ผูกพัน...ด้วยเรื่องราวไพร | คมชัดลึก

 

                   เดี๋ยวนี้ สำนักพิมพ์ไหนจะออกหนังสือสักเล่ม โดยเฉพาะนักเขียนที่มีชื่อเสียง ก็มักจะมีการจัดงานเปิดตัวตามสถานที่ใหญ่โตโก้หรูในเมือง แฟนคลับแห่กันมาเชียร์ มาช็อป มาขอลายเซ็นกันมากหน้าหลายตา แล้วก็จากกันไปเมื่องานเลิก รอติดตามผลงานกันต่อไป ขณะเดียวกัน นักเขียนรุ่นเก่าที่ผูกพันกับนักอ่านมาเป็นเวลานาน นัดหมายพบปะกัน ต้องเดินทางไปค้างอ้างแรมไกลบ้าน กลับไม่ใช่เรื่องยาก ขอแค่ใจถึงๆ  

 

                   อ.วัธนา บุญยัง นักเขียนนิยายเรื่องราวเกี่ยวกับป่าดงพงไพร อ้างอิงกับเรื่องจริง สถานที่จริง คนจริงๆ ในสมัยที่เคยออกตะเวนท่องเที่ยว โดยเฉพาะแถบผืนป่าภาคตะวันออก อย่างป่าอ่างฤาไน คลองตะเกรา  จังหวัดฉะเชิงเทรา

 

                   การถ่ายทอดเรื่องราวของ อ.วัธนา ด้วยถ้อยคำง่ายๆ เชื้อเชิญให้คนอ่านรู้สึกสนิทสนมไปกับตัวละครแต่ละตัวในเรื่อง ต่อเนื่องกันเล่มแล้วเล่มเล่า จนเป็นความคุ้นเคยทั้งกับตัวละครในเรื่อง และแน่นอน...นักเขียน

 

                   " 25 ปี ใบไม้ร่วงในป่าใหญ่ " ชื่องานพบปะสังสรรค์ของนักอ่านกับนักเขียนเรื่องราวไพร ที่นัดหมายกันที่บ้านของ อ.วัธนา ที่ชายเขาชะเมา กิ่งอำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง เขตติดต่อกับ อำเภอแก่งหางแมว จังหวัดจันทบุรี เมื่ออาทิตย์ก่อน เป็นตัวบ่งบอกถึงสัมพันธ์ที่แนบแน่นนี้ได้เป็นอย่างดี แม้ไม่ต้องประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อใหญ่โต นักอ่านเดินทางมาจากที่ไกลๆ บางคนมาเดียว บางคนมาคู่ บางคนมาเป็นครอบครัว พร้อมกับข้าวของที่พร้อมจะนอนพักค้างด้วยกัน มาปิกนิกด้วยกัน โดยเจ้าของบ้านต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี แม้กระทั่งยอมสละบ้าน และเปลที่ผูกไว้ให้แขกเหรื่อ ส่วนตัวเองต้องไปนอนในรถแทนยันเช้า

 

                   ในงานนี้ได้เห็นว่า ไม่ได้มีแค่นักอ่านเท่านั้น แต่นักเขียนด้วยกันเอง ก็ยังมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน อาทิ  อ.เจน สงสมพันธ์ นายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย รวมถึง อาจารย์ชมัยพร แสงกระจ่าง อดีตนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ก้มาร่วมงาน แสดงทัศนะถึงวงการน้ำหมึกให้เราๆ นักอ่านได้รับรู้มากขึ้น นอกจากนี้มียัง โดม วุฒิชัย, บุหลัน รันตี, คามิน คมนีย์, เทพ สิทธานี และอีกหลายคนต่อหลายคนที่เกี่ยวข้องในวงการหนังสือ มาร่วมงานกันอย่างสนุกสนาน

 

                   นักอ่านที่มา น่าจะแทบทั้งหมดเคยอ่านหนังสือที่ถ่ายทอดออกมาจากป่าสมัยก่อนที่เราไม่มีโอกาสได้พบเจอ โดยนักเขียนที่ชื่อวัธนา บุญยัง มาบ้าง บวกกับบางคนชอบท่องเที่ยวไปตามธรรมชาติ แบกเป้ไปนอนในป่าลึก ก็เหมือนกันได้มาเจอกันของคนคอเดียวกัน การพูดคุยเรื่องราวของการเดินทางระหว่างนักอ่านด้วยกัน นักอ่านกับนักเขียน หรือนักเขียนกันนักเขียนเลยไม่เคอะเขิน 

 

                   อ.วัธนาเอง วันนี้อายุเกือบ 63 ปีแล้ว ป่วยเป็นมะเร็งที่กระเพาะอาหารระยะสุดท้าย แต่กำลังใจยังดี ร่างกายยังแข็งแรง ลงแรงพานักอ่านไปเดินเล่นตามเส้นทางศึกษาธรรมชาติที่ถ้ำเขาวง เป็นน้ำจิ้มเล็กๆ ช่วยให้การพบปะครั้งนี้อิ่มเอมมากขึ้น แม้ป่าปัจจุบันจะไม่เหมือนเดิม

 

                   "เมื่อก่อนต้นไม้ใหญ่ๆ เยอะแยะ น่าเสียดายที่ปัจจุบันมันหายไปหมด ต้นมะค่าใหญ่ๆ ตะแบกใหญ่ๆ เมื่อก่อนเข้าไปเจอ พอไปอีกทีหายไปแล้ว เพราะมันมีขบวนการ เหมือนอย่างเรื่องราวของลุงหนู ในหนังสือเรื่อง ใบไม้ร่วงที่หายไป ที่อ้างอิงมาจากเรื่องจริง ป่าไม้บางคนที่อ่านเรื่องนี้ก็ไม่ค่อยชอบผมหรอก" อ.วัธนา เล่าถึงประสบการณ์ของการท่องเที่ยวในป่าอีกหลายต่อหลายเรื่อง แล้วยังทิ้งท้ายไว้ว่า หลังจากนี้อยากจะเขียนหนังสือเรื่อง "พ่อครัวหัวป่าก์"  รวมสารพัดเมนูอาหารที่ทำกินในป่า ฟังดูแล้วชวนติดตาม

 

                   นาทีนี้ ต้องบอกว่า ชื่อเสียงเป็นเพียงส่วนหนึ่ง แต่สิ่งสำคัญไปกว่านั้น คือความผูกพันกัน หรือนี่เป็นอิทธิพลของพงไพร...

 

 

 

..........................

 

(ผูกพัน...ด้วยเรื่องราวไพร : คอลัมน์ถิ่นไทยงาม)