สร้างคนต้นแบบต้นน้ำทางปัญญา | คมชัดลึก

          สิ่งสำคัญที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับการสร้างสรรค์ประเทศคือ การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ด้วยการพัฒนาความคิดสติปัญญาของคนในชาติ สร้างสรรค์คนให้คิดค้นต้นแบบอย่างมีเอกลักษณ์ ไม่เลียนแบบใคร มีนวัตกรรมความคิดผลิตคิดค้นเป็นของตนเอง บ่มเพาะสร้างบรรยากาศให้เกิดการสร้างสรรค์ทางปัญญาอย่างเต็มรูปแบบผลักดันให้เกิดลิขสิทธิ์ทางปัญญา คือสาระแห่งการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศอย่างยั่งยืน
 
          ลิขสิทธิ์ทางปัญญาคือสาระสำคัญของเศรษฐกิจแห่งอนาคต เป็นสาระของการสร้างสรรค์การค้า พาณิชยกรรม และอุตสาหกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศที่มีความฉลาดแข็งแกร่งจะมีความพยายามผลิตสินค้าและวัตถุดิบต้นแบบโดยใช้ระบบกฎหมายลิขสิทธิ์เพื่อกุมชะตาโลก และครอบครองอำนาจทางเศรษฐกิจเอาไว้ด้วยสิทธิบัตร โดยถือครองพื้นที่ต้นน้ำทางความคิดเอาไว้ก่อนแทนที่การครอบครองทรัพยากรอย่าอื่นที่มีโอกาสสูญสลาย ไม่ยอมเป็นเครื่องมือและเพียงการรับจ้างการผลิต ซึ่งปัดให้ประเทศด้อยพัฒนาและกำลังพัฒนาทำไปและก็แย่งส่วนแบ่งการตลาดผลาญทรัพยากรป้อนสู่ประเทศต้นน้ำ แต่ในขณะเดียวกันโลกก็มีความจำเป็นให้ความสมดุล บนความหลากหลาย ซึ่งมีความจำเป็นในทุกส่วนสัด
 
          ประเทศไทยควรวางสถานะอย่างเหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งควรเลือกสัดส่วนของการถือครองทางปัญญาให้มากกว่าที่เป็นอยู่ เพื่อคนส่วนใหญ่จะได้มีโอกาสลืมตาอ้าปากมากขึ้นกว่าเดิม กล่าวคือ แทนที่จะเลือกเป็นประเทศผู้ผลิตและแปรรูปสินค้าทางการเกษตร อาหาร หรือผู้ผลิตวัตถุดิบป้อนประเทศอื่น โดยกลับมาเพิ่มสัดส่วนผู้จ้างผลผลิตให้มากขึ้น ผู้สร้างสรรค์ไอเดียและนวัตกรรมให้มีมากขึ้น เป็นผู้กำหนดมาตรฐานให้โลกใช้บ้าง มี ISO เป็นของเราเองที่เข้มแข็ง เป็นผู้นำบ้าง ไม่ใช่ผู้ตาม เป็นต้นแบบให้ผู้อื่นได้เลียนแบบบ้าง เป็นผู้พลิกโลกบ้าง ไม่ใช่รอน้ำใต้ศอกเพียงอย่างเดียว เป็นผู้กำหนดเทรนด์และกระแสแฟชั่นได้บ้าง ไม่ใช่หลงกระแสตามแฟชั่นเพียงอย่างเดียว ประเทศไทยมีโอกาสเป็นไปได้ครับ ถ้าทุกคนมุ่งมั่น เข้าใจลึกซึ้งถึงรากเหง้าทางศิลปวัฒนธรรมที่มีมาแต่ช้านานเข้มข้นและกลมกล่อมโดยรู้จักต่อยอดเสริมสร้างจนกลายเป็นต้นแบบอย่างมีเอกลักษณ์ต่อไป
 
          มูลค่าของสินทรัพย์ที่เป็นต้นแบบผลิตภัณฑ์ที่เป็นต้นน้ำมีมากมายและมีสัดส่วนที่มากที่สุดเมื่อเทียบกับวงจรการผลิตทั้งระบบ มีมูลค่าสูงสุด เช่น โทรศัพท์ 1 เครื่องมีสัดส่วนมูลค่าวัตถุดิบประมาณ 10% มูลค่าการผลิต 5% การโฆษณาประชาสัมพันธ์ 10% การขนส่งและหีบห่อ 5% การค้นคว้าและวิจัย 5% ที่เหลือคือมูลค่าของแบรนด์และผลกำไร 65% ซึ่งมาจากปัญญาและความคิดล้วนๆ ค่าบริการวิชาชีพก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งของมูลค่าทางเศรษฐกิจที่ใช้ต้นทุนทางทรัพยากรน้อยมาก โดยลงทุนทางปัญญามหาศาล ค่าแบบ คือ มูลค่าทางเศรษฐกิจที่ให้ผลมูลค่าทางเศรษฐกิจมหาศาล และอาจมีมูลค่ามากกว่าวัตถุดิบและกระบวนการผลิตด้วยซ้ำ
 
          ลองคิดดูนะครับว่า ถ้าเราสามารถสร้างคนต้นแบบมีค่าแบบมีลิขสิทธิ์ทางปัญญาที่มีมูลค่าต่อโครงการมากๆ ขึ้น เช่น ต่อ 1 คนมีค่าแบบ 1,000 ล้าน 100 คนจะมีมูลค่าเท่าไหร่ ลองคูณดู และยิ่ง 1 คนอาจมีหลายโครงการ ทั้งปีภาษีที่เกิดจากการให้บริการทางความคิดจะสามารถช่วยพัฒนาประเทศได้ขนาดไหน ในที่นี้ หมายถึง นักดนตรีแต่งเพลง กวี วรรณกรรม ผู้สร้างสรรค์และกำกับภาพยนตร์ นักออกแบบผลิตภัณฑ์ทุกประเภท สถาปนิก มัณฑนากร นักแฟชั่น นักออกแบบเครื่องประดับ ศิลปิน วิศวกร นักผังเมือง นักวิทยาศาสตร์ ซึ่งสามารถผลิตคิดค้นต้นแบบใหม่ๆ ให้มวลมนุษยชาติได้ โดยการบ่มเพาะคนต้นแบบ ซึ่งจะต้องเริ่มต้นอยู่ในครรภ์มารดาสู่บรรยากาศรอบตัวจากโรงเรียนสู่มหาวิทยาลัยจนเข้าสู่สนามแห่งมืออาชีพการบ่มเพาะอาจต้องใช้กระบวนการดังนี้
 
          1.การส่งเสริมบรรยากาศแห่งการสร้างสรรค์ตลอดชีวิต ทั้งสื่อมวลชน สื่อต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ตลอดจนสถานศึกษา โดยออกแบบทั้งโปรแกรมการเรียนรู้สถานที่ ตลอดจนสภาพแวดล้อมที่บ่มเพาะให้ชอบด้วยความคิดและอุดมการณ์ต้นแบบ
 
          2.ส่งเสริมให้ภาคอุตสาหกรรมเห็นความสำคัญของนักคิดต้นแบบที่มีคุณภาพโดยการจัดสนามและเวทีแห่งการพบปะปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตกับผู้คิดต้นแบบอย่างสม่ำเสมอ
 
          3.มีการบูรณาการบ่มเพาะนักคิดนักสร้างสรรค์ผ่านการวิจัยเชิงประจักษ์เข้าสู่การผลิตจริงจากการคิดค้นต้นแบบให้มากๆ
 
          4.มีการนำผลงานเผยแพร่หาตลาดใหม่และปฏิบัติการเชิงรุกสู่สากล
 
          5.ส่งเสริมสนับสนุนทุนคนต้นแบบและผลงานต้นน้ำสู่การเสริมสร้างลิขสิทธิ์ทางปัญญาทุกหย่อมหญ้า ไอเดียปฏิวัติของเอกแบบนี้คงช่วยกระตุ้นสมองคนในชาติและนักการเมืองหัวทึบแสงกล่องสี่เหลี่ยมไม่มากก็น้อยนะครับ

....................................
(หมายเหตุ คอลัมน์ แต่งร้านให้ได้ล้าน โดย... ผศ.เอกพงษ์ ตรีตรง)