...ภาวะฉุกเฉิน!...

๏ เมื่ออะไรอะไรไม่รู้แล้ว

ก็ไม่มีวี่แววให้คาดหวัง

ทั้งชนะแพ้พ่ายล้วนพ่ายพัง

เพราะไม่มีหลักตั้งเพื่อตั้งตน

๏ เมื่อดวงตาร้องขอสันติสุข

ตาต่อตากลับเพิ่มทุกข์ทุกแห่งหน

ในดวงตาร้อนแผดตามืดมน

ฟันต่อฟันก็ประจญประจัญบาน

๏ เมื่อเปิดหูรับฟังให้ถ้วนทั่ว

หูกลับเร่งยุยั่วประหัตประหาร

ยินแต่เสียงฆ่าฟันอันธพาล

เต็มสองหูชาด้านจนด้านชา

๏ เมื่อเปิดช่องจมูกเพื่อหายใจ

จมูกกลับหายไปไม่ตามหา

รูจมูกสนตะพายไปไปมามา

คอยให้เชือกชักพาเหมือนว่าชิน

๏ เมื่อเปิดปากหวังดีเอาดีฝาก

ปากกลับดีแต่ปากใช้หยามหมิ่น

ถ่มน้ำลายขึ้นฟ้าลงมาดิน

เขียนด้วยมือแล้วลบสิ้นด้วยตีนตน

๏ เมื่อเปิดหน้าเปิดกายให้เห็นหมด

กลับหน้าไหว้หลังคดเพื่อหวังผล

ไม่ได้ด้วยเล่ห์เอาด้วยกล

ทั้งฉ้อทั้งฉลให้อนธการ

๏ เมื่อเปิดใจหมายใจส่วนรวมตั้ง

ใจกลับเบียดบังหวังล้างผลาญ

ยึดประโยชน์ส่วนตัวประจักษ์ประจาน

ใจก็แจ้งสันดานประจักษ์ใจ

๏ เมื่ออะไรอะไรไม่รู้แล้ว

ตั้งธงตั้งแถวย่อมหวาดไหว

ชนะหรือพ่ายแพ้เป็นมาเป็นไป

จะคงเหลือเท่าไหร่ก็เท่านั้น !.

.................................

(... ภาวะฉุกเฉิน ! ... : คอลัมน์ทำเนียบราษฎร : โดย...นายทิวา )

...ภาวะฉุกเฉิน!... | คมชัดลึก