ยกเครื่อง 1 | คมชัดลึก

                เมื่อครั้งสำเร็จการฝึกวิทยายุทธ์จากสำนักบู๊ตึงลงจากที่ราบสูงเพื่อท่องยุทธจักรกำกระดาษแผ่นหนึ่งจากสำนักสมัครงานไปทั่วหลายๆ ที่ถูกตั้งคำถามอยู่เหมือนกันข้อหนึ่งว่า เคยยกเครื่องมาก่อนมั้ย (ฮี่โธ่ก็เพิ่งจบมานี่หว่าจะอะไรกันนักหนาวะ ครับแค่บ่นในใจ) ได้แต่ตอบว่า ครูท่านสอนมาเยอะ เหมือนกันครับ แล้วตามด้วยคำถามอีกมากมาย ตั้งแต่นั้นมาก็ได้แต่ตั้งคำถามให้ตนเองว่า ทำไมช่างจะเก่งจะมีฝีมือต้องผ่านการยกเครื่อง (Engine overhaul) เท่านั้นหรือ

                ต่อมาเมื่อผ่านงานมามากเข้านานขึ้น ผมก็เชื่อว่าที่ผมข้องใจนั้นไม่ผิด ไม่จำเป็นต้องเชี่ยวชาญในการยกเครื่องก็เป็นช่างที่เก่งได้ ช่างเก่ง ในมุมมองของผมคือ ช่างที่แก้ไข ปัญหาข้อขัดข้องที่เกิดขึ้นในรถยนต์ได้ทั้งระบบหรือพูดง่ายๆ ว่า ต้องรู้และวินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้น (Trouble shooting) และแก้ไขข้อขัดข้องนั้นให้หมดไปอย่างถาวรโดยถูกต้องตามกระบวนการ

                ผมยังเชื่อมั่นมาจนเดี๋ยวนี้ว่างานยกเครื่องคืองานที่หมูที่สุดสำหรับช่างไม่ว่าจะช่างยุคใดสมัยใด ขอเพียงแต่ให้รู้ว่าทำไมถึงต้องยกเครื่อง มีงานหนึ่งที่ ถูกลองยา จากลูกค้าสมัยอยู่ซาอุฯ บริษัทก่อสร้างของ เกาหลี ที่นั่นใช้รถโตโยต้าแลนด์ครุยเซอร์รุ่นท็อป ต้องการยกเครื่อง ขอคน (จ้างช่าง) ให้ไปทำงานให้เขาที่ไซต์งานนอกเมือง คำสั่งมาที่ผม ผมไปคนเดียว แล้วก็เจองานลองยาจริงๆ ช่างประจำไซต์งานถอดเครื่อง ชำแหละชิ้นส่วนใส่เข่งกองไว้ให้ผมประกอบติดเครื่องให้ได้ ที่จริงแลนด์ ครุยเซอร์ รุ่นนั้นเพิ่งจะออกตลาดไม่นานอายุการใช้งานไม่น่าจะถึงเวลายกเครื่องถามใคร (คนเกาหลีที่ไซต์งาน) ก็พูดไม่รู้เรื่อง ไทยก็ไม่ได้อังกฤษก็ไม่รู้  แขกก็ไม่เป็น ก็ไม่ว่ากันที่ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ เริ่มลงมือโดยโกยชิ้นส่วนออกจากเข่ง เอามาแยกหมวดหมู่ กลุ่มไหนบนคือ ชุดฝาสูบชุดวาล์ว กลุ่มไหนล่างคือลูกสูบก้านสูบข้อเหวี่ยงและเสื้อสูบ แยกชิ้นส่วนอะไหล่แล้วก็มาแยกพวกนอตพวกโบลท์พวกสกรู ก็ไม่ยากอีกน่ะแหละสำหรับชิ้นส่วนที่ถอดกองและยังไม่ได้ล้าง นอตบน นอตล่าง นอตนอก (รอบเสื้อเครื่อง) นอตใน(เปียกน้ำมัน) แยกทุกตัวไว้เป็นกลุ่มๆ

               อีตานี้ก็เริ่มล้างชิ้นส่วนโดยเฉพาะส่วนหัวใจของเครื่องเช่น ข้อเหวี่ยง ก้านสูบ ลูกสูบ เพื่อหาหลักฐานร่องรอยที่จะบอกว่าทำไมต้องยกเครื่อง เมื่อครบถ้วนกระบวนความแล้วก็ทำรายการเบิก (ซื้อ)อะไหล่ เครื่องนั้นวันนั้นผมหาร่องรอยสาเหตุที่จะทำให้ต้องยกเครื่องไม่ได้เช่น ลูกสูบไหม้ ชาพท์ละลาย ฝาสูบโก่ง เมื่อหาไม่ได้ก็หวานหมูผมละสั่งเบิกอะไหล่เต็มที่ (แฮ่ม ช่วยขายอะไหล่ให้บริษัทโตโยต้า)

               ทั้งคว้าน (กระบอกสูบ) ทั้งเจีย (ข้อเหวี่ยง) ทั้งใสฝา เปลี่ยนวาล์วบ่าวาล์ว ปลอกวาล์ว ฯลฯ เรียกว่างานนี้แผนกอะไหล่โตโยต้าต้องขอบคุณผมเลยละ เมื่อการเสนอราคาและรายละเอียดการทำงานไปยังผู้ว่าจ้าง ก็ได้รับคำอนุมัติให้ทำได้เต็มที่ งานแบบนี้เปลี่ยนเกือบทุกชิ้นเรื่องที่เครื่องจะไม่ติดเป็นไม่มี โธ่คู่มือการซ่อมจากโตโยต้าก็มี สเปกการขันการตั้งทุกอย่างก็มี เป็นงานหมูๆ (แต่หนักแรงอิ๊บอ้ายทำคนเดียวกลางทะเลทรายตัวเครื่องหนักเป็นตัน)

               แต่ที่ทำไปคิดไปแล้วกังวลก็เพราะไม่รู้ว่าทำไมต้องยกเครื่อง เพราะหาต้นสายปลายเหตุไม่เจอ ทำเสร็จสมบูรณ์แน่แต่ไม่รู้ว่าจะใช้งานได้นานแค่ไหน  ครับรถคันนั้นเสร็จตามเวลาสมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง(แต่นอนไม่หลับไปเป็นเดือนกลัวพังอีกเพราะไม่รู้ต้นตอ ส่งมอบเสร็จแจ้งผู้ใช้ว่าเมื่อใช้รถครบหนึ่งพันกิโลเมตรแล้วให้นำรถเข้าศูนย์เพื่อตรวจสอบอีกครั้ง (เช่นดูการรั่วซึม ปรับตั้งวาล์ว ตั้งจานจ่าย ขันนอตฝาสูบ ฯลฯ)  จากวันนั้นจนอีกสามปีต่อมาที่ผมหมดสัญญาแล้วกลับบ้านก็ไม่มีงานตีกลับกับรถคันนั้นอีกเลย

                ในทำนองกลับกันถ้าเป็นรถยนต์ในวันนี้การยกเครื่องก็ยังง่ายอยู่เหมือนเดิมเพียงแต่จะถอดใส่เข่งให้ไปไล่หากันนั้นคงต้องใช้เวลามากกว่าหลายเท่าตัวเมื่อเทียบกับ ในยุคโน้น เพราะรถทุกวันนี้อุดมไปด้วยตัวช่วยที่เป็น อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องติดหรือไม่ติด ติดแล้วเดินไม่เป็น ไม่ได้อยู่ที่ตัวเครื่องเพียงอย่างเดียว งานยกเครื่องจะได้ผลดีต้องตอบให้ได้ก่อนว่าทำไมต้องยก สัปดาห์หน้าจะว่าให้อ่านครับ

 ....................................

(ยกเครื่อง 1 : คอลัมน์มอเตอร์เวิร์ล)