...ไทยป่วย... | คมชัดลึก

                ๏ ล้มหมอนนอนเสื่อผรุสวาท
รอเวลาถึงฆาตหวาดผวา
ที่ไม่เคยได้เป็นก็เป็นมา
ที่ไม่เคยเห็นต่อหน้าก็ท้าทาย

 

               ๏ อยู่ต่อหน้าต่อตาต่อผู้คน
ในทุกทุกแห่งหนไม่รู้หาย
เจ็บไข้ได้เจ็บกระจัดกระจาย
รอเวลาตายใกล้ใกล้นี้

 

               ๏ โรคร้ายคุกคามลามและรุก
เชื้อร้ายซ่อนซุกทุกถิ่นที่
แพร่กระจายขยับขยายไม่มีดี
กัดกร่อนย่ำยีองคาพยพ

 

               ๏ มันกลืนมันกินรอสิ้นใจ
ชีวิตเหมือนไร้สารบบ
ทุกอณูร่างกายต่างสู้รบ
เพื่อกลายเป็นศพในเร็ววัน

 

               ๏ อนิจจังทุกขังอนิจจา
เจ็บไข้ไม่รักษาไม่สร้างสรรค์
เชื่อยาผีบอกตะบี้ตะบัน
คิดแค่สั้นสั้นไม่บรรเทา

 

               ๏ เชื่อยาผีบอกหลอกตัวเอง
ยิ่งร้อนยิ่งเร่งยิ่งโง่เขลา
ยิ่งอัปลักษณ์ยิ่งสุ่มเดา
ยิ่งไม่รู้เท่าไม่รู้ทัน

 

               ๏ โรคร้ายรุมเร้าเข้าจับจอง
ทุกทุกโรคเป็นเจ้าของอย่างมุ่งมั่น
โรคไม่หาทางออกบอกทางตัน
โรคต่างดึงต่างดันต่างมั่นใจ

 

               ๏ จึงล้มหมอนนอนเสื่อผรุสวาท
รอเวลาถึงฆาตแถลงไข
ป่วยหนักไม่รักษาไม่รู้อะไร
ไปไม่กลับหลับไม่ตื่นฟื้นไม่มี !.

 

......................................

(...ไทยป่วย... : คอลัมน์ทำเนียบราษฎร : โดย...นายทิวา)