ย้อนยุคไปกับ 'วันนักเขียน'
อมหมึก เคี้ยวกระดาษ : 'มิตรน้ำหมึก ผนึกสัมพันธ์' ย้อนยุคไปกับ 'วันนักเขียน' : เรื่อง/ภาพ โดย...วีรวัฒน์ พลเตชา
“ครั้งหนึ่ง ผมเคยรู้สึกน้อยใจตัวเองที่เกิดและเติบโตในต่างจังหวัด ในชนบท ในท้องไร่ท้องนา แต่สิ่งเหล่านั้นกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยวัตถุดิบในการเขียนหนังสือ” ... ธีรภาพ โลหิตกุล นักเขียนรางวัลศรีบูรพา ประจำปี 2556 สุนทรกถา หลังพิธีมอบรางวัล “ศรีบูรพา”ในงานวันนักเขียน “มิตรน้ำหมึก ผนึกสัมพันธ์ ’56”5 พฤษภาคม 2556 ที่ผ่านมา ณ โรงแรมรอยัลรัตนโกสินทร์
ในงานได้รับเกียรติจาก ประยอม ซองทอง ศิลปินแห่งชาติ และประธานกองทุนศรีบูรพา, ประภัสสร เสวิกุลศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์, ชัยชนะ บุญนะโชติศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง, ชินกร ไกรลาศศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง, ชมัยภร แสงกระจ่าง กรรมการเลขาธิการกองทุนศรีบูรพา, ธาดา เกิดมงคล อุปนายกสมาคมและประธานในการจัดงานนักเขียน โดยมี บูรพา อารัมภีร กับเพชรยุพา บูรณ์สิริจรุงรัฐ เป็นพิธีกรนำความสนุกสนานตลอดทั้งงาน
เมื่อเย็นย่ำตะวันคล้อย บรรดานักเขียนน้อย นักเขียนใหญ่ทั้งหลายก็เริ่ม ทยอยเข้ามาบริเวณโรงแรมและลงทะเบียนเข้างาน บางคนต่ออายุสมาชิกพร้อมกันรับหนังสือปากไก่ ฉบับใหม่สด ๆ ร้อน ๆ เป็นของที่ระลึกรูปแบบงานในปีนี้ ทางผู้จัดงาน ได้ให้แขกผู้เข้าร่วมงานแต่งตัวย้อนยุคด้วยเสื้อลายดอก จัดรำวงย้อนยุคคอยให้ความบันเทิงโดยชาวรำวงคณะไผ่หวานของ ชัยชนะ บุญนะโชติ นั้นเอง
เจน สงสมพันธุ์ นายกสมาคมนักเขียนฯ กล่าวต้อนรับแขกในงาน โดยยกคำพูดของศรีบูรพาที่ว่า “เมื่อฝุ่นตลบเราไม่รู้ว่าใครอยู่จุดใด แต่เมื่อฝุ่นจางหายไปต้องรู้ว่าเรายังคงอยู่ที่เดิม เพราะในสังคมตอนนี้ ได้มีคนตีความแบบใหม่ ไปใช้ในการเคลื่อนไหวทางการเมือง โดยกลุ่มคนบางคนได้ตีความว่า การยืนอยู่จุดเดิมนั้น เป็นความล้าหลัง หรือเพียงแต่ว่าถ้าเรื่องใดเป็นเรื่องเก่า ก็จะขาดความทันสมัย ทำให้ 108 ปีของศรีบูรพา อาจจะต้องถูกประเมินใหม่แต่สำหรับนักคิด นักเขียนแล้วศรีบูรพา คือคนกล้าหาญ ที่ยึดในศักดิ์ศรีและเกียรติให้ดำรงอยู่ และอยากให้นักเขียนนำไปใช้ในการดำเนินชีวิตในสังคมไทยที่เกิดความแตกแยกในตอนนี้”
จากนั้น ชมัยภร แสงกระจ่าง กรรมการเลขาธิการกองทุนศรีบูรพา ได้ขึ้นอ่านบทกวี บอกเล่าประวัติของ ศรีบูรพาและที่มาของรางวัล
แต่ถ้าอยากฟังเจ้าของรางวัลศรีบูรพาปีนี้ พูดถึงการเขียนสารคดีที่เขารัก แบบเต็มๆ ก็จะจัดให้...
“การเขียนสารดีทำให้ผมได้เปิดโลกกว้างแห่งการเรียนรู้ ทำให้ผมได้พบกับเหตุการณ์ใหม่ๆ ตลอดเวลา เป็นงานศิลปะที่หล่อเลี้ยงจิตใจของผม และสร้างสรรค์วรรณกรรมให้กับสังคมไทยต่อไป สารคดีไม่ใช่แค่การคัดลอกข้อมูล แต่นักเขียนสารคดีต้องมีจินตนาการและศิลปะในการเขียนด้วย” ธีรภาพยังได้โยงไปถึงปัญหาเรื่องความขัดแย้งเขตแดนระหว่างประเทศว่า “เรามีวัฒนธรรมอันงดงามร่วมกันหลายประการ ตัดขาดกันไม่ได้ ย้ายแผ่นดินหนีกันไม่ออก”
บรรยากาศถัดจากนั้น เป็นการรับประทานอาหารและพูดคุยกันประสาญาติน้ำหมึกพร้อมรับฟังดนตรีจากคณะรำวง “ไผ่หวาน” มีนักร้องรับเชิญอย่าง ชัยชนะ บุญนะโชติ และชินกร ไกรลาศ มีการขายบัตรรำวง เพื่อนำเงินเข้าสมทบกองทุนสวัสดิการนักเขียน และเพื่อใช้ในกิจกรรมของสมาคม และคั่นรายการด้วยการจับฉลากแจกของรางวัล
วันนักเขียน’56 แม้จะอยู่ในช่วงชุมชนวรรณกรรมกำลังร้อนๆ จากอาการแทรกซ้อนทางการเมือง แต่ยังไงเสีย ในความเป็นพี่น้องแห่งแวดวงญาติน้ำหมึก ก็ได้แต่เชื่อว่าอำนาจวรรณกรรม จะนำพาให้นักเขียนทุกสายสี หันมาผนึกสัมพันธ์กันอย่างที่ควรจะเป็นด้วยดีเถิด
--------------------
(อมหมึก เคี้ยวกระดาษ : 'มิตรน้ำหมึก ผนึกสัมพันธ์' ย้อนยุคไปกับ 'วันนักเขียน' : เรื่อง/ภาพ โดย...วีรวัฒน์ พลเตชา)