ล่องเรือไป'พราแลง'
ล่องเรือไป'พราแลง' : คอลัมน์เที่ยวนี้ขอเล่า :โดย...กาญจนา หงษ์ทอง
ไม่รู้ตัวเลขอุณหภูมิอยู่ที่เท่าไหร่ รู้แต่ว่าแสงแดด ซีเชลส์ (Seychelles) ที่ห่มเกาะมาเฮ (Mahe Island)เอาไว้ ทั้งเผ็ดทั้งแซบ แค่ 9 โมงเช้า ร้อนแสบไปทั่วร่าง
คะเนจากพิกัดแถวท่าเรือประจำเกาะมาเฮแล้ว คาดว่าบ่าย 2 อาจจะร้อนขนาดพ่นไฟตอนนอนอาบแดดได้
แต่จะร้อนแค่ไหนก็ไม่อาจหยุดยั้งแผนการเดินทางได้ ฉันนั่งเรือโต้คลื่น 2 เมตรจากเกาะมาเฮมุ่งหน้าไปหา เกาะพราแลง (Praslin Island) ที่อยู่ห่างออกไป 45 กิโลเมตรอย่างไม่ลดละ
หลายคนที่ภาษาอังกฤษแตกฉานอาจจะงง แทนที่จะออกเสียงว่าเกาะพราสลิน ไหงเรียกว่าพราแลง ฉันถามชาวเกาะซีเชลส์มาแล้วเขาบอกให้กลืนตัว S ลงคอไปซะ แล้วออกเสียงว่าพราแลง
ผลจากคลื่นทั้งสูงทั้งแรง เลยมีนักท่องเที่ยวหลายคนบริจาคอาหารเช้าให้ปลาในมหาสมุทรอินเดีย ฉันเองก็นั่งประคองร่างอย่างไม่ไว้เนื้อเชื่อใจท้องไส้ตัวเองสักเท่าไหร่ โชคดีเรือวิ่งแค่ 1 ชั่วโมง ขืนนานกว่านั้น ปลาอิ่มแน่
แค่หะแรกที่เห็นเกาะพราแลง ท้องไส้ที่มวนอยู่เบาๆ ก็หายเป็นปลิดทิ้ง ทั้งสีฉูดฉาดของน้ำทะเลและโขดหินเหมือนยาแก้เมาชั้นดี
ดูจากแผนที่เกาะนี้ตอนสำรวจผ่านเว็บไซต์อโกดา(www.agoda.com) ที่พักแต่ละแห่งค่อนข้างไกลกัน ที่พักของฉันบนเกาะนี้อยู่ด้านตะวันออก ค่อนไปทางเหนือของเกาะพราแลง แค่ 15 นาทีจากท่าเรือ โรงแรม Raffles Praslin Seychelles (www.seychellesraffles.com) ก็ยิ้มรับ นี่คือโรงแรมที่ดีที่สุดบนเกาะพราแลงที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกพรั่งพร้อม เรียกว่าทั้งโรแมนติกและหรูหรา
วิลล่าสุดหรูทอดตัวเลื้อยไล่ไปบนภูเขา หันหน้าออกหาทะเล แค่เอกเขนกบนระเบียงวิลล่าก็บริโภควิวทิวทัศน์ได้อย่างไม่มีใครบังใคร อ่านหนังสือ แช่น้ำสระ แช่น้ำทะเล เรียนโยคะ เข้าสปา ทำทุกอย่างที่ว่ามาหมดแล้ว คราวนี้คงได้เวลาออกไปสำรวจเกาะพราแลงนอกอาณาจักรของราฟเฟิลบ้าง
ถึงเป็นเกาะที่ไม่ใหญ่เท่ามาเฮ แต่การสัญจรไปบนเกาะแห่งนี้ก็ไม่ได้ทำกันอย่างรวดเร็วทันใจ
ถ้าคิดจะเช่ารถ งบอาจจะบานปลายได้ แต่ถ้าคิดจะรอรถเมล์หน้าโรงแรม เผลอๆ เดินอาจจะไวกว่า เพราะนานๆ จะมาคันหนึ่ง ดีที่สุดเวลานี้คือปั่นสองล้อ เพราะโรงแรมราฟเฟิลเขามีจักรยานให้แขกเหรื่อได้ปั่นฟรีไม่มีชาร์จ จึงสนองนโยบายของโรงแรมอย่างไม่อิดออด
สำรวจสภาพสองล้อและสังขารเสร็จ แต่ลืมสอบถามสภาพถนนหนทางว่าเป็นยังไง ปั่นช่วงแรกยังเพลิดเพลินเจริญน่องอยู่เพราะปั่นเลียบทะเล กินลมชมวิวไปเรื่อย
แต่เพราะจุดหมายปลายทางของฉันอยู่ที่ หาดลาซิโอ (Anse Lazio) จึงต้องปั่นข้ามเขา ยิ่งปั่นยิ่งรู้สึกเหมือนปั่นในป่าดงดิบ เขียวขึ้น ครึ้มขึ้นเรื่อยๆ กิ่งไม้เถาวัลย์ห้อยระโยงระยาย
ดูแล้วพราแลงเป็นเกาะที่ต้นไม้และนกน่าจะเยอะกว่ามนุษย์ มองไปทางไหนเลยเจอแต่สีเขียวครึ้ม เพราะคนมีอยู่แค่ 7 พันคน ตัวเกาะก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร ถ้าจะเช่ารถขับเที่ยวรอบเกาะ เขาว่า 2 ชั่วโมงก็ทั่วแล้ว แต่ปั่นจักรยาน 2 วันไม่ทั่วแน่ เพราะเป็นเส้นทางขึ้นเขาลงเขาตลอด จังหวะขาขึ้นเขาจึงไม่ได้ปั่นแต่ลากจักรยานไปหอบไปพลาง ส่วนขาลงต้องเช็คเบรกให้ดี เพราะถ้าเบรกไม่ดี อาจกลิ้งลงเขาที่ทั้งสูงทั้งชันได้
แต่ก็คุ้ม เพราะหาดลาซิโอสวยจนต้องสลัดรองเท้าแตะทิ้ง ขาวเนียนนุ่มแบบนี้ให้ฝ่าเท้าแนบทราย นั่นแหละสุขที่สุดแล้ว
คะเนด้วยสายตาแล้ว นักท่องเที่ยวผู้มาเยือนเกาะพราแลงทุกคน น่าจะมาประทับรอยเท้าบนหาดนี้ ข้อหาที่เป็นหาดงามประจำเกาะ ต่อให้พักใต้สุดของเกาะก็ต้องดั้นด้นมาหาหาดเหนือสุดของเกาะอยู่ดี
วันๆ หาดลาซิโอจึงคุ้นชินกับแขกเหรื่อหน้าตาแปลกใหม่จากทั่วมุมโลก คนมาที่นี่เขามานอนผึ่งแดดกันเงียบเชียบ ขลุกอยู่กับหนังสือเล่มโปรด นอนให้แสงแดดลูบไล้อย่างคนหิวแดด ตั้งแต่สายไปจรดเย็น บางคนอยู่ยืดเยื้อรอจนกระทั่งส่งดวงตะวันจมลงในผืนน้ำจึงกลับโรงแรม เพราะหาดนี้ไม่มีเรือนพักมีแต่ร้านอาหารเท่านั้น
ส่วนฉัน กว่าจะเอื้อนเอ่ยคำลากับหาดลาซิโอได้ ก็กระบิดกระบวนเล็กน้อย เพราะนอกจากไม่อยากละสายตาจากหาดสวยๆ แล้ว ยังนึกถึงตอนปั่นขึ้นเขาฝ่าป่าดงดิบกลับเรือนพัก คิดแล้วลงนั่งคลุกทรายอยู่หลายรอบ เป็นการทำใจ
สำหรับใครที่อยากจะมาเที่ยวเกาะซีเชลส์ และแช่น้ำทะเลสวยๆ ที่หาดลาซิโอแห่งเกาะพราแลง สะดวกมากเพราะสายการบินกาตาร์ แอร์เวย์ส(0-22592701-3)มีเที่ยวบินมาซีเชลส์ทุกวัน แวะเปลี่ยนเครื่องที่โดฮาบินมาอีก 4 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว ตั้งหลักที่เกาะมาเฮก่อนแล้วนั่งเรือต่อมาเกาะพราแลง แถมคนไทยไม่ต้องทำวีซ่าอีกต่างหาก
นักล่าเกาะน่าเที่ยวยังไม่หยุดตัวเองอยู่แค่เกาะพราแลง ตอนหน้านั่งเรือไปบุกเกาะที่เป็นไฮไลท์ของซีเชลส์กันต่อ
.................................................
(ล่องเรือไป'พราแลง' : คอลัมน์เที่ยวนี้ขอเล่า :โดย...กาญจนา หงษ์ทอง)