ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ประตูความรักลับแล | คมชัดลึก

 

                                     กลับไปเยือนลับแลอีกครั้งเมื่อต้นเดือน ไปตามหา “หลงลับแล” ทุเรียนที่พัฒนาพันธุ์มาจากทุเรียนภูเขา ปัจจุบันหลงลับแลแท้ๆ คือสุดยอดทุเรียนที่ใครๆ หลงใหล หลายท่านไม่เจอหลงแท้ ไปเจอทุเรียนผลเล็กๆ เมล็ดใหญ่ เนื้อน้อย แล้วอุทานว่า “หลงผิด” นี่มันทุเรียนปลาร้านี่นา

                                     “หลง” แท้ เนื้อเหนียวนุ่ม เมล็ดลีบ หวานมัน กลิ่นไม่ฉุน เอาขึ้นรถทัวร์ไม่น่าจะมีใครได้กลิ่น นับว่าผ่าเหล่าทุเรียนทั่วไป นี่แหละหลงแท้ ผมขับรถตระเวนตามหาหลงลับแล เห็นป้ายติดอยู่ทั่วไปหลายแห่งว่า “หลงลับแลแท้ 100%” อาจเป็นโชคดีของผม ที่ผมได้เจอทุเรียนอร่อย ไม่สำคัญว่าเป็นหลงแท้ 100% หรือเปล่า ไปลับแลคราวนี้ นอกเหนือจาก “ข้าวแคบ-หมี่พัน” อาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่นลับแลแล้ว ยังได้กินยำต่างๆ เช่น ยำหัวปลี ยำชะอม และ “ลอดช่องเค็ม”

                                     เคยกินแต่ลอดช่องหวาน น้ำเชื่อม น้ำกะทิ ได้มารู้จักลอดช่องปรุงเค็มเป็นอาหารคาว เค็ม เผ็ด หอม ตัดหวาน นิดๆ หลังจากตระเวนไปตามหมูบ้านต่างๆ จนจุใจ ตกค่ำมีงานการแสดงบนเวที การฟ้อนรำของเด็กมัธยมลูกหลานลับแล ผมได้รับชวนเชิญให้ไปร้องเพลง ทอศรัทธา (ผ้าทอลับแล) และเพลงประตูความรักลับแล สองเพลงทีผมแต่ง และร้อง ก่อนหน้าผมมีศิลปินแห่งชาติหลายท่านขึ้นเวทีทำกิจกรรม ต่อด้วยรายการ “เซอร์ไพรส์” อวยพรวันเกิดให้ท่านศิลปินแห่งชาติ “ชาลี อินทรวิจิตร” แล้วท่านก็ขับร้องเพลง “บ้านเรา..แสนสุขใจ ถึงจะอยู่ที่ไหน ไม่สุขใจเหมือนบ้านเรา” 6 กรกฎาคม 2556 ท่านมีอายุครบ 90 ปี ครับ

                                     พูดถึง “ลับแล” เป็นเมืองที่น่าประทับใจมากครับ มีประวัติศาสตร์ความเป็นมายวานานสืบเนื่อง ฉายาคือ “ล้านนาบูรพา” มีตำนานบ้านลับแล ที่ใครๆ คุ้นเคย.. เป็นที่มาของคำว่า “เมืองแห่งการไม่พูดโกหก” ภาษาเพลงของผมคือ “เมืองแห่งคนไม่มุสา”

                                     คุยกับคนลับแลว่าอยากเห็นลับแลก้าวเดินไปทางไหน ผมก็ได้แต่เฝ้ามองว่าคนลับแลเองนั่นแหละครับ จะร่วมแรงร่วมใจร่วมคิด กำหนดชีวิตทิศทางของลับแล ลับแลไม่ใช่ "ปาย” ไม่ใช่ “เชียงคาน” ไม่ใช่ “อัมพวา” ไม่ใช่ “สามชุก” ลับแล คือลับแล

                                     ยามเย็นต่อค่ำของวันที่ 6 กรกฎาคม ขบวนแห่บายศรีผลไม้ของชาวบ้านตำบลต่างๆ อลังการมากครับ เรียบง่าย แต่ยิ่งใหญ่ในความรู้สึก ผมรู้สึกยินดีที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมที่ลับแล ในฐานะ “คนนอก” (พื้นที่) แม้จะหลงรักลับแลมากเพียงไร ก็คงไม่มีโอกาสได้ไปฝากเนื้อฝากตัว อยู่ลับแลไม่ใช่ผมหรอก คงมีคนที่หลงรักลับแล และมีเงินเยอะด้วย จ้องมองลับแลด้วยความเสน่หาครับ เตรียมรับแขกให้ดีนะครับ

                                     “หากใครมาเยือนลับแล ผ่านทางประตูความรัก...”

 

 

------------------------------

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ประตูความรักลับแล : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)