...เดินไปหนไหน?...

๏ ยังไม่รู้เดินไปสู่หนไหน

แต่ยังไปต่อไปยังไปต่อ

ยังไม่รู้เดินแค่ไหนถึงจะพอ

ยังไม่รู้หัวร่อหรือหลั่งน้ำตา

๏ ใช่มันเป็นไปและเป็นอยู่

ทั้งทั้งที่รู้ยังมุสา

ยื้อยุดฉุดทึ้งวันเวลา

ถอยหลังเดินหน้าเหมือนว่าดี

๏ ใช่ใครก็อ้างความถูกต้อง

อ้างถึงครรลองตามวิถี

เสมือนปากอ้างคาบคัมภีร์

แอบอ้างว่ามีความชอบธรรม

๏ ใช่กฎต้องเป็นไปตามกฎ

โดยไม่ละไม่ลดแม้ยีย่ำ

แม้ข้างหน้ามัวหม่นและมืดดำ

ก็ยังสองมือกำขึ้นหยัดชู

๏ ใช่ไม่ยอมแพ้แพ้ไม่ได้

ยังต้องไปต่อไปแม้อดสู

ไม่ได้รู้ไม่ได้เห็นใส่ใจดู

ไม่ยินไม่รับรู้ไม่ใส่ใจ

๏ ใช่มันต้องชนะเพื่อชัยชนะ

ในทุกทุกขณะที่ทำได้

ในทุกทุกวิถีที่เป็นไป

ไม่ว่าใครก็ใครไม่ทั้งนั้น

๏ ใช่มันต้องยื้อยุดฉุดกระชาก

ทั้งดึงทั้งลากเย้ยหยามหยัน

เสมือนต้องให้ตายตกตามกัน

สู้ตะบี้ตะบันให้บรรลัย

๏ แล้วก็เดินต่อไปเพื่อไปต่อ

หลั่งน้ำตาหรือหัวร่อใช่ไม่ใช่

เพื่อจะเป็นอยู่และเป็นไป

โดยไม่รู้หนไหนไม่ต้องรู้ !.

.........................................

(... เดินไปหนไหน ? ... : คอลัมน์ทำเนียบราษฎร : โดย...นายทิวา)

...เดินไปหนไหน?... | คมชัดลึก