ศิลป์แห่งแผ่นดิน : NO DAM IN FOREST | คมชัดลึก

 

                            เดินผ่านความไกล เดินผ่านความกลัว พร้อม “ศศิน เฉลิมลาภ” 

 

 

                            ศศิน เฉลิมลาภ เลขาธิการมูลนิธิ สืบ นาคะเสถียร เดินเท้าจากหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จากแม่เรวา อ.แม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2556 ถึงหอศิลป์กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 22 กันยายน 2556 ระยะทางกว่า 300 ก.ม. ระยะเวลา 13 วัน พร้อมเพื่อนพ้องน้องพี่ เพื่อคัดค้านโครงการเขื่อนแม่วงก์ ของสำนักงานนโยบาย และแผนทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม

 

                            “เราจะเดินเข้าสู่พื้นที่ความขัดแย้ง ผมบอกตลอดเวลาว่าไม่ได้ตั้งใจมาพูดให้ข้อมูล แต่มาเดินเพื่อแสดงออกถึงความตั้งใจในการทำงานอนุรักษ์ป่า และทักท้วงข้อมูลในรายงาน EHIA ผมไม่ใช่คนกล้า บ้าทะเลาะอะไรกับใคร เลี่ยงได้ก็เลี่ยง ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวอะไรก็ได้ ยอมหมด ถ้าเป็นหน้าที่ที่ควรทำก็พยายามว่ากันไป ใช้หัวใจขนาดพอสมควรพาเดินมาได้ ถ้าผมไม่เข้าใจผิด เดินผ่านความไกล กับ เดินผ่านความกลัว ก็ใช้ขนาดหัวใจใกล้ๆ กัน” ศศิน เฉลิมลาภ 11 กันยายน 2556

 

                            “ผมใช้สมองไปหมดแล้ว ต่อไปต้องใช้เท้าบ้าง ผมจะให้ข้อมูลชุดนี้แก่ชาวลาดยาว ขอชวนทุกคนไปดูพื้นที่ขนาดใหญ่ ชวนไปดูแม่น้ำสะแกกรัง ไปดูว่าเขื่อนที่จะทำให้น้ำลดของรัฐบาลเป็นอย่างไร ถ้าเขื่อนแม่วงก์สร้างได้อีกกว่า 23 เขื่อนก็คงไม่เหลือ ป่าจะถูกทำลาย แม่วงก์จะเป็นโดมิโนตัวแรกที่จะทำลายป่าอุทยาน...” ศศิน เฉลิมลาภ  9 กันยายน 2556

 

                            “388 กิโลเมตร จากเมืองหลวงอันศิวิไลซ์ ห่างออกไปในผืนป่าตะวันตกที่แห่งนั้นกำลังเจิ่งนองไปด้วยน้ำตา เป็นน้ำตาของสัตว์ป่า ท่วมท้นด้วยมิอาจแข็งขืนต่อชะตากรรมตัวมันเองได้... เขื่อนแม่วงก์ กำลังเข้ามา ปราการหินสูง 57เมตร กว้าง 10เมตร ยาว 730เมตร จะแผ่เงาทะมึนปกคลุมความหวัง กัดกร่อนความรู้สึกของนักอนุรักษ์หลายคนจนสั่นคลอน..... ฯลฯ”

 

                            “นั่นเพราะ ป่าแม่วงก์ กับห้วยขาแข้งเป็นป่าเดียวกัน มันแบ่งกันไม่ออก และ 23 ปีของการเสียชีวิตของสืบ นาคะเสถียร ทำให้เราเรียนรู้ว่าจะรักษาป่าอย่างไร...ฯลฯ”

 

                            “อย่าให้ความตายของคุณสืบ กลายเป็นความสูญเปล่า.. หรือจำเป็นต้องมีอีกหนึ่งชีวิต...”

 

                            เมื่อคนมีสมองถูกบีบให้ใช้เท้า.... เราต้องเดินทางไกลร่วมกันแล้วสหายเอ๋ย

 

                            หนังสือ “ขนาดหัวใจใกล้ๆ กัน” จัดพิมพ์โดย “คมบาง” เพื่อมอบรายได้สมทบทุนมูลนิธิสืบ นาคะเสถียร จากการสมทบทุนในการจัดพิมพ์โดย ผู้คนที่มี ขนาดหัวใจใกล้ๆ กัน ทั้งหลาย

 

                            เนื้อหาว่าด้วยการเดินทางไกลของคนรักป่า ที่ดูเหมือนว่านำโดย ศศิน เฉลิมลาภ แต่แล้วกลับเป็นเท้าของผู้คนผู้รักป่า ต่างพร้อมใจกันก้าวออกมาเดินทางไกลร่วมกัน เพื่อต่อต้านการสร้างเขื่อนในพื้นที่ป่า

 

                            มีทั้งบทความ บทรำพึง จนถึงบทกวี และลำนำ ย้ำเตือนใจให้ เราสู้ และสู้

 

                            สู้กับความไม่รู้ ของมนุษย์ สู้ด้วยความรู้ ข้อมูล และความศรัทธา วัดขนาดหัวใจกัน... เมื่อมีสมองถูกบีบให้ใช้เท้า.. ปลุกจิตสำนึกผู้คนให้เข้าใจวิญญาณไพร.. ได้ยินไหมเพลงศพใบไม้....นิทานเขื่อนแม่วงก์ มหัศจรรย์ป่าแม่วงก์ 10 ปี เสือโคร่งเพิ่ม 11 ตัว การสร้างเขื่อนแม่วงก์ คือมหัตภัยคุกคามความอยู่รอดของเสือโคร่ง... ...นกยูงแห่งผืนป่าแม่วงก์...   ฝ่าดงหนามย่ำเท้าเพื่อแม่วงก์....  นักอนุรักษ์ไม่ใช่ศัตรู.. มองการเคลื่อนไหวกรณีเขื่อนแม่วงก์  มองอย่างเข้าใจบริบท และมองอย่างมีพลวัต... ทำไมค้านเขื่อนแม่วงก์... ฯลฯ

 

                            หนังสือเล่มเล็กๆ ที่รวบรวมความรู้สึกนึกคิดของคนรักป่า 

 

                            “เงาฝน” ทาบบนฟ้าไกล.... คนยังเดิน...เดิน...เดิน... ทางไกลนั้นใกล้กว่าจุดหมาย... ความรุ่มร้อนในใจเฝ้าไหม้เป็นเชื้อเพลิง... ... การต่อสู้เริ่มจากภายนอก.. แต่คู่ต่อสู้อยู่ข้างใน... หาสมดุลที่ต้องดำรงอยู่ในโลกที่เอียงกะเท่เร่... ด้วยน้ำหนักของอำนาจและเงินตรา...

 

                            คนยังเดิน เดิน เดิน ไปกับลมหายใจ...รวยริน... ที่ถูกแทะกันกินด้วยโมหะ....” สุธน สุขพิทักษ์ (ตุ๊ แครี่ออน)

 

                            คนที่มีขนาดหัวใจใกล้ๆ กัน... จงรวมตัวกันเข้า หนทางยังอีกยาวไกลครับ

 

 

 

--------------------------

 

 

 

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : NO DAM IN FOREST : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)