ส่องพระมองอดีตของดีอยู่ที่ใจ'วิก'กรจักร | คมชัดลึก

               "บ้านเราเต็มไปด้วยวัฒนธรรม แต่คนไทยไม่ค่อยเห็นคุณค่าในสิ่งที่เรามี ไปฝักใฝ่ในสิ่งที่เกินตัวไปหน่อย การกลับมาดูพระเก่าๆ เหล่านี้ทำให้ผมได้เห็นประวัติศาสตร์ รู้จักว่าสิ่งของและแผ่นดินที่เราเหยียบอยู่นี้มีที่มาเป็นไปอย่างไร"

                คำบอกเล่าของหนุ่มนักสะสมพระคนรุ่นใหม่ ที่แม้จะเข้าสู่ยุคเทคโนโลยีทันใจ มีเหตุมีผลทางวิทยาศาสตร์มากลบความเชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์และความศรัทธาทางพระพุทธศาสนามากขึ้น แต่เจ้าของเรื่องราวดีๆ วันนี้ก็ยังรักษาความศรัทธาไว้ได้อย่างกลมกลืนกับวิธีสมัยใหม่ ที่ไม่งมงายแต่มีศรัทธา ในฐานะนักการตลาดบริษัท อิมเมจพูล จำกัด ยามว่างหนุ่ม  "วิก" กรจักร ณ สงขลา ก็มักจะหยิบพระในกรุมานั่งชมและศึกษาเรื่องราวเพิ่มเติมอยู่เสมอ วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่เจ้าตัวหยิบกล่องพระใบขนาดกลางมาเปิดให้ดูในสวนสวยของบ้านพักส่วนตัวย่านสนามบินน้ำ ในฐานะนักสะสมที่ยังใช้ความชอบจากประวัติศาสตร์เป็นที่ตั้งมากกว่าราคาและความหายาก 

                "ที่รักจริงๆ เป็นองค์ที่แขวนคออยู่ มีพระซุ้มลักษมีเป็นองค์ที่สมบูรณ์มากเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ ส่วนองค์กลางคือพระชัยวัฒน์ สารภาพว่ากว่าจะได้มานี้ต้องใช้เงินเก็บไปเกือบหมด ต่อมาเป็นพระกลีบบัวเนื้อขี้นกเขาเปล้า เป็นองค์แรกที่เช่ามา และสุดท้ายคือลูกอมของหลวงปู่บุญ พระที่ได้มาเริ่มจากได้ดูรายการแฟนพันธุ์แท้พระเครื่อง เห็นเขาคุยถึงเรื่องราวที่มาที่ไปกัน ชอบเลยมาดูที่บ้านว่ามีอะไรบ้าง เริ่มจากของคุณยาย (อรุณ สุขสวัสดิ์) ว่าท่านเก็บอะไรไว้ที่บ้านของท่านซึ่งอยู่ฝั่งนครชัยศรี ก๋งของคุณยายเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว สายตรงเลย ท่านดังมากในย่านนครชัยศรีไปจนถึงนครปฐม พอได้เห็นก็รู้สึกศรัทธาเริ่มหาข้อมูลศึกษาจากญาติของคุณยายที่นครชัยศรีโดยตรงเลย" หนุ่มวิก บอกถึงจุดเริ่มต้นของการสะสมพระ 

                นอกเหนือจากงานประจำ การเปิดสตูดิโอถ่ายภาพสานฝันของตัวเองและพ่อแม่ (จักรพันธุ์ - ม.ล.อัจฉราพร ณ สงขลา) ก็เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่นักสะสมคนนี้ทุ่มเทเวลาให้ แต่ที่ทุ่มใจและเงินกระเป๋าไปไม่น้อยก็เห็นทีจะเป็นพระเครื่อง ที่เจ้าตัวบอกว่า เวลาติดพระเครื่องไม่เหมือนติดกล้อง เพราะถ้าถ่ายรูปอุปกรณ์สมัยนี้สามารถศึกษาซื้อขายได้ง่าย แต่พระเครื่องถ้าจะได้มาก็เหมือนเพชรพลอยต้องใช้วิธีแลกมาขายไป ต้องศึกษาเชิงลึกมีความเสี่ยงและเชื่อในความศรัทธาสูง

                "พระของหลวงปู่บุญช่วยในเรื่องของเงินทองเมตตามหานิยม ถ้าคุ้มครองต้องเป็นเบี้ยแก้คือแก้สิ่งร้ายเป็นสิ่งดี บางคนใส่เพราะอยากมีชีวิตที่ปลอดภัยอยู่ยงคงกระพัน เราก็เชื่อนะ หลายปีมาแล้วเคยนั่งมอเตอร์ไซค์มาทำงานตอนเช้าเพราะสายมากแล้ว พอลงมาเดินเข้าประตูไปยังไม่ทันพ้นรั้ว ก็ได้ยินเสียงดังโครมสะดุ้งหันไปก็เห็นมอเตอร์ไซค์ที่เพื่อนในออฟฟิศนั่งตามๆ กันมา ชนกันล้มระเนระนาดเราก็คิดในใจว่า เฮ้ย...เฉียดเรานิดเดียวเองนะ แต่ความจริงถ้าให้เลือกระหว่างแคล้วคลาดกับอยู่ยงคงกระพัน ผมเลือกอย่างแรกเลยล่ะ เพราะคงกระพันต้องโดนกระทำแล้วไม่ตาย ผมขอโดนเฉียดๆ แบบแคล้วคลาดแบบนี้ดีกว่า" หนึ่งในเรื่องที่เจ้าตัวเชื่อว่าผ่านมาได้เพราะความศรัทธา

                จากนั้นช่างภาพหนุ่มก็พนมมือสักการะหยิบพระที่มีที่มาน่าสนใจให้ชมกันทีละองค์ อย่างเช่นพระที่คุณตาให้มาในวันแต่งงานอันเป็นมรดกตกทอดจากการเป็นข้าราชการสมัยเก่า ซึ่งเจ้าตัวก็ยังไม่รู้ว่าเป็นพระอะไรแต่ก็เชื่อว่าพระองค์นี้จะช่วยในเรื่องของการงานให้เจริญรุ่งเรืองตามคำบอกของผู้ให้ ที่อยากให้ลูกหลานเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ส่วนลูกอมที่อาราธนาขึ้นคอมีประวัติคือเป็นมวลสารที่หลวงปู่เพิ่มได้เก็บรวบรวมมาได้ วิธีเก็บคือเก็บเอาชอล์กที่เขียนอักขระลงในกระดานชนวนสวดมนต์และปาดลงมาเก็บ กว่าจะได้เป็นลูกอมก้อนหนึ่งต้องสวดมนต์และปาดเก็บหลายร้อยรอบ เป็นต้น

                "บางองค์ที่ได้เห็นก็ไม่รู้ว่ามีที่มายังไง แต่ดูที่เนื้อดินกันว่ามีความเก่าแก่มากน้อยแค่ไหน พระที่เก่ามากจะมีความมันความแห้งอยู่ในตัว เนื้อดินสมัยใหม่จะเนียนเกินไป เราต้องเริ่มจากการเห็นของจริง ถ้าไม่เห็นจากของจริงมันจะเพี้ยนแล้วไปเสียเวลากับเรื่องไม่จริงแทน ตัวผมยังถือว่าเป็นนักเล่นพระที่ใหม่มาก ส่วนใหญ่ผมก็ไม่ได้ยึดว่าอยากได้ต้องซื้อๆ แต่เมื่อมีงบพอเป็นของตัวเองเมื่อไหร่ก็จะเช่าเก็บไว้บ้าง คุณน้าก็จะเป็นคนเเนะนำพระให้ดู การที่เราสะสมพระต้องรู้เรื่องราวก่อนเหมือนสะสมของเก่า เป็นการเก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา ผมศึกษาจากหนังสือของ อ.สุธน ศรีหิรัญ เขาเป็นศิษย์สายตรงจากหลวงปู่ พออ่านก็จะรู้ลึกที่มาที่ไป เช่น นกเขาเปล้า ก็คืออุจจาระของนกมีความพิเศษไม่ค่อยมีคนเห็น จะมีลักษณะเหมือนตะกั่ว คนสมัยก่อนก็เอามาหลอมเข้าแป้นพิมพ์ เหรียญหลวงปู่เพิ่มสมัยก่อนจะแจกให้เด็กๆ ซะส่วนใหญ่ เขาก็จะใส่ไปเล่นกันโดยไม่ได้เลี่ยม ดังนั้นพอมาถึงยุคปัจจุบันหน้าจะสึกหมด ถ้าเราเจอชัดๆ สันนิษฐานได้ว่าไม่ใช่ของจริงแน่ๆ ความพิเศษของเหรียญให้ดูที่ของเวลาปั๊มแต่ละรุ่นจะมีตำหนิหรือจุดตาย ถ้าเรารู้ว่ามีที่ไหน ตรงกันไหมก็จะช่วยได้ ถ้ามันชัดหรือจางเกินไปก็ต้องเริ่มสงสัยและเทียบกับอายุของพระองค์นั้นๆ อีกที เห็นไหมว่าต้องศึกษาเยอะนะ ถ้าเริ่มเล่นโดยไม่มีคนรู้จริงให้คำปรึกษาแบบนี้ก็คงต้องอาศัยใจรักอย่างเดียว" เจ้าของแผงพระตรงหน้า บอกเล่าเรื่องราวเล็กๆ แต่สำคัญเมื่อจะเข้าสู่วงการพระ

                การศึกษาพระคือการเรียนรู้เรื่องราวเป็นประวัติศาสตร์กลายๆ ว่าสมัยก่อนมีชีวิตความเป็นอยู่ยังไง เรื่องของพระที่ฟังดูเหมือนฟังนิทานของคนรุ่นนี้ กับความพิถีพิถันด้วยน้ำมือคนในการสร้างพระสมัยก่อน กลายเป็นเสน่ห์ดึงดูดให้หนุ่มสมัยใหม่ผู้ใฝ่รู้ทั้งด้านศาสตร์และศิลป์เจ้าของปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ และปริญญาโทจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยบอนด์ ประเทศออสเตรเลีย อยากย้อนเวลาเข้าไปเรียนรู้ไม่จบไม่สิ้นเป็นเวลานานกว่า 5 ปี  

                โดยหนึ่งในพระที่หนุ่มวิกบอกว่าอยากได้แต่ยังเกินเอื้อม คือพระนางพญาสะดุ้งกลับ เป็นพระที่มีการพิมพ์กลับด้านหมด พร้อมท่องคาถากลับกันจากหลังมาหน้า เชื่อว่าจะช่วยให้เรื่องร้ายกลับกลายเป็นดี ตามเรื่องราวที่มีพระยาท่านหนึ่งกำลังจะโดนคณะราษฎรจับขึ้นศาลเพราะเป็นยุคปฏิวัติ แต่ก็หลุดพ้นเรื่องคดีไปได้เพราะบูชาพระองค์นี้ ปัจจุบันจึงมีนักการเมืองหลายคนหาเช่าพระรุ่นนี้เก็บไว้เป็นราคาหลักล้าน  

                "เรื่องราคาพระมีอัตราที่ก้าวกระโดดมาก อยู่ในมือผมมีราคาหนึ่งแต่ถ้าอยู่ในมือเซียนพระก็ราคาสูงขึ้นอีกหลายเท่าตัว จากที่ศึกษามาเรื่อยๆ มีมุมหนึ่งในสนามพระที่ผมไม่ค่อยเห็นด้วย คือเรื่องของการคิดจะเช่าพระของพระสงฆ์ที่กำลังอาพาธ และจะปล่อยขายในราคาที่สูงขึ้นเมื่อพระองค์นั้นๆ มรณภาพไปแล้ว คิดว่าทำแบบนี้เหมือนเราเช่าพระเพื่อแช่งท่านรึเปล่า นี่เราพูดแบบตรงไปตรงมาว่าสังคมเรามีแบบนี้ ความจริงก็มีความศรัทธาที่แฝงไปด้วยธุรกิจอยู่  ผมว่าพระอยู่ที่ใจอย่าไปมองเรื่องเงินเยอะเลย หรือบางคนก็เครียดกับคำว่าแท้ ไม่แท้ มากไปที่เคยเห็นคนมีพระแท้อยู่กับมือแต่เอาไปให้เซียนพระดูพอเขาว่าปลอมก็หมดศรัทธา แล้วก็ปล่อยให้เช่าไปในราคาของปลอมก็มี ดังนั้นเชื่อที่ใจเรา เชื่อจากเรื่องราวเหตุการณ์ที่ทำให้เราได้มาดีกว่า หรือที่ผมใช้บ่อยๆ เวลาจะเช่าพระสักองค์คือพระแท้ ไม่แท้ ไม่รู้ แต่เงินเรานั้นแหละแท้ที่สุด คือจะไม่ไขว่คว้าสิ่งที่เกินตัวเรา ไม่ต้องขายบ้านขายรถมาเช่าถ้าเรายังไม่มีเงินขนาดนั้นก็เคารพอยู่ในใจ" นักสะสมรุ่นใหม่ทิ้งท้าย ด้วยการแนะนำการวิธีเล่นพระในแบบฉบับตัวเอง

 

................................................

(ส่องพระมองอดีต ของดีอยู่ที่ใจ "วิก" กรจักร : คอลัมน์ขอเวลานอก : โดย....ณุวภา ฉัตรวรฤทธิ์ : ภาพ...ธัชดล ปัญญาพานิชกุล )