หนังสือที่เธอถือมา : ที่คนชอบที่ปลวกชอบ | คมชัดลึก

 

                         'ขณะเจ้าของบ้านนอนเปลอ่านหนังสือเล่นอย่างเกียจคร้าน  ปลวกตัวเล็กตัวน้อยก็ขยันขันแข็งยิ่ง ในการเจาะพื้นเจาะกำแพงขึ้นมากัดกินหนังสืออย่างกระหาย'

 

                         หนอนหนังสือที่ชื่อคน,  หลายครั้งที่เดือดร้อนเพราะปลวก  มันช่างเป็นสัตว์โลกแสนเล็กที่น่าประหลาดเสียจริง  มันปรารถนาจะเป็นผู้รู้ผู้ปราชญ์หรืออย่างไร   สำหรับผู้รักหนังสือแล้ว  ดูจะมิมีใครไม่เคยเผชิญหน้ากับปลวก  (ปลวก  ที่มิใช่คำด่ากันของคน)

 

                         มีหนังสือเต็มบ้าน  หากไม่หมั่นสำรวจตรวจตรา  มีหวังเสร็จปลวก  แม้อยู่บ้านปูนซีเมนต์ที่ฉาบทามิดชิด  ถ้ามีรูเล็กช่องน้อย  กลิ่นกระดาษหนังสือก็คงจะโชยไปถึงจมูกมัน   มันจะมาแบบใช้ขี้ดินก่อเป็นโพรงเล็กๆ เดินทางมาตามเสาตามกำแพง  แทรกซึมไปตามซอกขอบสันของกองหนังสือ  แอบกินหรืออ่านหนังสืออยู่เงียบๆ  กว่าเจ้าของหนังสือจะรู้  มันก็ยึดเล่มสำคัญไปหลายต่อหลายเล่มแล้ว

 

                         น้ำตาตก,  บางทีก็เข้าใจถึงสัจธรรมข้อนี้เมื่อหนังสือถูกยึดอำนาจโดยปลวก  ครั้นบ่อยครั้งเข้าก็ต้องทำใจแหละครับ  ต้องปลงให้เป็นเย็นให้ได้  หาทางกอบกู้ดูแลรักษาหนังสือเท่าที่เหลือ  หาทางกำจัดปลวก  หรือแผ่เมตตาให้ปลวกต่อไป  

 

                         บางคนแนะนำแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด  คือจ้างบริษัทกำจัดปลวก/ บางคนแนะนำให้ใช้น้ำมันเครื่องใช้แล้ว/บางคนแนะนำให้ใช้สูตรน้ำหมักกำจัดปลวก  ข่า  ตะไคร้  กระเทียม  รวมกัน ๑ ก.ก.  หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ+ เหล้าขาวครึ่งขวด + น้ำส้มสายชูครึ่งขวด + น้ำ ๑๐ ลิตร  ใส่ภาชนะพลาสติกหมัก ๗ วัน/ บางคนแนะนำให้ใช้นำมนต์เกจิอาจารย์  ผสมน้ำเปล่าใส่เครื่องฉีด  พร้อมสวดมนต์แผ่เมตตา  ต่างฝ่ายต่างอยู่  อย่ารบกวนกันและกันเลย/ บางคนแนะนำให้เปิดไฟอ่อนๆ ในห้องหนังสือ/บางคนแนะนำให้เปิดเพลงเบาๆ ในห้องหนังสือ/ บางคนแนะนำให้ยกหนังสือพ้นพื้นและห่างผนังห้อง/ บางคนแนะนำให้ใช้ที่เก็บหนังสือเป็นชั้นเหล็ก หรือตู้เหล็ก/ บางคนแนะนำให้ตรวจตราหนังสือบ่อยๆ

 

                         ก็ว่ากันไปหลายคำแนะนำ  ตัวเองยังรอดูสถานการณ์  เพราะเพิ่งถูกปลวกจู่โจมไม่มากนัก  เพียงเลือกทำในแบบไม่ต้องใช้ยา  หรือใช้ยากำจัดปลวกกระป๋องเล็กๆ ฉีดอัดไปตามรูกำแพงเป็นการป้องกัน 

 

                         ในวิกฤติสถานการณ์ปลวก  หลังตัดเส้นทางปลวกแล้ว  จัดหนังสือบางส่วนแล้ว  วันรุ่งขึ้น  ยังเห็นหนังสือปกแข็งเล่มหนึ่งหนากว่า ๗๐๐ หน้า  มีขี้ดินเกาะอยู่ตามขอบสัน  พอหยิบออกไปเคาะๆ ดู  ปรากฏว่าคุณปลวกเป็นร้อยซุกซ่อนกัดกินอิ่มหนำสำราญอยู่ตามหน้าหนังสือเล่มนั้นแล้ว 

 

                         เป็นหนังสือเรื่อง ‘เกมลูกแก้ว’ ของ เฮอร์มานน์  เฮสเส  แปลโดย  สดใส

 

                         เป็นอีกครั้งที่ได้พบหนังสือที่ตามหาและอ่านค้างอยู่  ด้วยเหตุปัจจัยอันคาดไม่ถึง  หนังสือเล่มนี้ได้รับเป็นของกำนัลจากเพื่อนรักคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้ผลิตรูปเล่ม  ตั้งแต่ปี ๒๕๔๕  นานกว่าสิบปีแล้ว

 

                         ด้วยเป็นหนังสือที่หนักและหนาเกินไป  คนอ่านหนังสือกำลังน้อยอ่านอย่างไรก็ไม่จบ  แม้ว่านักเขียนผู้นี้จะเป็นคนโปรดเลยทีเดียว

 

                         เฮอร์มานน์  เฮสเส,  ผู้เกิดและตายไปเมื่อกว่า ๑๐๐ ปีแล้ว (๒๓๙๐-๒๔๕๘)  ชาวเยอรมันผู้มีความเป็นทั้งนักนวนิยาย  นักเรื่องสั้น  นักกวี  ทั้งเป็นบุคคลผู้สร้างผลงานการประพันธ์ที่ทรงเสน่ห์ประทับใจผมมากที่สุดคนหนึ่ง  ผมชอบเฮสเสมาก  สำหรับเล่มหนักๆ หนาๆ อาจอ่านไม่จบ  แต่เล่มเล็กเล่มน้อย  ก็อ่านมาตามสมควร   รู้สึกถูกจริตวิสัยในสิ่งที่เขาคิดเขาเขียน  แม้จะอ่านผ่านต้นฉบับที่แปลเป็นภาษาไทย

 

                         พวกเราชาวหนอนหนังสือที่ชื่อคน  คงมิมีใครไม่ได้อ่านหนังสืออย่าง ‘สิทธารถะ’  มันเป็นดั่งคัมภีร์แสวงหาของคนหนุ่มสาว  หรือสมัยหนุ่มตอนเสาะหาวิชาชีวิตระหว่างคนเคยบวช  กับคนที่ออกจากวัดมาเผชิญโลกียะ  ผมอ่าน ‘นาร์ซิสซัสกับโกลด์มุนด์’ อย่างหลงใหล   ถึงกับเผลอคิดไปว่าตัวเองเป็นโกลด์มุนด์

 

                         สมัยนั้นอ่านหนังสืออย่างกระหาย  เริ่มต้นอ่านแล้ว  ชอบไม่ชอบก็อ่าน  เดี๋ยวนี้จะเลือกอ่านแต่...ที่ชอบ...ที่ชอบ...เท่านั้น  แม้แต่จะต้องแย่งคืนจากปลวก  ปลวกเอ๋ย  ต่างฝ่ายต่างอยู่ตาม...ที่ชอบ...ที่ชอบเถิด...  ขอบคุณที่ยังกรุณาเหลือ‘เกมลูกแก้ว’ ไว้ให้  คงจะพอประกอบส่วนอ่านได้อีก  โดยเฉพาะในส่วนที่แทรกตัวบทประพันธ์ชิ้นยิ่งใหญ่นี้ด้วยบทกวี...

 

                         ‘ดอกไม้ย่อมโรยรา/วัยหนุ่มย่อมจากลา/โอ้ใจเอ๋ย /จงกล่าวลา/และยืนหยัดต่อไป’

 

 

 

-------------------------

 

(หนังสือที่เธอถือมา : ที่คนชอบ  ที่ปลวกชอบ : โดย...ไพวรินทร์ ขาวงาม)