
...ยุบหนอ-พองหนอ...
...ยุบหนอ-พองหนอ... : คอลัมน์ทำเนียบราษฎร : โดย...นายทิวา
๏ วุ่นวายจริงหนอจริงจริงหนอ
สัตว์โลกไม่รู้จักพอไม่รู้จักหยุด
คนสัตว์สิ่งของนามสมมุติ
ติดไม่ยอมหลุดไม่ยอมพอ
๏ ไอ้ที่มีแล้วอยากมีอีก
ค้าย่อยค้าปลีกน้ำลายสอ
คนในไม่อยากออกตีหน้างอ
คนนอกจดจ่อรอเข้ามา
๏ ไอ้ที่ได้แล้วอยากได้อีก
ไม่หลบไม่หลีกเหมือนหมาบ้า
ไอ้ที่ยังไม่ได้เร่งเวลา
ทั้งลับหลังต่อหน้าเลื่อยขาลุย
๏ ความรู้ความดีไม่ปรากฏ
ไม่รู้จักละลดเข้าถ่มถุย
อ้าปากขายขี้หน้าราคาคุย
แสดงความเป็นกุ๊ยไม่ยอมความ
๏ ยกไม่ขึ้นวางไม่ลงปลงไม่ตก
นำทางสู่นรกไม่ต้องถาม
คนสัตว์สิ่งของสมมุตินาม
ไม่รู้จักพอไม่รู้จักห้ามไม่รู้จักตน
๏ วุ่นวายจริงหนอจริงจริงหนอ
สัตว์โลกไม่รู้จักพอไม่รู้จักผล
คนสัตว์สิ่งของเดินหน้าชน
ติดไม่ยอมหลุดพ้นเพราะอยากตัว !.
...............................
(...ยุบหนอ-พองหนอ... : คอลัมน์ทำเนียบราษฎร : โดย...นายทิวา)



