ศิลป์แห่งแผ่นดิน : โรงเรียนทุ่งสักอาศรม | คมชัดลึก

 

                          ผมมาถึง "ทุ่งสักอาศรม" ยังไม่สาย 09.00 น. ...

 

                          "ใบสักกวักมือเรียกฉันและเธอเข้ามา

                          มาสู่ชายคาอาศรมร่มเงาแมกไม้

                          ดั่งนกน้อยๆ ลอยคว้างมาตามฝันใฝ่...."

 

                          เสียงเพลงอาศรมฯ ร่มรัก จากนักเรียนกวีขับขานต้อนรับ ผมก็ร่วมขับร้อง ต้อนรับตนเองด้วย ผมมาช้ากว่าคนอื่น 1วัน ก็เพราะมัววนเวียนเเวะโน่นแวะนี่

                          "โรงเรียนกวี" ปีนี้ 12 -20 ตุลาคม นักเรียนกวีรุ่นที่ 8 จำนวน 12 คน ชาย 3 หญิง 9 อายุน้อยสุด 17 ปี เป็นสาวน้อยมัธยมจากสิงห์บุรี อาวุโสสุดอายุ 60 ปี หลากหลายภูมิลำเนา หลากหลายอาชีพ ต่างที่มา ต่างคิด ต่างรู้สึก

                          ผมไม่ได้มาในฐานะวิทยากร รู้สึกตนเป็นนักเรียนคนหนึ่ง สถานที่ทำให้เป็นเช่นนั้น

                          เราล้อมวงคุยกัน จะนั่งตรงไหนก็เป็นส่วนหนึ่งของวงกลม การพูดคุยดำเนินไปโดยทุกคนเป็นทั้งผู้พูดและผู้ฟังที่ดี ต่างมีเวลาที่จะพูดและฟัง และเวลาที่จะเงียบ ใคร่ครวญ ไตร่ตรอง

                          ตื่นเช้าด้วยเสียงระฆังปลุก เสียงนก เสียงกบเขียด เสียงไก่ขัน แว่วมาจากหมู่บ้านไกลๆ นักเรียนท่องอาขยานพร้อมกัน เสียงดังก้องลึกเข้าไปข้างใน

                          ฟ้าสางพากันเดินไปตามทางดินท่ามกลางดงอ้อยผ่านทุ่งนา นกกระยางขาวโหย่งย่าง บ้างร่อนบินลงทุ่งท่าหากินร่วมถิ่นที่ทางกับนกปากห่างและนกเอียงที่ไม่มีควายเฒ่าให้เลี้ยง

                          นักเรียนกวีบางทีพร้อมใจเดินถอยหลัง การเดินถอยหลังให้ความรู้สึกต่างจากเดินตามปกติ

                          คือไม่เห็นหนทางข้างหน้าแต่เห็นทางที่เราจากมา

                          เดินไปได้ราว 1 กิโลเมตร ถึงทาง 3 แพร่ง ทางหนึ่งไปซ้าย ทางหนึ่งไปขวา อีกทางคือทางที่เรามาซึ่งคือทางกลับ เราต่างนิ่งเงียบ เรียบเรียงถ้อยคำภายใน กลั่นกรองบทกวีของตน

                          อ่าน - ขับขานสู่กันฟัง ใคร่พูด พูด ใคร่เงียบ เงียบ บางคนสงวนถ้อยคำไว้เป็นวันๆ

                          ทุกเช้าท่องอาขยาน ออกเดิน กอดแนบทรวงต้นไม้ สัมผัส หลับตา สูดลมหายใจ ผ่อนรินช้า ช้า กินอาหารร่วมกัน ช่วยกันล้างจาน ดูแลสถานที่ ที่อยู่ ที่กิน ที่นอน ที่กาย ที่ใจ

                          ทำกิจกรรม การอ่าน เขียน ฟัง พูด คิด แสดง ขับขาน บรรเลง  เขียนตามเห็น เขียนตามที่คิด เขียนตามที่รู้สึก เขียนตามโครงเรื่อง เขียนตามโจทย์ เขียนปุจฉา วิสัชนา ตอบคนอื่น ตอบตนเอง

                          เขียนคนเดียว จับคู่เขียน คุยกับตัวเอง จับคู่คุย พูดอย่างเดียว ฟังอย่างเดียว ฟังคนสองคนคุยกัน

                          เขียน ขัดเกลา นำเสนอ พิมพ์ รวมเล่ม บันทึกภาพ บันทึกความทรงจำ

                          8 วัน ใช้เวลานาทีอย่างใส่ใจถึงคุณค่า เข้มข้น เขียน คิด เขียน นั่ง ยืน เดิน เอนหลัง นอน เขียน คิด

                          บทกวี ชีวิต ธรรม ธรรมชาติ การบ้าน การเมือง การศึกษา การกิน การดู การฟัง การเห็น การดม การโต้ การแย้ง 

                          บางใครเคยกล่าว...กวีสอนกันไม่ได้ ที่นี่ไม่ได้สอน หรือไม่สอน แต่เรียนรู้ประสบการณ์ทางด้านการศึกษาของเจ้าสำนัก "ทุ่งสักอาศรม" มีเพียงพอที่จะสลัดพันธนาการ

                          รุ่นที่ 8 แล้ว ผ่านหนทางมาพอสมควร ผมมีโอกาสได้มารับรู้ สัมผัส ผมคิดว่านักเรียนแต่ละรุ่นได้รับประสบการณ์ที่แตกต่าง แต่ละคนได้เขียนงานคนละหลายสิบชิ้น ทุกชิ้นผ่านการใคร่ครวญ ขัดเกลา ด้วยตนเอง

                          ขัดเกลาด้วยกัน แนะนำ แนะแนว เสนอกัน สนองกัน ติกัน ชมกัน ใส่ใจกันทุกถ้อยอักษร

                          สืบ ค้น ตาม ที่มา ที่อยู่ ที่ไป ที่มี ที่เป็น

                          สิ่งที่ผมได้รับจากโรงเรียนกวีคือ ความช้า ผมควรลดความเร็วลง คิดเร็ว พูดเร็ว ทำเร็ว ช้าลงอีกนิด หรือเท่าทันความเร็วนั้น ช้า เร็ว ไม่เท่าต้องแม่นยำ เฉียบคม ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ

                          มาเป็นนักเรียน ไม่ได้มาเป็นวิทยากร มาเรียนรู้ร่วมกัน ไม่ได้มาเทศนา

                          ทุ่งสักอาศรม ศิวกานท์ ปทุมสูติ ต.จระเข้สามพัน อ.อู่ทอง สุพรรณบุรี จัดกิจกรรมโรงเรียนกวี เดือนตุลาคมในปีหน้า

 

                          แล้วพบกันครับ...

 

 

---------------------------

 

 

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : โรงเรียนทุ่งสักอาศรม : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)