ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ไปดีพี่ดีด้วย
ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ไปดีพี่ดีด้วย : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ
“ดูกระไรดูซิน้ำใจอีสาวบ้านทุ่ง ใจเธอเปรียบดังยุง หลงกรุงจนลืมบ้านนา ถือตัวว่างามสวยเด่น เห่อเหิมไปเป็นดั่งเช่นดารา โถอีกไม่ช้าตัวน้องแหละหนาจะต้องอกตรม”
สมัยผมอายุ 12-13 ปี พ.ศ.2512-2513 หลังสุรพล สมบัติเจริญ เสียชีวิตไม่นาน ยุคนั้น มีนักร้องลูกทุ่งแจ้งเกิดกันมากมาย มีนักร้องท่านหนึ่งแจ้งเกิดอย่างสวยงาม เพลง “ไปดีพี่ดีด้วย” โด่งดังอย่างมากในช่วงปีนั้น
น่าเสียดายที่ “สุรศักดิ์ ผิวเณร” นักร้อง ผู้แต่งเพลงร้องเองได้ เดินทางอยู่บนถนนสายลูกทุ่งเพียง 4-5 ปี มีเพลงเพียงไม่กี่ชุด จำนวนเพียง 40 กว่าเพลง
เพลง “ไปดีพี่ดีด้วย” ถือเป็นเพลงเอก นอกจากนั้นก็มีเพลง “ยัวะ” ที่บรรยายถึงสาวสวยเซ็กซี่ที่เดินโชว์อกดินระเบิดไปตามถนน เล่นเอาหนุ่มตาค้างเดินเหม่อจนหวิดโดนรถยนต์ชนตาย รถราง “ตุ้มเพล้งๆ ให้คนหลีกทาง” พอได้เห็นเชปของนาง คนขับรถรางต้องเบรกปังมองดู
“เจ้าเดินจะไปทางไหน จิ๊กโก๋ทั่วไปต้องตามกันเป็นพรู คุณลุง และคุณปู่เห็นขนลุกซู่ ยังร้องว่ายัวะจริงแม่คุณหนู ได้เห็นอกสาวน้ำลายไหลพรู ดูดปากกจู๋ๆ อู้ฮูว์ ไม่อยากตาย” ใช้ทำนองทางแขก(แบบลิเก) อารมณ์เพลงประมาณ “ขาขาวๆ ก็พอไหว” ของสุรพล สมบัติเจริญ
เพลง “ลาวรำพันรัก” ใช้ทำนองเพลง “ไทยดำรำพัน” เนื้อร้องท่อนเด็ดล้อเพลงของ ก.วิเศศ ตรงประโยคที่ว่า “ปะไฮ่ปะนาน้ำตาไตไหล”
สุรศักดิ์ ผิวเณร ร้องว่า “ข้อยเบิ่งตาแล..น้ำลายข้อยไหล”
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ผมได้ไปเยี่ยมท่านถึงบ้านในซอย “ช่างอากาศอุทิศ 12” เขตทุ่งสีกัน ดอนเมือง สุรศักดิ์ ผิวเณร ในวัย 71 ปี สุขภาพท่านไม่สู้ดี หลังจากป่วยด้วยอาการความดันโลหิตสูงเมื่อต้นปี 2555 จากนั้นก็ประคับประคองตัวเรื่อยๆ มา แต่ดวงตาท่านยังแจ่มใส พูดคุยบอกเล่าเรื่องราวหนหลังให้ผมฟังอย่างช้าๆ แต่ละประโยค ต้องใช้ความพยายามที่จะปะติดปะต่อความทรงจำอย่างยิ่งยวด
ท่านเป็นคนจังหวัดชัยนาท อำเภอสรรพยาเช่นเดียวกับผม เรียนชั้นประถม มัธยม ที่โรงเรียนชยานุกิจวิทยา ซึ่งตั้งอยู่ที่วัดที่บ้านเกิดผม บ้านของท่านอยู่ห่างจากหมู่บ้านของผมแค่คุ้งน้ำเดียว สมัยหนุ่มผมยังเคยไปร้องเพลงที่วัดบ้านท่าน (วัดหาดอาษา) ท่านเล่าให้ฟังว่า ในยุคที่ท่านโด่งดังท่านเคยนำวงดนตรีไปแสดง โดยคราวนั้นได้เชิญ “วิเชียร นีลิกานนท์” โฆษก และพระเอกละครวิทยุชื่อดังไปปรากฏตัวด้วย ผมรู้สึกยินดี ปลื้มใจที่ทราบว่า “สุรศักดิ์ ผิวเณร” เป็นคนบ้านเดียวกัน ตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
ท่านยังแต่งเพลงให้นักร้องอีกหลายท่าน เช่น ก้าน แก้วสุพรรณ, สายชล ลูกบางซื่อ รวมทั้งเพลง “ด่วนสองแถว” “รถเมล์เล็กสองแถว วิ่งแจ้วมาแล้วครับพี่ รับบริการอย่างดี เชิญเถิดหญิงชายขึ้นได้ฟรี บริการทันใจไวด่วนจี๋ เชิญครับน้องพี่ขึ้นคันนี้ดีกว่า” “สรวง สันติ” ได้เดินทางไปขอให้ท่านแต่งเพลงให้ เพลงนี้ท่านได้รับค่าแต่ง 300 บาท โดยรับ “เลี้ยงอาหาร” แทนรับเป็นเงิน
ส่วนเพลง “ไปดีพี่ดีด้วย” อันเป็นเพลงเอกของท่านนั้น แต่งขึ้นจากสถานการณ์จริงในชีวิต ที่ต้องแยกทางกับสาวคนรักที่แต่งงานกัน อยู่กันได้เพียงเดือนเดียวในขณะที่ท่านมีอายุได้ 21 ปี ดวงตาท่านเป็นประกาย ขณะที่เล่าความหลัง ท่านยิ้มรำพึงแผ่วๆ ว่า “เธอสวยมาก” พบกันในช่วงเวลาที่ท่านมาทำงานที่กรมสรรพาวุธทหารบก ตอนนั้นท่านจัดรายการวิทยุ และสาวสวยผู้นี้เป็นแฟนรายการติดต่อสัมพันธ์กันทางโทรศัพท์จนพัฒนาเป็นความรัก แต่ความหวานชื่นนี้ช่างแสนสั้น กระนั้นก็ยังถูกบันทึกไว้เป็นรูปธรรมด้วย "บทเพลง"
ภรรยาคู่ชีวิต คู่ทุกข์คู่ยากของท่านเป็นหญิงสาวที่ทำ “เครื่องกระสุนปืน” อยู่ด้วยกัน ครองคู่กันมาผ่านช่วงเวลาที่ร้างราจากวงการเพลง มีบุตรด้วยกัน 2 คน
บั้นปลายชีวิต ได้กลับมาทำงานที่ตนรักอย่างเต็มตัวอีกครั้ง นั้นคือการจัดรายการเพลงทางวิทยุ ชื่อรายการ “คลินิกลูกทุ่ง” เป็นเวลานับ 10 ปี ย้ายมาจัดที่สถานีวิทยุ 1 ปณ. จนกระทั่งป่วยเมื่อต้นปี 2555 ปัจจุบันใช้ชีวิตสุขสงบ อยู่ที่บ้านเขตทุ่งสีกัน ดอนเมือง
แฟนเพลงที่ยังรำลึกถึงเขา ติดต่อสื่อสารกันได้ แม้ความทรงจำของท่านจะเลือนราง แต่ดวงใจท่านยังสุกสว่างดวงตายังแจ่มใสด้วยมิตรไมตรีต่อแฟนๆ เสมอ
---------------------------
(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ไปดีพี่ดีด้วย : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)