ศิลป์แห่งแผ่นดิน : บัตรอวยพร | คมชัดลึก

          สมัยผมเป็นเด็ก ผมประทับใจบัตรอวยพรปีใหม่ ที่เรียกวันว่า “ส.ค.ส.” มากเชียวครับ ถึงปีใหม่ทีไรผมจะเลือกซื้อบัตร ส.ค.ส. สวยๆ กลับมาชื่นชมอย่างดื่มด่ำ มีทั้งภาพถ่ายทิวทัศน์ สถานที่สำคัญของประเทศ ชอบมากคือทิวทัศน์ทะเล ภาพป่าเขาก็ชอบครับ รวมทั้งภาพวัดวาอาราม วัดอรุณฯ วัดพระแก้ว แต่ที่ชอบเป็นพิเศษ คือ ส.ค.ส.ภาพวาดสีน้ำสวยๆ ประเภทภาพชนบท ที่มีกระท่อมปลายนา คุ้งน้ำ ลำคลอง นาข้าว  ทิวตาล ต้นมะพร้าว มีเรือลอยลำคนพายสวมหมวก ในลำเรือมีกระบุงกระจาดดอกไม้ ผัก ผลไม้ ขาดไม่ได้คือนกกระยาง มีทั้งที่ยืนขาเดียว ยืนสองขา และบินอยู่บนฟ้า
 
          ที่ชอบภาพสีน้ำนักหนาก็เพราะได้นำมาเป็นแบบหัดวาดระบายสี ผูกพันกับ ส.ค.ส. ก็ด้วยเหตุนี้ จิตรกรผู้วาด ส.ค.ส. ในยุคนั้นเป็นเสมือนครูบาอาจารย์ขอบผู้ใฝ่ศิลปะ โดยเฉพาะเด็กๆ อย่างผม
 
          ผมจะทำบัตรอวยพรปีใหม่ทุกปี นั่งวาดนั่งเขียนอยู่ได้ทั้งวัน วันที่ 30-31 ธันวาคม ผมทำบัตร ส.ค.ส. ได้หลายสิบใบ ส่งให้คุณครู ให้เพื่อนๆ นอกจากวาดรูปแล้ว ยังแต่งกลอนด้วย ประมาณ... ในวารดิถีขึ้นปีใหม่  ให้มีความสุขสนุกสนาน กายและใจเริงรื่น ชื่นสำราญ ให้เบิกบานตลอดปีใหม่นี้เอย
 
          ปัจจุบัน คนไม่นิยมส่งบัตรอวยพรกันแล้ว หันมาส่งข้อความทางโทรศัพท์ ส่งกันทางอีเมล แม้แต่ผมเองก็ห่างเหิน ห่างหาย ไม่ค่อยได้ข้องแวะกับที่ทำการไปรษณีย์ บุรุษไปรษณีย์ ไม่ใช่บุคคลสำคัญที่ต้องตั้งตาคอยอีกต่อไป
 
          ปีนี้ผมวาดรูป และแต่งกลอนทำบัตรอวยพรขึ้นมาไม่กี่แผ่น ทำไปตามความเคยชิน คำอวยพรของผมอาจเดินทางไปถึงมิตรสหายหลายท่าน โดยบัตรตัวจริงยังอยู่ที่ผม หากเป็นเมื่อหลายปีก่อน เพื่อนสนิทมิตรสหายจะได้รับบัตรอวยพร “ตัวจริง” หนึ่งบัตรสำหรับหนึ่งคน พร้อมคำกลอยพรปีใหม่เฉพาะตัวเฉพาะใจ
 
          คิดๆ ไปก็พาคำนึงถึงวันเวลาเก่าๆ ที่เรายังดื่มด่ำ บัตรอวยพรช่างสวยงาม เราเฝ้าพิศเฝ้าดู เฝ้าอ่านแล้วอ่านเล่า เรายังเก็บรักษาไว้อย่างดี อยู่ในซองเก็บใส่กล่อง ใส่ไว้ในลิ้นชักแห่งกาลเวลา
 
          เดี๋ยวนี้อย่าว่าแต่จะมีความสุขที่ได้ส่งบัตรอวยพรถึงมิตรสหายแม้แต่บัตรอวยพรจากผู้อื่นทีส่งมาถึงเรา ไม่ว่าโดยวิธีใด เราก็ยังแทบไม่ได้เปิดดู หรือเปิดโอย่างผ่านๆ ซึ่งก็คงไม่ต่างกันกับผู้ส่งที่ส่งอย่างผ่านๆ บัตรอวยพรบางส่วนเป็นเพียงการประกอบ “พิธีกรรม”
 
          บัตรอวยพรบางใบ ผู้ส่งอาจไม่เคยเห็นมันด้วยซ้ำ ทั้งภาพ และคำอวยพรสวยหรู แม้แต่ลายมือชื่อก็เป็น “ตรายาง” เสียอีก
 
          สำหรับเพื่อนสนิทที่รักกัน รู้ใจกัน อาจทำได้แค่โทรศัพท์ไปพูดคุย
 
          คืนวันที่ 31 ธันวาคม เป็นวันเวลากินดื่ม ฉลองส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ การนับถอยหลัง หรือ “เคานท์ดาวน์” นับเป็น “วิธีกรรม” หนึ่ง ใน “พิธีกรรม” การฉลองเทศกาลปีใหม่
 
          ใช่เลย .. วันเวลาในชีวิตนั้นย่อมต้องนับถอยหลัง นั้นแหละ ใช่แล้ว เริ่มตั้งแต่  10 นับถอยลง 9  8  7  6  5  4  3  2  1 พอถึง 0 ก็เปล่งเสียง ไชโย ฟังดูน่าใจหาย
.......................................
(หมายเหตุ บัตรอวยพร : คอลัมน์ ศิลป์แห่งแผ่นดิน โดย.... ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)