'ครูชายขอบ'ในชายคาศธ.ที่ถูกลืม | คมชัดลึก

 

                         การเคลื่อนไหวของกลุ่มข้าราชการ "บุคลากรทางการศึกษาอื่นตามมาตรา 38 ค (2)" ซึ่งเรียกตนเองว่า กลุ่มข้าราชการที่โลกลืม หรือกลุ่มข้าราชการชายขอบในชายคาของกระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) เพื่อเรียกร้องวิทยฐานะ และการขอเป็นวิชาชีพทางการศึกษาที่ได้รับการควบคุมจากองค์กรวิชาชีพ เฉกเช่นเดียวกับ บุคลากร 38 ค (1) คือ "ศึกษานิเทศก์"  ซึ่งปฏิบัติหน้าที่อยู่ในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาทั้ง 225 เขตทั่วประเทศเช่นเดียวกัน ทำให้ข้าราชการทางการศึกษากว่า 1,600 คน มารวมตัวกันที่หอประชุมคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2556 เพื่อเรียกร้องให้ นายจาตุรนต์ ฉายแสง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ แห่งพรรคเพื่อไทย ช่วยแก้ไขปัญหาความเหลื่อมล้ำในระบบข้าราชการครู แต่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบที่ชัดเจน

                         นายชาญ คำภิระแปง ประธานสมัชชาบุคลากรทางการศึกษา กล่าวว่า เหตุผลของการเรียกร้องคือ การแก้ไขกฎหมาย พ.ร.บ.มาตรา 38 ค (2) ที่ปรากฏอยู่ใน พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ.2547 ซึ่งมิได้มีปรากฏชื่อเฉพาะเหมือน “ครู” “ผู้อำนวยการ” “ศึกษานิเทศก์” ซึ่งหากอธิบายลักษณะงานเป็นเครื่องเคียงคู่ขนานทำนองว่า "ครู ทำหน้าที่สอน" “ศึกษานิเทศก์ ทำหน้าที่พี่เลี้ยงครู” ก็ต้องตอบและสื่อให้ชัดๆ ว่า กลุ่มข้าราชการที่บัญญัติไว้อย่างกว้างๆ ในกลุ่มก้อน "บุคลากรทางการศึกษาอื่นตามมาตรา 38 ค (2)” ซึ่งมีทั้งหมดทั่วประเทศ จำนวน 15,000 คน ทำหน้าที่อะไร? มีกรอบภารกิจที่สำคัญกับนักเรียนและพลวัตการจัดการศึกษาของประเทศไทยมากน้อยเพียงใด ?

                         “ภารกิจ” จึงเป็นคำตอบและคำอธิบายต่อสาธารณชนและผู้คนในแวดวงการศึกษาว่า กลุ่มก้อนข้าราชการอีกกลุ่มหนึ่งที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาทั้งประถมศึกษาและมัธยมศึกษานอกเหนือจาก "ศึกษานิเทศก์" แล้ว ยังมีกลุ่มก้อนข้าราชการประเภทอื่นๆ ที่ต้องทำหน้าที่พัฒนาการจัดการศึกษาให้มีคุณภาพ-ประสิทธิภาพ-ศักยภาพอยู่ด้วย ที่ต้องบอกว่าเป็นกลุ่มก้อนข้าราชการอื่นๆ ก็เพราะว่า วิถีชีวิตและลมหายใจในบริบทของความเป็นข้าราชการที่เป็นกลไกขับเคลื่อนการจัดการศึกษาของข้าราชการกลุ่มนี้ มีภารกิจ "วิเคราะห์ สังเคราะห์ ประมวลผล บริหารจัดการ ประเมินผล ประสานแผน พัฒนา บริหารจัดการทั้งในเชิงวิชาการและบริหารจัดการผ่านองค์คณะบุคคล" โดยมีกระบวนการประเมินกลยุทธ์ จุดเน้นมาตรฐานคำรับรอง Public Sector Management Quality Award (PMQA) หรือ คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ เป็นเสมือนหน่วย "ผ่องถ่ายนโยบาย" จากส่วนกลางสู่โรงเรียน ครู นักเรียนและภาคีเครือข่ายจัดการศึกษา 

                         นายบุญช่วย พันธุ์งาม เลขาธิการสมัชชาบุคลากรทางการศึกษา กล่าวว่า พลังของบุคลากรทางการศึกษา ที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา จึงมิใช่เพียงการพิจารณารูปธรรมลักษณะแห่งภารกิจประจำวันเทียบเคียงกับลักษณะรูปธรรมของหน่วยผลิตและพัฒนาอื่นใด หากแต่การวางสารบบระนาบแห่งการพัฒนาการศึกษาชาติ ในบริบทและศักยภาพของหน่วยปฏิบัติที่มีประสิทธิภาพ ต่อเนื่องเชื่อมโยงกัน ล้วนแล้วแต่เป็นภารกิจเกี่ยวเนื่อง ในฐานะหน่วยบริหารจัดการและรองรับโยบายกับการส่งเสริมและพัฒนาประสิทธิภาพ การจัดการศึกษาไทยที่มีปรัชญาและกระบวนทัศน์ในเนื้อหาสาระและเป้าประสงค์ เดียวกันอย่างแยกกันไม่ออก

                         การพัฒนาและยกระดับวิชาชีพของกลุ่มข้าราชการ "บุคลากรทางการศึกษาตามมาตรา 38 ค (2)" ในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาทั้ง 225 เขต พื้นที่ทั่วประเทศ นอกเหนือจากการนำกรอบแห่ง "กฎหมาย-ภารกิจและวิสัยทัศน์พัฒนาการศึกษาไทยสู่เวทีโลก" มาเป็นต้นทุนพื้นฐานประกอบการพิจารณาแล้ว ดัชนีชี้วัดแห่งผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการที่ดูเหมือนจะถูกสังคมไทยวิพากษ์ และตั้งคำถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงภาวะ "ได้ไม่คุ้มทุน" มาแล้วหลายยุคหลายสมัยต่อ "ภาพลักษณ์และภาพรวม" ของผลการจัดการศึกษาชาติ ก็น่าจะเป็นอีกหนึ่งเควชั่นมาร์ค? ที่รัฐบาลและกระทรวงศึกษาธิการต้องนำมา พิจารณาทบทวนในมิติและแง่มุม "ปริมาณ" กับ "คุณภาพ" ซึ่งก็เป็นอีกหนึ่งกระบวนทัศน์พัฒนาการศึกษาในเชิงบวกต่อองค์กรและหน่วยงาน การบริหารจัดการศึกษาที่ถูกละเลยและขาดการศึกษาลงลึกในรายละเอียดของ "พลังและคุณภาพ" กับผลพวงจากการปฏิรูปโครงสร้างระบบราชการกับชะตากรรมของข้าราชการกลุ่ม "บุคลากรทางการศึกษาอื่นตามมาตรา 38 ค (2)"

                         มีความเป็นไปได้สูง ที่สาเหตุหนึ่งของการปฏิรูปการศึกษาไทยไม่สำเร็จ เพราะกระทรวงศึกษาธิการละเลย ไม่ให้ความสนใจเอาใจใส่กลุ่มนักพัฒนาการทางการศึกษา 38 ค (2) ในเรื่องความก้าวหน้าทางวิชาชีพที่ได้รับการควบคุม และวิทยฐานะ

 

 

---------------------

('ครูชายขอบ' ในชายคาศธ.ที่ถูกลืม : ชยานนท์ ปราณีต ... รายงาน)