แขกรับเชิญ-Auto Erotic : จาก Boy George ถึง David Carradine | คมชัดลึก

 ที่สำคัญ เราควรให้เกียรติกันในเรื่องส่วนตัว

 ตามไปดูชีวิตคนดังๆ ที่เธอไล่เรียงมาสิ แล้วจะรู้ว่า เราควรจะมองชีวิตคนคนหนึ่งอย่างไร

ข่าวเช้าวันที่ 5 มิถุนายน 2552 กับการเสียชีวิต ของ เดวิด คาร์ราดีน (บิล ใน Kill Bill)  ในตู้เสื้อผ้าในโรงแรมแห่งหนึ่ง ทำให้ผู้คนฉงนยิ่ง ตามมาด้วยข้อสันนิษฐาน และเป็นการนำคำศัพท์ใหม่เข้าสู่การรับรู้ของสังคมไทย ออโต้อีโรติก (Auto Erotic)

 แต่จริงๆ สำหรับคนดูหนัง-ฟังเพลงนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเกิดแล้ว  ฉันเองในฐานะของนักวิจารณ์ดนตรี จึงไม่มีอะไรใหม่อีกแล้ว มีแต่การรียูส รีเมก รีบอร์น และย้อนยุคระยะใกล้ หรือย้อนยุคระยะไกลเท่านั้น 

 ในวงการดนตรีตัวแทนของความเบี่ยงเบนทางเพศ ไม่เคยถูกปฏิเสธจากแฟนเพลงไม่ว่าจะเป็น ปรินซ์ เดวิด โบวี่ จอร์จ ไมเคิล หรือ ป้าเอลตัน จอห์น หรือนักร้องอย่าง เฟรดดี้ เมอร์คิวรี่ ที่ช็อกโลกาลาจากโลกไป ด้วยการเป็นเอดส์ แต่เขาน่ารักที่สุด เขาไม่เคยปฏิเสธว่าตัวเองเป็นพวกรักร่วมเพศ แล้วคนอย่าง เฟรดดี้ เมอร์คิวรี่ ที่แต่งเพลง ร็อค-โอเปร่า อย่าง Bohemain Rhapsody ไว้ประดับโลกาเราเนี่ยนะ สร้างผลงานได้ขนาดนี้ยังจะไปมีข้อกังขาอะไรอีก

 รสนิยมส่วนตัวเขาจะเป็นอย่างไร ให้เขาเป็นอย่างที่ต้องการเถอะ

 หรืออัลบั้มหนึ่งของ บอย จอร์จ ที่ตั้งชื่อไว้เลยว่า Auto Erotic ก็อีโรติกด้วยตัวเองไม่ต้องพึ่งพาใคร

 แล้วยิ่งพูดไป ยิ่งเล่ามาก อย่างการร่วมเพศกับศพ (Necrophilia) ที่ใครอาจจะว่าวิตถาร ก็มีวงดนตรีนำมาตั้งชื่อวงแนวนี้ แต่งเพลงแนวนี้เพื่อสนองจินตนาการของวงนั้นๆ จนขอบเขตของ “ความวิตถาร” กับ “ความปกติธรรมดา” บางทีมันอาจจะมีเส้นแบ่งเพียงแค่เราเดินเข้าห้องส่วนตัวของเราเท่านั้นเอง

 ความสุขทางเพศ เป็นสุขในลักษณะลับตาคน บางครั้งจึงมีจินตนาการอันล้ำลึก เกินสุดมนุษย์จะคาดเดา (เพราะมนุษย์ทำได้ทุกอย่าง)

 ความจริงแล้วคำเรียก Auto Erotic ที่ใช้ทั่วไปนั้น เป็นคำใช้เรียกการมีเซ็กส์ในรถเสียมากกว่า เรียกว่ามีการระบุประเภทหนึ่งของหนังไปเลย อย่างเรื่อง The Car Man : An Auto-Erotic Thriller (2001) เป็นต้น ด้วยเรื่องราวดัดแปลงจาก The postman always rings Twice หนังแฝงเรื่องราคะฆาตกรรมสุดคลาสสิก ที่มีทั้งเลือดสาดและการเต้นรำอันโหดร้าย และมีการแสดงออกทางเพศอันหลากหลายราวเป็น Exihibition และมักจะมีรถเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ

 แล้วยังมีหนัง Auto Erotic ปี 1994 ถูกพูดถึงว่า เป็นหนังไร้ค่า น่ากลัวยิ่ง น่าสะอิดสะเอียน เป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ เป็นความลึกลับประเภทหนึ่ง เมื่อสาวสวยขรึมและดูเพอร์เฟคท์ไปซะทุกท่วงท่า แต่รักความเร็ว เธอซิ่งรถสปอร์ตสีแดง ก่อนมีหนุ่มซิ่งสปอร์ตสีน้ำเงินประกบ ชนกันไปชนกันมา จนสู่ฉากเลิฟซีนในที่สุด 

 หนังเรื่องนี้ถือเป็นการระบุชัดเจนตรงตัวที่สุด พร้อมเดินเรื่องด้วยรถสปอร์ตซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ทางเพศชนิดหนึ่ง

 คิดๆ แล้วก็สงสัย แล้วอิสรภาพของการมีชีวิตอยู่ที่ใดกันแน่

 เราจึงเห็นภาพข่าว เมื่อใดที่มีห้ามขบวนเกย์พาเหรด หรือการออกกฎหมายห้ามรักร่วมเพศจดทะเบียน จะมีการต่อต้านทันที แล้วยามอยู่คนเดียวเล่า จะผิดอะไร ถ้าจะหาความสุขด้วยร่างกายของเราเอง...

 อะไรวิปริต อะไรวิตถาร มาตรฐานอยู่ไหน ไม้บรรทัดอยู่ที่ใด

 นับประสาอะไรกับสังคมเราแค่การให้ข่าว (ขอปกปิดแหล่งข่าว) จาก 2 แหล่ง ก็ไม่มีการฮั้วกันเลยให้ตาย เพราะอยู่คนละขั้ว อีกแห่งว่า "วิตถาร" อีกแห่งบอกเรื่อง "ปกติ" เฮ้อ แล้วตกลงวิตถารหรือไม่วิตถาร

 ความจริงแล้ว เรื่องเหล่านี้ เป็นสัญชาตญาณดิบ เพียงแต่มนุษย์ต้องสามารถควบคุมมันได้ หรือไม่ก็เสียชีวิตไป อย่าง คาร์ราดีน ที่ทิ้งคำถามไว้มากมายให้สังคมโดยเฉพาะเป็นเมืองไทย

 ฉันรู้สึกเจ็บช้ำน้ำใจกับ เดวิด คาร์ราดีน ผู้ร้ายสุดเท่ ใน Kill bill สมมติคุณเป็นญาติพี่น้องเขา กับการให้ข่าวแบบไม่ค่อยให้เกียรติผู้ล่วงลับเท่าไหร่ ถ้าเขาทำอะไรออโต้อีโรติกหรือไม่ ถ้าทำจะผิดมากไหม อย่าเพิ่งไปกล่าวโทษว่า ใครต่อใครวิตถาร ลองสำรวจใต้เตียงของตัวเองเสียก่อน

 คาร์ราดีน ฉันอาจจะไม่รู้จักคุณได้ลึกนัก เพราะคุณเกิดก่อนฉันนานมาก
 แต่ฉันอยู่ข้างคุณ ฉันเป็นคนชอบเลือกข้าง ขอยืนข้าง Bill

ปรารถนา รัตนะ