เปิดโลกการศึกษามุสลิม : 31 ต.ค.56 | คมชัดลึก

                เปิดโลกการศึกษามุสลิม รหัส 05 สอบถามครูผู้มีถิ่นฐานบ้านเกิดในแผ่นดินที่มีแต่ทหาร เสียงปืน ระเบิด คราบน้ำตา และผู้เสียชีวิตรายวัน ว่าพวกเขาเหล่านี้มีมุมมองเหตุการณ์อย่างไร นัสรูดิน กะจิ  ตำแหน่ง ผู้รับใบอนุญาต/ผู้จัดการโรงเรียนรุ่งโรจน์วิทยา ต.บ้านนา อ.จะนะ จ.สงขลา มองว่าการแก้ปัญหาของรัฐต้องทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งถึงชีวิตของคนในพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเป็นอยู่ ภาษา ขนบธรรมเนียมประเพณีที่สืบทอดต่อกันมา อยากให้เปิดเวทีให้กว้างกว่านี้ ให้เข้าถึงประชาชนจริงๆ ถามความต้องการ เช่นการจัดโครงการที่มีการรวมตัวเพื่อความต้องการของคนในพื้นที่นั้นๆ และอยากให้ทำอย่างต่อเนื่องเพื่อความเป็นหนึ่งของคนในพื้นและเป็นการรวมตัว ขับเคลื่อนไปเอง เป็นการให้คนในพื้นที่ดูแลคนในพื้นที่แผนนี้น่าจะดีที่สุด เพราะไม่มีใครเข้าใจคนในพื้นที่ได้ดีกว่าคนในพื้นที่เอง

                "เป็นเรื่องที่ยากจะพูดในเมื่อวิถีชีวิตของคนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้กับในภาคอื่นๆ มีความแตกต่างกัน ถึงแม้จะเป็นมุสลิมด้วยกันก็ตาม แต่เรายังรับกันได้อาจจะมีการแตกต่างแต่เราก็ยังไม่ถึงขั้นแตกแยก แต่สำหรับพี่น้องในสามจังหวัดชายแดนรูปแบบและขนบธรรมเนียมประเพณี ภาษา และการดำเนินชีวิตมีความเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองมาช้านานเรื่องราวที่เป็นปัญหาเกิดขึ้นแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่ก็แผ่ขยายกลายเป็นเรื่องระดับประเทศได้ เพราะสืบเนื่องมาจากมุมมอง ความคิด จิตศรัทธาที่ต่างกัน ของคนที่ไม่ใช่คนในพื้นที่เข้ามาเกี่ยวข้อง การแก้ปัญหาของรัฐผมมองว่า พลาดที่ตรงไม่ทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งถึงชีวิตของคนในพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเป็นอยู่ ภาษา ขนบธรรมเนียมประเพณีที่สืบทอดต่อกันมา นัสรูดิน กล่าว

                ด้าน กามาลลุดดีน เจ๊ะโซะ จากจังหวัดนราธิวาส ครูสอนภาษาอังกฤษ โรงเรียนดารุสสาลาม บอกว่า ทุกวันนี้แม้รัฐจะส่งเจ้าหน้าที่มาดูแลความปลอดภัย อาจมีหลายคนอุ่นใจแต่ก็อีกหลายคนที่ยังรู้สึกไม่มั่นใจ โดยเฉพาะทุกครั้งที่เกิดเรื่องรัฐยังไม่เคยจับผู้ก่อนความไม่สงบได้แบบชัดๆ การที่รัฐส่งกองกำลังทหารมายังพื้นที่มาก และเป็นเวลานานแล้ว แต่เหตุการณ์ยังคงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ทุกคนต่างก็สงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นถึงได้ยืดเยื้อ อยากจะให้ทางรัฐลองคิดหากลยุทธ์ใหม่ๆ การเปลี่ยนแผนกลยุทธ์ใหม่ๆ โดยต้องคำนึงความเป็นอยู่ของชาวบ้านที่เคยมีความสงบสุขมาก่อน เปิดเวทีให้กว้างกว่านี้ เข้าถึงประชาชนให้มากขึ้น ถามความต้องการที่แท้จริง เช่น การจัดทำโครงการประชาพิจารณ์อย่างจริงจัง ที่สำคัญต้องต่อเนื่อง อาจจะช่วยแก้ไขปัญหาได้

               ขณะที่ แวดือราแม เจะดอเลาะ จาก ปัตตานี อาชีพ อาจารย์ สอนศาสนา โรงเรียนจงรักสัตย์วิทยา เสนอว่า อยากให้รัฐให้การดูแลอย่างทั่วถึงแต่ไม่ใช่ด้วยระบบปืน หรือการเข้ามาปกครองจนคนในท้องที่รู้สึกอึดอัด จากที่เคยเป็นสุขกลายเป็นกังวลแม้จะรู้ว่ารัฐหวังดีก็ตาม อยากให้รัฐส่งเสริมการศึกษาให้ทั่วถึงให้โอกาสดีๆ กับเยาวชนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อที่จะได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ที่ถูกต้องและเข้าใจในสิ่งดีๆ สามารถมองโลกในอีกด้านอย่างมีเหตุมีผลจะได้ไม่ถูกชักนำไปในทางที่ผิดๆ

                จะว่าไปแล้วส่วนใหญ่แล้วชาวบ้านต้องการให้รัฐเอาทหารออกไปจากพื้นที่ เพราะทหารมักเป็นเป้าของผู้ไม่หวังดี ที่ผ่านมาชาวบ้านมักจะโดนลูกหลงไปด้วย ทำให้ชาวบ้านผวาทุกๆ ครั้งที่มีทหารอยู่ใกล้ จากความอุ่นใจเมื่อครั้งก่อนกลายเป็นการระแวง ยิ่งมีทหารนอกพื้นที่มากเท่าไรความไม่ไว้ใจยิ่งมีมากเท่านั้น ถ้าจะพัฒนากันจริงๆ แค่ทหารในพื้นที่น่าจะเพียงพอ เพราะทหารคนในพื้นที่ เข้าใจ เข้าถึง พัฒนาไปด้วยกัน การแก้ปัญหาของรัฐมาถูกทางแล้ว ที่พยายามดึงผู้นำศาสนา ผู้นำท้องถิ่นและนักวิชาการ เข้ามาปรึกษาหารือ แก้ปัญหา ให้โอกาสผู้หลงผิดกลับมาสู่มาตุภูมิ และพยายามป้อนความรู้ ความเข้าใจ หางานให้ทำขจัดความลำบากยากจน ก็เป็นกำลังใจให้ทำต่อไปเพราะใครๆ ก็อยากอยู่อย่างสงบสุข และไม่มีใครอยากสูญเสียคนที่รักไปเช่นกัน...

 .........................

(คอลัมน์เปิดโลกการศึกษามุสลิม : ตอน...รหัส 05 ครูในพื้นที่กับเหตุการณ์ภาคใต้ )