ชิมลมห่มน้ำแข็ง..สบตาเพนกวินที่แอนตาร์คติก้า | คมชัดลึก

 

                            ติดต่อสื่อสารถึงกันยากมากๆ แต่ เกศณี ไทยสนธิ เจ้าของผลงานดอกลิลลี่ในสวนเอเดน นักเขียนนักเดินทางท่องโลกคนนี้ บุกเดี่ยวเป็นสาวเจมส์บอน แบกหัวใจไปกำนัลฝูงนกเพนกวินถึงชั้วโลกใต้ นอกจากจะฝ่าฝนข้ามลมหนาวลุยหิมะ เกศณี..ก็ส่งบทความพร้อมภาพสวยๆ นี้ มาให้แฟนวรรณกรรมคมชัดลึกได้อ่านและจะหลงเลิฟนกน่ารักในทันที

 

                            เธอเล่าว่า...เป็นการยากมากๆ ที่จะไม่ตกหลุมรัก “นกเพนกวิน” เพราะนอกจากเป็นนกที่มีเสน่ห์ มีความน่ารัก และค่อนข้างลั้นลาเหมือนเด็กน้อยแล้ว เพนกวินยังเป็นนกที่เรียกได้ว่าเป็นสัตว์สังคม คือจะต้องอยู่เป็นรวมกันเป็นฝูงหนาแน่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบทวีปแอนตาร์คติก้า ( Antarctica) จำแนกได้ถึง 18 สายพันธุ์ มีสายพันธุ์ที่โดดเด่นเช่น เพนกวินจักรพรรดิ, เพนกวินราชา, เจนทู, ร็อกฮอพเปอร์และอีกมากมาย…

 

                            เดินทางสำรวจนกเพนกวินแต่ละสายพันธุ์ในทวีปนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่ยาก เราเตรียมพร้อมทางด้านร่างกายเป็นอย่างดี ส่วนในด้านจิตใจ มีใจสู้กับสภาพอากาศที่เหน็บหนาวแบบตัดขั้วหัวใจได้ (แบบไม่ต้องใช้มีด) ก็จะเพลิดเพลินไปกับการรอคอยต้อนรับมนุษย์ใจกล้าท้าความหนาวของเหล่าประชากรเพนกวินที่น่ารักนับหลายแสนคู่ตามเกาะต่าง ๆ จนลืมความหนาวไปเลย 

 

                            กฎควรจำในยามมาเยือนดินแดนนกเพนกวินคือ1.ห้ามเดินไปหานก แต่นกมาหาเราได้ เป็นการป้องกันไม่ให้นกคิดว่ากำลังถูกคุกคาม 2.นกเพนกวินมีสิทธิ์ก่อนเสมอ หากเราเดินๆ อยู่แล้วมีนกเพนกวินเดินมา เราต้องหยุดแล้วให้เพนกวินเดินไปก่อน ถือเป็นการให้ทาง และให้เกียรติกันอย่างสูงสุดเมื่อถึงฤดูกาลผสมพันธุ์เหล่านกเพนกวินต่างต้องพากันเตรียมสร้างรังเพื่อ หรือจะเรียกว่าเตรียมสร้างเรือนหอรอรักบางสายพันธุ์ก็จะใช้ก้อนหินมาสร้างเป็นรัง แต่มีเพียงสายพันธุ์เดียวเท่านั้นที่ทรหดอดทน ไม่สร้างรังแต่ออกไข่ในฤดูหนาวเมื่ออุณหภูมิต่ำถึง - 40 องศาเซลเซียสหรือต่ำกว่านั้น นั่นก็คือ Emperor penguin หรือที่คนไทยเรียกว่าเพนกวินจักพรรดินั่นเอง ความพิเศษคือสายพันธุ์นี้จะออกไข่เพียง 1 ฟองเท่านั้นไม่ใช่เฉพาะความหนาวอย่างเดียวเหล่านกเพนกวินต้องต่อสู้แต่ยังเป็นความเร็วลมที่สูงกว่า 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมงอีกด้วย ทั้งพ่อและแม่จะต้องผลัดกันเลี้ยงลูก และก็เป็นสายพันธุ์เดียวที่ตัวผู้ช่วยตัวเมียเลี้ยงลูก ช่วยฟักไข่โดยยอมวางไว้บนหลังเท้านานถึง 65 วัน เพราะทันทีที่ตัวเมียออกไข่มาแล้ว ก็จะค่อยๆ ใช้ปากกลิ้งให้ไปอยู่ใต้อุ้งท้องอันอบอุ่นบนหลังเท้าของตัวผู้อย่างระมัดระวัง เพราะตัวเองนั้นสูญเสียพลังงานและอาหารในร่างกายไปมากช่วงท้องจนถึงเวลาอุแว้ไข่ เมื่อแน่ใจว่าไข่ปลอดภัยอยู่กับคุณพ่อบ้านแล้ว คุณแม่บ้านผู้อ่อนเพลีย จะต้องออกทะเลไปหาอาหารซึ่งมีเวลาประมาณ 2 เดือนในการกักเก็บอาหารเต็มพิกัด

 

                            ในช่วง 65 วันนี้ไข่ที่อยู่กับคุณพ่อบ้านก็เริ่มฟักเป็นตัว หนูน้อยเพนกวินก็จะมีเพียงอาหารในตัวของพ่อนิดๆ หน่อยๆ พอประทังชีวิตไปได้ จนเมื่อครบกำหนดกลับบ้าน คุณแม่บ้านก็จะกลับมาพร้อมอาหารเต็มท้องเต็มลำไส้ และเมื่อนั้นเองถึงจะเป็นวันอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวเพนกวิน 

 

                            ความพิเศษที่สามารถทำให้เหล่านกเพนกวินมีชีวิตอยู่กับความหนาวอย่างรื่นรมย์ ก็เพราะโครงสร้างสรีระร่างกายของนกเพนกวินถูกออกแบบให้ว่ายน้ำและดำน้ำได้ดี อีกทั้งกลไกภายในร่างกายยังสามารถปรับลดอุณหภูมิให้ต่ำลงระหว่างที่ดำน้ำ เพื่อชะลอกระบวนการทางกายภาพให้ใช้ออกซิเจนน้อยลงได้ ทั้งยังมีฮีโมโกลบินต่ำ ลดการเผาผลาญอาหารได้เป็นอย่างดี จึงสามารถทนทานกับอากาศได้ต่ำสุดถึง -60 องศาเซลเซียส นกเพนกวินกินปลาตัวเล็กๆ กุ้งฝอยในทะเลและปลาหมึกบางชนิดเป็นอาหาร ดำน้ำได้นานถึง 15 นาที และดำได้ลึกถึงประมาณ 535 เมตร

 

                            หลายคนเข้าใจว่านกเพนกวินเป็นนกที่ไม่ฉลาด เพราะบินไม่ได้แถมยังอุ้ยอ้าย อยู่เป็นกลุ่มเป็นหมู่คณะตลอดเวลา หากเราเฝ้าพินิจให้ดี จะพบว่าเป็นนกที่มีการปรับตัวให้เข้ากับสภาวะแวดล้อมเป็นอย่างดี อยู่เป็นกลุ่มนั้นก็เป็นกลยุทธ์เพื่อความอยู่รอดท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บอย่างรุนแรงและโหดร้าย และนี่คือเหตุผล “ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย แต่จะทำอย่างไรให้อยู่รอดได้อย่างสง่างาม”

 

                            เป็นการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวไปกับทีมสำรวจทวีปแอนตาร์คติก้า ซึ่งเป็นการสำรวจดินแดน ไปได้เฉพาะช่วงเดือน พ.ย.-มี.ค.เท่านั้น เพราะเป็นช่วงที่มีความสว่างในตอนกลางวันอยู่ในช่วงspringกับsummer น้ำแข็งเริ่มละลายบ้างแล้ว เดือนอื่นๆ จะเป็นการยากที่จะเดินทางโดยเรือ ทะเลกำลังเป็นน้ำแข็งหนาแน่น(pack ice) จากการจดจำ “เซอร์เออเนสต์ แชคเคิลตัน “ ผู้ที่ต้องการพิชิตขั้วโลกใต้แต่ไปไม่ถึง รวมทั้งแรงบันดาลใจจากนกเพนกวินที่เรารักสุดๆ รวมไปถึงเพื่อสำรวจและท่องเที่ยว ค้นคว้าหาข้อมูลสำหรับหนังสือเล่มต่อไป ทำให้เราไปถึงและปักหลักคงอยู่...พบกัน มกราคมปีหน้า ค่ะ 

 

                            เรื่องโดย เกศณี ไทยสนธิ แอนตาร์คติก้า , ธันวาคม 20

 

 

 

----------------------------

 

 

 

(อมหมึกเคี้ยวกระดาษ : ชิมลมห่มน้ำแข็ง..สบตาเพนกวิน..ที่แอนตาร์คติก้า : [email protected])