สุขกับสีน้ำ 'สุกิ ศุกระกาญจน์' | คมชัดลึก

 

                           เขาเป็นใคร มาจากไหน วันนี้ สายตาหลายคู่จับจ้องมองเขาอยู่ด้วยความทึ่ง ตะลึง จังงัง

 

                           แฟนๆ ในเฟซบุ๊กรู้ดีว่าสีน้ำของสุกิจ ศุกระกาญจน์ นั้นเป็นเช่นไร

 

                           ผลงานสีน้ำของเขาเป็นที่สนใจอยู่ทางยุทธจักรแดนใต้ เขากำลังจะแสดงผลงานเดี่ยว “สุขกับสีน้ำ” ในเร็วๆ นี้ 2 กุมภาพันธ์ ณ Art room gallery Phuket ภูเก็ต.. (พอใจจะเขียน ภูเก็จ ก็ได้)

 

                           ชื่อ “สุขกับสีน้ำ” อาจเปลี่ยนเป็น “สนุก” ในความรู้สึกของผู้ชมก็เป็นได้ หรืออาจถึงขั้นตื่นเต้น เร้าใจ เพราะงานของเขานั้น อยู่ในขั้น “ร้อนแรง”

 

                           ดูรอยแปรง และท่วงทีพู่กันนั้น ควรจะเรียกว่า “ตวัด” หรือ “หวด” หรือ “ซัด” มากกว่า “ระบาย” ไม่ใช่ ตวัด หวด หรือ ซัดแค่เบาๆ นี่มันต้องเรียกว่า “กระหน่ำ” อย่างรุนแรง...เปล่านะ ผมมิได้ว่าเป็น “ซาดิสต์” เพราะความ “โหด” ของเพลงพู่กันของเขาเป็นไปเพื่อสยบความลังเล ความกังวล ความไม่แน่ใจทั้งหลาย โดยมีเป้าหมาย คือ บรรลุถึงเพลงยุทธ์แห่งสีน้ำ

 

                           แต่ “สีน้ำ” ของเขา ดูจะไม่สนใจไยดีต่อ “น้ำ” สักเท่าไร เขาใช้น้ำน้อยที่สุดบนกระดาษ โดยให้สีนั้นเองได้อวดเนื้อหนังมังสา และอวดศักดาแห่งตัวตนของแต่ละสี ไม่มีแตะ “เบรก” ไม่ขัดคอ ไม่ลดค่า แบบว่า ทุกสีมีอะไรก็ว่ามา มาเจอกันซึ่งๆ หน้าบนกระดาษ ปะทะกันแฟร์ๆ เลือดสาดกันบ้าง 

 

                           ชื่องาน “สุขกับสีน้ำ” นี้น่าจะเปลี่ยนเป็น “ระทึกกับสีน้ำ” เสียรู้แล้วรู้รอดไป

 

                           สุกิจ ศุกระกาญจน์ จบ “จิตรกรรมสากล” จากเพาะช่าง สถาบันที่ให้อิสรเสรี เหนือสิ่งอื่นใดในยุคนั้น 2515-2520 เขาเป็นหนึ่งในสมาชิก “กลุ่ม 10” ร่วมกับเพื่อนๆ เคลื่อนไหวอย่าง ฉูดฉาด บาดตา บาดใจ โดยมี ครูบาอาจารย์ และรุ่นพี่ในสถาบันคอย “ให้ท้าย” 

 

                           รุ่นพี่อย่าง โชคชัย ตักโพธิ์ สุทัศน์ ปิ่นฤทัย วณิศ สุขศิริ มณเฑียร บุญมา และจอมยุทธ์อีกหลายท่านที่มิได้เอ่ยนาม รวมทั้งรุ่นเพื่อนรุ่นน้องที่ต่างมีวิทยายุทธ์ลึกล้ำ ทั้งวิชาเทพ วิชามาร บนดิน ใต้ดิน บนฟ้า ในน้ำ และใต้บาดาล ทั้งหมดทั้งหลายล้วนแต่เป็นสีสันบรรยากาศ ส่งผลให้ ยุทธจักรศิลป์ คึกคัก ครึกครื้น ตื่นเต้น เป็นที่ยิ่ง

 

                           สุกิจ ศุกระกาญจน์ ก็เป็นหนึ่งในจอมยุทธ์ เขาเรียนรู้ และลงมือ... ฝึกปรือวิทยายุทธ์ เข้าหาจอมยุทธ์รุ่นพี่ รุ่นอาจารย์ มีประเทือง เอมเจริญ, จ่าง แซ่ตั้ง เป็นอาทิ วัยหนุ่มของเขานั้นร้อนแรงด้วย (ชื่อหนังสือเล่มโปรดที่ชาวเพาะช่างต้องอ่าน) “ไฟศิลป์” ยุคนั้นเขามีปากกาลูกลื่นเป็นอาวุธ ขีดเขียนลายเส้นขยุกขยุยยุ่งเหยิง บันเทิง บรรเจิด

 

                           รวมทั้งใครต่อใคร ต่างก็ใช้ ปากกาลูกลื่น ตามแบบ “พี่เทือง” ที่ได้สร้าง “วีรกรรม ชไนเดอร์” ไว้ เป็นที่เลื่องลือ

 

                           สุกิจ ศุกระกาญจน์ ยังชอบ “ปาดเกรยอง” ปาดอย่างรวดเร็วรุนแรง จนกระดาษขยาด ยุคนั้นใครๆ ก็พกเกรยองกัน มีจอมยุทธ์เกรยองอยู่หลายราย ทั้งรุ่นพี่ รุ่นเพื่อน หากจะเอ่ยนามก็ได้...เช่น.. “โชคชัย ตักโพธิ์” นิพน ขันแก้ว “พี่แหลม” ที่เขียนเกรยอง เยี่ยมยอด (สีน้ำก็เยี่ยมยุทธ์ สีสดใส บาดอารมณ์ โดยสุกิจนั้น ก็ไม่บันเบา เรื่องปาดเกรยอง มือไม้เปื้อนเปรอะ เลอะไปถึงจมูก เพราะเขาชอบลูบจมูกจนเป็นบุคลิกภาพประจำตัว 

 

                           สีน้ำของสุกิจในยุคนั้น ออกไปทางสีน้ำเงิน เขาคลั่งไคล้สีโทนบลูมาก ชอบใช้สีหนักๆ หนาๆ และเว้นขาวให้แสงจ้า เงาจัด เพลาพู่กันเขาก็ห้าวหาญ รุนแรง มาแต่ไหนไร แบบว่าเข่ายกร้าวร้าวสุนทรีย์ จนใครอยู่ใกล้ๆ เวลาเขาวาดรูป พลอยโดนหางเลข เลอะและเปรอะเปื้อนไปด้วย

 

                           เขาเป็นคนใต้ ชาวตรัง จบชั้นประถมจาก “ร.ร.คอนวิเศษ” มัธยมต้นจาก “ตรังวิทยา” โดยมีครูศิลปะ “ครูไพบูลย์” เป็นแรงบันดาลใจแห่งวัยเยาว์ มีเพื่อนชื่อ “อุยเกี๋ยง” ร่วมชั้นประถม ที่เขาแอบชื่นชมว่า เจ้าหมอนี่วาดรูปเก่งจัง.. ก็เลยอยากเก่งแบ “อุยเกี๋ยง” บ้าง

 

                           จบเพาะช่างแล้วไปเป็นครูสอนศิลปะที่ ร.ร.ห้วยยอด อยู่หลายปี (มีลูกศิษย์คนเก่งชื่อ “สมศักดิ์ รักษ์สุวรรณ") จากนั้นย้ายไปอยู่ ร.ร.จุฬาภรณ์ฯ

 

                           ปัจจุบันออกจากราชการมาเป็นศิลปิน (จิตรกรสีน้ำ) อย่างเต็มตัว เต็มใจ ใช้ชีวิตอยู่ที่ภูเก็ต วันๆ หายใจเข้า หายใจออกเป็นสีน้ำ มีสีน้ำอยู่ในเส้นเลือด ปัสสาวะออกมาก็มีสีน้ำผสมด้วย 555

 

                           ใครอยู่ภูเก็ต และจังหวัดใกล้เคียง เช่น ตรัง กระบี่ พังงา พัทลุง นครศรีธรรมราช อย่าพลาดไปชมผลงานสีน้ำของเขา อยู่กรุงเทพฯ ก็นั่งเครื่องบินไป คนอยู่ต่างประเทศเขายังมาชมงานของสุกิจ ซื้อหาไปชื่นชมสะสมกันตามอัธยาศัยศิลป์ครับผม

 

                           ขอให้มีความสุขกับสีน้ำครับ

 

 

 

 

-------------------------

 

 

 

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : สุขกับสีน้ำ 'สุกิ ศุกระกาญจน์' : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)