
...กาลครั้งหนึ่งสยามประเทศ...
...กาลครั้งหนึ่งสยามประเทศ... : คอลัมน์ทำเนียบราษฎร : โดย...นายทิวา
๏ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พ่อแก้วแม่แก้วลูกแก้วฝัน
ดำรงชีวิตผ่านคืนวัน
บ้านเมืองสุขสันต์สำราญมี
๏ ชี้นกเป็นนกไม้เป็นไม้
เลือกชี้เอาได้ทุกถิ่นที่
ถ้อยทีอาศัยมานานปี
ประชาชนประชาชีแบ่งให้มา
๏ เอ็งบ้างข้าบ้างไม่ห่างเหิน
ไม่ขาดไม่เกินไม่เมินหน้า
ทำถูกทำผิดเป็นธรรมดา
ถูกชมผิดด่าแล้วว่าอภัย
๏ คนละไม้คนละมือไม่ถือสา
ลับหลังต่อหน้าสิ้นสงสัย
เล็กเล็กน้อยน้อยถอยกันไป
เว้นเรื่องใหญ่ใหญ่ค่อยไล่กัน
๏ ต่างคนต่างอยู่ต่างรู้เรื่อง
มีบ้างขุ่นเคืองแค่ขบขัน
มีบ้างแรงร้อนเกือบตีบตัน
แต่ก็ยังสุขสันต์สงบมี
๏ กาลครั้งหนึ่งไม่นานนัก
ความจริงหาญหักละเลงสี
พ่อแก้วแม่แก้วสงครามตี
ลูกแก้วไม่รู้จะหนีอย่างไรแล้ว !.
..............................
(...กาลครั้งหนึ่งสยามประเทศ... : คอลัมน์ทำเนียบราษฎร : โดย...นายทิวา)



