'ฮ็อตแท็ปไม่บาน'กำลังใจ+รางวัลแด่คนช่างฝัน | คมชัดลึก

    
          ผมเป็นคนที่โชคดีครับที่เกิดและเติบโตขึ้นมาภายใต้สภาพแวดล้อมที่สอนให้ผมเป็นคน "มองโลกในแง่บวก" ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร ซึ่งทั้งคุณพ่อและคุณแม่ผมทั้งสองท่านก็เป็นต้นแบบของการ “มองโลกในแง่บวก" ผมถูกสอนให้เชื่อว่า “ปัญหา" กับ “ปัญญา" เป็นของคู่กัน นอกจากนี้ผมถูกทำให้เชื่อว่า “พรุ่งนี้ย่อมดีกว่าวันนี้เสมอ" หากเราไม่ “อ่อนแอท้อแท้” มี “ความเพียร" อันบริสุทธิ์และมี “สติปัญญา" ที่เฉลียวฉลาดและครองตนโดย “ไม่ประมาท" ทั้งยังไม่ตั้งเป้าหมายชีวิตที่สูงจนเกินไปจนสุดเอื้อม เอาแบบ “พอเหมาะ พอดี พอเพียง"
    
          เมื่อคิดได้เช่นนี้ จะทำอะไรก็ประสบ “ความสำเร็จ" ทั้งนั้นครับ จะแตกต่างกันเพียง “ความสำเร็จ" นั้น จะมาถึงเร็วหรือช้า “ปัญหา" หรือ “อุปสรรค" จึงเปรียบเสมือนเป็น “เครื่องชูรส" ทำให้ “ความสำเร็จ" มีค่ายิ่งๆ ขึ้น ยิ่งได้เผชิญกับ “ปัญหา" ยากมากเท่าไร ยิ่งต้องต่อสู้ฝ่าฟันกับ “อุปสรรค" มากเท่าไร “ความสำเร็จ" ที่ได้มาก็ยิ่งมีค่า ทั้งยังเป็นเสมือนน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตให้ชุ่มชื่นครับ
    
          สำหรับสัปดาห์นี้ ผมภูมิใจนำเสนอ “ฮ็อตแท็ปไม่บาน" อันเป็นรางวัลแด่คนช่างฝัน ก่อนอื่นหลายท่านคงสงสัยคำว่า “ฮ็อตแท็ป” (HOTAP) คืออะไร คำนี้มาจากคำผสมของ “โฮเทล+อพาร์ทเม้นท์" (HOTEL+APARTMENT) เป็นคำศัพท์ที่ผมได้บัญญัติขึ้นเองครับ เพราะผมเชื่อว่าในอนาคตอันใกล้ “อพาร์ทเม้นท์" หลายแห่งจะถูกปรับปรุงเป็น “โฮเทล" เป็น “เกสเฮ้าส์” เป็น “โฮมออฟฟิศ" หรือจะเป็น “ร้านกาแฟ”, “ร้านพิซซ่า”, “ร้านสเต๊ก”, “ร้านขายข้าวแกง”, หรืออาจจะเป็น “สปา” ฯลฯ ดังนั้น จะเห็นเค้าโครงของความหลากหลายของกิจกรรมต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอีก 2 ปี เมื่อเปิด “AEC” เสรีอาเซียน เนื่องจากโจทย์ดังกล่าวนี้ ทำให้การออกแบบ “อพาร์ทเม้นท์ไม่บาน" มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น เพราะจำเป็นที่จะต้องเตรียมการรองรับกับอนาคตมากยิ่งขึ้น
    
          เหตุผลสำคัญที่ผมเรียกว่าเป็น “ฮ็อตแท็ปไม่บาน" กำลังใจ + รางวัลแด่คนช่างฝัน เพราะเมื่อสุภาพสตรีผู้เป็นเจ้าของเข้ามาพบผม ซึ่งตอนนั้นกำลังเผชิญกับ “ปัญหา" หนักที่สุดในชีวิตคือ กำลังเป็น “มะเร็ง" ไม่รู้ว่าวันนี้ หรือ พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร สุภาพสตรีท่านนี้มาพบผมพร้อมกับความฝันอยากเป็นเจ้าของ “บูทิคอพาร์ทเม้นท์" สักหลัง ซึ่งผมได้เสนอว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วผมจะออกแบบให้สามารถดัดแปลงเป็น “เกสเฮ้าส์" หรือเป็น “บูทิคโฮเทล" ไปเลย ภายใต้เงื่อนไขว่าจะต้องเป็นสไตล์ “อกาลิโก+ไฮโซ+โลว์คอสต์" คือ ต้อง “สวย ประหยัด ดูดี มีสไตล์” ทั้งยังต้องมีความ “ทันสมัย" เต็มไปด้วยสีสันเพื่อชีวิตที่จะต้องดีขึ้นในวันพรุ่งนี้
    
          ผมได้บอกสุภาพสตรีท่านนี้ว่า ผมยินดีที่จะออกแบบอาคารหลังนี้ให้เพื่อแลกกับคำมั่นกับผมว่าจะต้อง “มองโลกในแง่บวก” ต่อสู้กับ “มะเร็ง" อย่างไม่ยอมแพ้และจะต้องมุ่งมั่นที่จะเอาชนะโรคร้ายนี้ให้ได้ เพราะผมตั้งใจว่าจะทุ่มเทจนสุดกำลังความรู้ความสามารถที่จะออกแบบให้ “ฮ็อตแท็ปไม่บาน" หลังนี้เป็น “กำลังใจ+รางวัลแด่คนช่างฝัน" ซึ่งเป็น “ความฝัน” ที่เชื่อว่า “พรุ่งนี้จะต้องดีกว่าวันนี้" และ “เชื่อว่าจะต้องเอาชนะโรคร้ายให้ได้” หลายต่อหลายคนที่เผชิญกับ “มะเร็ง” ต้องพ่ายแพ้เพราะขาดกำลังใจและขาดความเชื่อว่าจะสามารถเอาชนะโรคร้ายนี้ เพราะในกระบวนการรักษาก็เป็นที่ทราบกันดีว่า บรรดาคนไข้ก็จะสะบักสะบอมไปตามๆ กัน หากกำลังใจไม่ดี ไม่ฮึดสู้ ก็ยากที่จะฟื้นฟูสภาพร่างกายให้คืนดังเดิม
    
          สำหรับผมแล้ว “ฮ็อตแท็ปไม่บาน" หลังนี้มีความหมายเป็นอย่างยิ่ง ไม่ใช่เพียงแค่อาคารที่ได้รับการออกแบบอย่างสวยงาม ใน “สไตล์บูทิค” แต่เปรียบเสมือน “สัญลักษณ์” ของการต่อสู้ของชีวิตหนึ่งที่จะต้องอยู่รอดปลอดภัยโดยไม่มีทางเลือกอื่น เป็นการเดิมพันด้วยชีวิต ดังนั้น จะ “จิตตก” ไม่ได้ เพราะการต่อสู้ครั้งนี้ผลออกมามีเพียง 2 อย่าง คือ เป็น “ผู้แพ้” หรือ “ผู้ชนะ" ไม่มีโอกาสแก้ตัวครับหรือไม่มีโอกาสกลับมาเล่นใหม่ สำหรับผมแล้ว “ฮ็อตแท็ปไม่บาน" หลังนี้ จึงเป็นส่วนหนึ่งของ “กำลังใจ" และเป็น “รางวัล" เพราะหากสามารถเอาชนะโรคร้ายก็ได้กลับมาเป็นเจ้าของ “ฮ็อตแท็ปไม่บาน” แสนสวยหลังนี้ และก็มีความสุขจากการบริหารจัดการกันไป ทำให้แต่ละวันเป็นวันที่มีคุณค่า ซึ่งผมคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญครับ เพราะเมื่อเราตระหนักว่าชีวิตเรามีคุณค่า จึงทำให้เราก็อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกที่สับสนวุ่นวายใบนี้
    
          “ฮ็อตแท็ปไม่บาน” กำลังใจ + รางวัลแด่คนช่างฝัน ณ เมือง “โคราชา” หลังนี้ จึงมีทั้ง “คุณค่า" และ “มูลค่า" ทำให้เป็นหนึ่งในอาคารที่ผมมีความสุขที่สุดที่ผมได้ลงมือทำ และทำให้ผมมีความรู้สึกว่าชีวิตผมนั้นมีคุณค่าเช่นกัน เพราะอย่างน้อยก็ได้เป็นผู้มอบทั้ง “กำลังใจ + รางวัลให้แก่คนช่างฝัน" ที่ฝันว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อ และทำให้มีกำลังใจที่จะสามารถเอาชนะโรคร้ายนี้ได้ และในใจลึกๆ ของผมต้องขอขอบคุณสุภาพสตรีท่านนี้ เธอเป็นเสมือน “ครู” ของผมที่สอนผมให้รู้กับรสชาติที่แท้จริงของชีวิตที่มีทั้งสุขและทุกข์คละเคล้ากันไป รวมทั้งตอกย้ำให้ผมมี “ทัศนคติในเชิงบวก” กับทุกๆ สิ่ง ไม่ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายสักเท่าใดก็จะขอยืนหยัดสู้ ขอคาราวะด้วยใจจริงครับ

          สำหรับในสัปดาห์นี้พวกเราชาว “อพาร์ทเม้นท์ไม่บาน" มาร่วมกันชื่นชมรูปแบบ “ฮ็อตแท็ปไม่บาน” กำลังใจ + รางวัลแด่คนช่างฝัน แล้วเอาไว้ต่อในภาคสองในอีกสองสัปดาห์หน้า มาดูกันว่าเมื่ออาคารสร้างใกล้แล้วเสร็จ เมื่อฝันกำลังจะเป็นความจริงจะออกมาสวยสดงดงามเพียงใด และแนวทางการออกแบบของผมแฝงไปด้วยแนวคิดอย่างไร จึงสามารถเป็นกำลังใจและเป็นรางวัลให้แก่สุภาพสตรีช่างฝันท่านนี้ครับ

.......................................
(หมายเหตุ 'ฮ็อตแท็ปไม่บาน'กำลังใจ+รางวัลแด่คนช่างฝัน : คอลัมน์ ตึกแถวอพาร์ตเมนต์ไม่บาน  โดย... อาจารย์เชี่ยว)