราได้ให้ความรู้กับเด็กๆ อย่างสุดกำลังแล้ว สิ่งที่หวังว่าจะได้รับคงเป็นความตั้งใจและความใส่ใจในการเรียนของเด็กๆ สิ่งที่เรียนในวันนี้หวังว่าเขาจะเกิดความเข้าใจและเกิดความรู้พร้อมที่จะช่วยให้เขาสอบเข้าเรียนต่อในสถาบันดีๆ ได้มีอนาคตที่ดีต่อไป โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามเป็นโรงเรียนที่คนในสามจังหวัดชายแดนใต้นิยมส่งบุตรหลานเข้ามาเรียนกัน เพื่อให้นักเรียนมีความรู้ทั้งสองด้าน คือ ด้านสามัญและศาสนา สิ่งที่จะทำให้เขามีทั้งวิชาอาชีพและแนวทางการดำรงชีวิตตามแบบอิสลามที่สมบูรณ์ ดังนั้น หากพูดถึงการดูแลจากรัฐคงจะเป็นเรื่องการสนับสนุนให้โรงเรียนพัฒนาต่อไปอย่างมีคุณภาพ ทั้งด้านงบประมาณ และด้านวิชาการ
พื้นที่สีแดงอาจจะเป็นพื้นที่อันตรายสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับทุกชีวิตที่เกิดบนผืนแผ่นดินนี้ คงอยากเห็นพื้นที่แห่งนี้กลับมาสงบสุข และเจริญก้าวหน้าพร้อมเป็นเมืองชายแดนที่คอยเชื่อมโยงไทยและประเทศอาเซียนเข้าด้วยกัน ต้นทุนของชาวสามจังหวัดชายแดนใต้ มีทั้งวัฒนธรรม ภาษา และการดำเนินชีวิตที่หลากหลาย ถ้าเราพัฒนาต้นทุนที่ดีเหล่านี้ให้เป็นบุคคลที่มีคุณภาพ เชื่อว่าในอนาคตประเทศไทยจะก้าวทันการเปลี่ยนแปลงได้อย่างแน่นอน
..............................
(คอลัมน์เปิดโลกการศึกษามุสลิม ตอน : 'อามีนีย์ บริบูรณ์สุข')



