เที่ยวนี้ขอเล่า:หลุมรักของ'ซีเชลส์' | คมชัดลึก

 
          ถ้าเป็นพวกยอมแพ้อะไรง่ายๆ วันนี้ฉันคงไม่ได้ไปเหยียบทรายนุ่มๆ บน เกาะซีเชลส์ (Seychelles) หรอก แต่บังเอิญเป็นพวกดื้อด้าน ลองได้มุ่งมั่นแล้ว ล้มเลิกความตั้งใจยาก ต่อให้โดนอุปสรรคระรานแค่ไหน  ก็ไม่เคยถอย
 
          หมายมั่นปั้นมือมา 4-5 ปีแล้วว่า ต้องพาสองเท้าไปย่ำทรายเกาะมอริเชียสและเกาะซีเชลส์ให้ได้ เพราะ 2 ประเทศนี้อยู่ในลิสต์เกาะสวยที่นักล่าเกาะน่าเที่ยวไม่ควรปล่อยให้ลอยนวล


          
 

          เมื่อต้นปี 2013 แผนการไปมอริเชียสไม่แท้ง แต่ซีเชลส์นี่สิถูกฉันฆาตกรรมแผนกลางมหาสมุทรอินเดียเลย เลยกลายเป็นฝันคาราคาซังที่ต้องมานั่งชำระสะสางกันต่อ


                


          ใครจะคิดว่าแค่ 6 เดือนคล้อยหลัง ตั๋วเรือบินไปเกาะซีเชลส์ก็อยู่ในอุ้งมือซะแล้ว โชคดีที่สายการบินกาตาร์ แอร์เวย์ส (0-22592701-3) เขามีเที่ยวบินๆ ไปกลับเกาะซีเชลส์ทุกวัน โดยจากกรุงเทพบินไปตั้งหลักที่โดฮาก่อน ใช้เวลา 6 ชั่วโมง จากนั้นบินต่อไปเกาะซีเชลส์อีก 4 ชั่วโมงกว่าก็ได้สูดดมกลิ่นหอมของมหาสมุทรแล้ว


              

 
          สำหรับเรื่องที่เอนหลัง ต้องทำการบ้านกันเยอะหน่อย นั่นเพราะอย่างแรก ประเทศซีเชลส์มีหลายเกาะ แต่เกาะท่องเที่ยวหลักๆ มีอยู่ 3 เกาะคือ เกาะมาเฮ (Mahe) เกาะพราแลง (Praslin) และเกาะลาดิค (La Digue)
 

                                        

          ถัดมา ราคาค่าเรือนพักของแต่ละเกาะนั้นค่อนข้างทำร้ายจิตใจนักเดินทางชั้นประหยัดมาก เพราะซีเชลส์ประกาศเลยว่าที่นี่อาจไม่ใช่สวรรค์ของแบ็กแพ็กเกอร์ ฉันเลยต้องพึ่งเว็บไซต์อโกดา(www.agoda.com) ให้ช่วยสแกนหาเรือนพักให้เหมือนอย่างเคย แล้วก็พบว่า แต่ละเกาะนั้นมีที่พักให้เลือกไม่ใช่น้อย จริงอยู่ราคาค่อนข้างแพงเทียบมาตรฐานยุโรปเลย แต่ก็มีให้เลือกหลากหลายราคา
 
          ส่วนฉัน หลังจากค้นที่พักบน เกาะมาเฮ อยู่สักพัก ก็มาลงเอยกับโรงแรม Constance  Ephelia Resort  Seychelles (http://epheliaresort.constancehotels.com) โรงแรมสุดหรูที่มีห้องหับให้บริการ 267 ห้อง มีห้องให้เลือกถึง 7 แบบมีตั้งแต่อยู่ใกล้หาดไปจนถึงเป็นพูล วิลล่าบนเนินเขาที่มองเห็นพระอาทิตย์ตกได้สวยงามมาก


                                          

 
          หลังจากเรือบินเหาะอยู่เหนือมหาสมุทรอินเดียได้ 4 ชั่วโมงกว่า ก็ค่อยๆ หย่อนตัวลง อารมณ์เดียวกับตอนเครื่องร่อนลงบนสนามบินของมัลดีฟส์อย่างไรอย่างนั้น ราวกับว่า ล้อกำลังจะแตะผิวน้ำ แต่แล้วก็สัมผัสพื้นคอนกรีตได้สำเร็จ สนามบินบนเกาะมาเฮก็เหมือนมัลดีฟส์  ขืนกัปตันกะผิดนิดเดียว อาจได้เล่นน้ำในมหาสมุทรอินเดียได้


                                             
 
          ข้อดีของการมาเที่ยวเกาะซีเชลส์สำหรับคนไทยคือ ไม่ต้องทำวีซงวีซ่าให้มากเรื่อง ก็เหมือนกับเกาะมอริเชียส พอผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองได้ก็เป็นอันจบ แต่ข้อเสียคือ ดินฟ้าอากาศของประเทศที่ทอดตัวอยู่กลางมหาสมุทร บางครั้งก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ อย่างเดียวที่ต้องทำคือ ทำใจ อย่าได้คาดหวังมากว่าจะเจอแดด แม้พยากรณ์อากาศจะบอกว่าวันนี้แดดแจ่ม แต่เผลอประเดี๋ยวเดียว ฝนก็อาจจะโปรยเม็ดลงมาได้
 

             

          ก็คงเหมือนวันนี้ ที่พยากรณ์อากาศบอกว่าจะมีพายุเบาๆ โอกาสฝนตก 60% แต่พอออกมานอกสนามบินแดดจ้าเลย
 
          ครึ่งชั่วโมงจากสนามบินมาถึงโรงแรม Constance  Ephelia Resort  Seychelles ฉันก็เหมือนผลุบเข้าไปในโลกอีกใบ ที่แทบไม่อยากออกไปไหนอีก เพราะโรงแรมนี้เขาเป็นโรงแรมรักษ์ธรรมชาติที่มีป่าโกงกางผืนใหญ่อยู่ตรงกลางเชื่อมระหว่าง 2 หาด มองไปทางไหนจึงเจอแต่สีเขียวของป่าและสีฟ้าของน้ำทะเล  หูก็ได้ยินแต่เสียงคลื่นสลับกับเสียงนกร้อง ที่นี่นกเยอะจริงๆ 
 
          จะใช้ชีวิตเอกเขนกอยู่บนหาดอย่างเดียวก็ไม่ได้ อย่างน้อยควรจะรู้จักกับมุมอื่นของเกาะมาเฮบ้าง จึงนั่งรถเมล์จากหน้าโรงแรมลัดเลาะผ่านป่าฝนบนเทือกเขา 2-3 ลูกเข้าสู่เมืองหลวงของซีเชลส์ ที่นั่นคือ เมืองวิกตอเรีย (Victoria) เมืองหลวงที่หลายคนบอกว่าเล็กที่สุดในโลก  บางทีอาจจะเล็กกว่ามาเล เมืองหลวงของมัลดีฟส์ซะอีก
 
          จากสถานีรถบัสประจำเมือง เดินเท้าเข้าหาใจกลางเมืองหลวง 5 นาทีก็ถึงแล้ว ที่นี่เล็กจริงๆ แต่ในความเล็ก ยังมีตลาดสดที่คึกคักเหลือเกิน ถนนกลางเมืองที่มีร้านรวงให้ช็อปปิ้งของที่ระลึกไม่ใช่น้อย โบสถ์และหอนาฬิกากลางเมือง ทุกอย่างกองรวมกันอยู่ในเมืองหลวงไซส์เอ็กซ์เอสแห่งนี้
 
          แค่เกาะแรกของซีเชลส์ก็ทำให้ฉันเผลอรักซะแล้ว  ได้แต่หวังว่าที่เหลืออีก 2 เกาะอย่างเกาะพราแลงและเกาะลาดิคความสวยจะเพลาลงบ้าง จะได้ไม่ตกหลุมรักซีเชลส์ไปลึกกว่านี้

.......................................
(หมายเหตุ หลุมรักของ'ซีเชลส์' : คอลัมน์ เที่ยวนี้ขอเล่า โดย... กาญจนา หงษ์ทอง)