
พูดน้อย
คนลิ้นยาว มักมือสั้น คนขยัน มักพูดน้อย เป็นถ้อยคำส่งท้ายในข้อความสั้น รักธรรมะ ที่เผยแพร่ด้วยเอสเอ็มเอส ผ่านโทรศัพท์มือถือของมวลหมู่สมาชิก ก่อนเวลาทำงานของเช้าวันหนึ่ง ก่อให้เกิดความคิดคำนึงในการเริ่มต้นทำงาน ด้วยความสำรวมสังวรวาจา ในที่ทำงาน และใ
เรื่องการใช้คำพูดเป็นเรื่องสำคัญมากที่สุด ใน “กุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ” นั้น มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการใช้คำพูดถึง ๔ ประการ ส่วนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับทางกายและทางใจนั้น มีอย่างละ ๓ ประการเท่ากัน เป็นอันว่า เรื่องวาจาได้คะแนนนำเหนือเรื่องอื่นใด
คนลิ้นยาว เป็นอุปมาหมายถึงคนพูดมาก มือสั้น เปรียบเปรยถึงคนที่ทำงานน้อย
คนทั้ง ๒ ประเภทแฝงเป็นเหลือบลิ้นอยู่ในทุกองค์กร ยิ่งองค์กรใดมีคนลิ้นยาวและมือสั้นรวมกันอยู่มากๆ มีคนแก่กะโหลกกะลา ทำงานด้วยปากมากกว่าทำงานด้วยสมองและมือ เล่นพวกหนุนเพื่อนองค์กรนั้นๆ ไม่มีวันเจริญ มีแต่จะเสื่อมลง
ความเงียบสงบสงัด เป็นโอกาสแห่งการสร้างความเจริญเติบโตทางสติและปัญญา อย่างยิ่งใหญ่ การหยุดพูด หรือถ้าจำเป็นต้องพูด ก็พูดให้น้อยที่สุด เลือกสาระเท่าที่จำเป็นจริงๆ เท่านั้นจึงจะพูด เป็นการสร้างความสงบให้ชีวิตด้านในของมนุษย์อย่างวิเศษยิ่งนัก
เมื่อไม่มีความจำเป็นต้องออกไปพบปะเจอะเจอผู้คน ก็ไม่ควรนำพาตนเองออกไปจากความสงบเงียบเรียบง่าย การเป็นมิตรสนิทสนมกับตนเอง ด้วยการอ่านหนังสืออยู่ในความเงียบ บันทึกเรื่องราวดีๆ จากการอ่านไว้เผื่อแผ่แบ่งปันกับเพื่อนพ้องน้องพี่ เป็นผลประโยชน์ทางปัญญาแก่ตนโดยตรง และเป็นผลประโยชน์ทางปัญญาแก่สังคมโดยปริยาย ไม่เป็นการสร้างปัญหา อันเกิดจากวาจาจัดจ้านของตนเอง และผู้อื่นอีกด้วย
สามีและภรรยา ใช้ชีวิตอยู่ในครอบครัวเดียวกัน ถ้าฝึกระงับยับยั้งคำพูดที่ไม่จำเป็นลงได้ ก็จะทำให้ครอบครัวน่าอภิรมย์สมอุรามากขึ้น
โดยเฉพาะผู้หญิง ยิ่งต้องระวังให้มาก ทั้งนี้ เพราะการพูดมากจนจู้จี้ขี้บ่นของแม่บ้าน เป็นการผลักไสไล่ส่งสามีออกไปจากบ้าน และไปทำเรื่องเดือดร้อนในครอบครัว อยู่มิรู้แล้ว
มีถ้อยคำฝากนำไปคิดว่า... “ผู้หญิงเป็นใบ้ ผู้ชายหูหนวก แต่งงานกัน คือ สวรรค์ในบ้าน"
"ท่านจันทร์"
www.prajan.com



