ศิลปะผ้าพื้นเมืองคน'ชนเผ่า'รายได้งาม | คมชัดลึก

 

                          ย่านตลาดวโรรส อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ถือเป็นแหล่งขายผ้าพื้นเมือง หรือผ้าแม้วทำมือจากชนเผ่าต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย และยังเป็นที่พักสินค้าชนเผ่าจากเวียดนาม สปป.ลาว และจีน แต่ละวันจะมีกลุ่มลูกค้าชาวไทย ชาวต่างชาติแวะเวียนมาซื้อขายสินค้ากันอย่างคึกคัก ทำให้พ่อค้าแม่ค้าที่ปักหลักผลิตและจำหน่ายสินค้าแฮนด์เมดของคนบนดอยทั้งขายปลีกขายส่ง ต่างมีรายได้เป็นกอบเป็นกำ  

                          ฉวีวรรณ หาญมูลศรี เจ้าของร้านฉวีวรรณ เล่าว่า พ่อค้าแม่ขายที่นี่ต่างมีจุดเริ่มต้นเหมือนกัน คือเกิดจากความชอบในงานประดิดประดอยผ้าพื้นเมือง บวกกับเห็นช่องทางทำกิน จึงได้เข้ามาขายที่ตลาดแห่งนี้ โดยแต่ละคนมีอายุการขายที่ยาวนานแตกต่างกันไปตั้งแต่ 5-30 ปี โดยผ้าพื้นเมืองที่นำมาจำหน่ายมีทั้งปักลายเองและรับมาขายต่อ โดยรับมาจากประเทศเพื่อนบ้านไม่ว่าจะเป็น สปป.ลาว เวียดนาม และสาธารณรัฐประชาชนจีน

                          โดยผ้าพื้นเมืองจะมีเอกลักษณ์เป็นงานฝีมือ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ความสวยงามบนลายผ้าจึงแตกต่างกันไป เมื่อพ่อค้าแม่ค้ามารวมตัวกันขายที่นี่ ด้วยการนั่งผลิตชิ้นงานควบคู่กับการขายพร้อมๆ กัน จึงทำให้ที่ตลาดแห่งนี้กลายเป็นย่านแห่งธุรกิจขายผ้าพื้นเมืองขนาดใหญ่ที่จะมีลูกค้าทั้งชาวไทยชาวต่างชาติซื้อไปใช้เอง หรือนำไปขายยังต่างประเทศ เช่น ซาอุดีอาระเบีย ขณะที่บางรายจะรับซื้อจากที่นี่เพื่อไปขายต่อที่ถนนคนเดิน และตลาดจตุจักรในกรุงเทพฯ "สินค้าที่ผลิตขึ้นมีหลากหลาย ทั้งกระโปรง กระเป๋า ชุดแซก หมอน เสื้อกั๊ก ขณะที่ลวดลายที่ปรากฏบนผ้าทอนั้นเป็นงานปักมือ ที่ใช้เวลานาน ต้องอาศัยความประณีตและฝีมือเฉพาะตัว โดยแต่ละผืนใช้เวลาปักร่วมปี อีกทั้งเนื้อผ้าเป็นผ้าเขียนเทียนที่ต้องให้ผู้เฒ่าผู้แก่ช่วยวาดให้ แต่บางผืนก็ใช้จักรปักลวดลายแต่ส่วนใหญ่แล้วเอกลักษณ์ของผ้าแม้วคือการปักด้วยมือ" ฉวีวรรณ กล่าว

                          ทางร้านได้ทำธุรกิจนี้มาเกือบสิบปีแล้ว มีการเติบโตมาเรื่อยๆ และพยายามปรับเปลี่ยนสินค้าให้มีคุณภาพให้ตอบสนองความต้องการของตลาด โดยช่วงที่ขายดีจะเป็นฤดูหนาวมีคนสนใจซื้อจำนวนมาก เพราะอบอุ่นเวลาสวมใส่ และราคาไม่แพง โดยแต่ละปีจะมีรายได้กว่า 4-5 แสนบาท อีกทั้งร้านยังได้ยกระดับสินค้าในร้านเป็นโอท็อประดับ 3 ดาว เพราะเป็นเครื่องหมายการันตีสินค้า และปี 2558 เมื่อเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ได้วางแผนพัฒนาผ้าพื้นเมือง หรือผ้าแม้ว ให้มีลวดลายใหม่ๆ เพิ่มขึ้น

                          ด้าน "วัชราพร แซ่กือ" เจ้าของร้านวัชราพร บอกว่า ได้ทำผ้าพื้นเมืองขายมากว่า 30 ปี โดยส่วนตัวชอบงานเย็บปักถักร้อย แรกเริ่มจึงขายผ้าม้งที่บ้านคือดอยปุย จากนั้นได้ขยับขยายเข้ามาขายใน อ.เมืองเชียงใหม่ ย่านไนท์บาซาร์ ถนนคนเดิน และตลาดวโรรส โดยสินค้าส่วนใหญ่เป็นผ้าพื้นเมืองที่ทำมือจากชนเผ่าม้ง อ.เชียงคำ จ.พะเยา ซึ่งถือว่ามีความสวยงาม ทำให้สินค้าได้รับความสนใจจากลูกค้าชาวต่างประเทศที่รับสินค้าไปจำหน่ายอีกทอดหนึ่ง โดยรายได้ช่วงที่ขายดีจะเฉลี่ยอยู่ที่วันละ 1,000-3,000 บาท

                          เช่นเดียวกับ "สุรพงศ์ แสงประเสริฐ" เจ้าของร้านสกุณา กล่าวว่า ได้เปิดร้านขายผ้าพื้นเมืองมากว่า 10 ปี เน้นจำหน่ายผ้าใยกันชงเป็นม้วนๆ โดยลูกค้าส่วนใหญ่มีทั้งซื้อปลีกและซื้อเพื่อนำไปจำหน่ายทั้งในกรุงเทพฯ จังหวัดใหญ่ๆ หรือต่างประเทศ อาทิ ญี่ปุ่น ซึ่งสินค้าในร้านจะเป็นกระโปรง ผ้าซิ่น กระเป๋า ขณะที่ลายผ้าพื้นฐานเป็นลายผ้าม้งอยู่แล้วแต่จะเป็นลายที่แตกต่างกันไป เช่น ม้งเวียดนาม ม้งจีน โดยมีรายได้เฉลี่ยวันละ 1,000-2,000 บาท

 

 

------------------------

(ทำมาหากิน : ศิลปะผ้าพื้นเมืองคน 'ชนเผ่า' งาน 'แฮนด์เมด' ทำรายได้งาม : โดย...เบญจพร ไชยวงค์)