เหตุแห่งการจับงานกล้วยไม้ของฉัน(5) | คมชัดลึก

               ยังเหลือน้องชายอีก 3 คน คนแรกชื่อพจนา ชื่อเล่นชื่อว่าเล็ก คนถัดไปชื่อมนู ชื่อเล่นชื่อว่าน้อย ส่วนคนสุดท้องชื่ออุสาห์ ชื่อเล่นชื่อว่านิด ทั้ง 3 คนเกิดเรียงปี คนรองสุดท้องและคนสุดท้องคือมนู และอุสาห์ ได้ไปสอบเข้าเป็นนักเรียนนายเรือและมีโอกาสเดินทางไปอังกฤษกับเรือรบหลวงโพธิ์สามต้นเพื่อไปเข้างานฉลองพระราชินีอลิซาเบธที่กรุงลอนดอน

                ในที่สุดก่อนเกษียณอายุ มนูคือ พลเรือโทมนู สาคริก มีตำแหน่งเป็นเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารเรือ ส่วนอุสาห์ สาคริกนั้น เมื่อได้ยศเรือเอกแล้วจึงลาออกจากสังกัดกองทัพเรือ มาสังกัดอยู่ที่กรมเจ้าท่าทำหน้าที่นำร่องเรือพาณิชย์

                ทั้งนี้ เพราะเหตุว่าเขาเป็นคนทำงานทำจริงจัง และทำงานในหน้าที่ต้นเรือประจำเรือโพธิ์สามต้นก่อนออกฝึกภาคการรบทางทะเล เหตุที่เขาลาออกจากกองทัพเรือก็เพราะว่า ในหน้าที่ต้นเรือนั้นจะต้องทำงานทุกสิ่งทุกอย่างให้ดีที่สุด หรืออาจกล่าวว่าเป็นแม่บ้านของเรือลำใหญ่ก็ได้

                อุสาห์คนนี้ได้ทุ่มเททำงานจนกระทั่งล้มป่วยหนัก ในขณะที่กองทัพเรือกำลังวิ่งออกทะเล ส่วนกองทัพเรือก็เอาเขาไปปล่อยไว้ที่โรงพยาบาลทหารเรือที่สัตหีบ ปรากฏว่ามีคนโทรศัพท์มาหาฉันในฐานะที่เป็นพี่ชายใหญ่ เราจึงเดินทางไปรับเพื่อมาไว้ที่โรงพยาบาลจุฬาฯ โดยไปขออนุญาตผู้บัญชาการทหารเรือ

                ในที่สุดก็ได้รับอนุญาต แต่แล้วเหตุการณ์มันเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นคดีโดนกล่าวหาว่า อุสาห์ สาคริก หนีราชการทหาร

                นี่แหละที่ทำให้เขาต้องลาออก ฉันขออนุญาตหวนกลับไปกล่าวถึงเรื่องราวของชีวิตพ่ออีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่พี่ชายจะนำตัวเข้าไปถวายให้แก่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พ่อฉันยังต้องเผชิญกับปัญหาชีวิตหนักมากยิ่งขึ้น ซึ่งฉันขออนุญาตไม่นำมากล่าว

                จนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่งพี่ชายได้นำตัวเข้าไปถวายแด่องค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ฉันคาดว่าคงเป็นเพราะพระเนตรพระกรรณของพระองค์ทรงเห็นอะไรบางอย่างจึงโปรดเกล้าให้รับเอาไว้ จึงส่งให้เข้าไปเรียนในโรงเรียนมหาดเล็กหลวง ทำให้ชีวิตพ่อเริ่มต้นก้าวเข้าไปสู่ระบบการจัดการศึกษาภายใต้แนวความคิดของพระยุคลบาทมาตั้งแต่บัดนั้น อันนับได้ว่าเป็นแนวคิดที่เลี้ยงเด็กให้ต้องต่อสู้กับชีวิตตัวเองอย่างอิสระมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย

                ขณะนั้นนักเรียนในโรงเรียนมหาดเล็กหลวงโดยทั่วไปส่วนใหญ่เป็นบุตรเจ้านายในระดับสูง ตนจึงได้รับการดูถูกเหยียดหยามรวมทั้งการพูดถากถางต่างๆ นานา ทำให้มีความมุมานะที่จะสร้างคุณงามความดีในทุกๆ ด้าน แม้แต่การศึกษาเล่าเรียนก็เรียนเก่งรวมทั้งมีความประพฤติดี จนกระทั่งได้เป็นหัวหน้าชั้น ถัดมาก็มาเป็นหัวหน้าตอนและหัวหน้าคณะ จนในที่สุดก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้านักเรียนทั้งหมด มีเรื่องราวบางอย่างที่จะนำมาเล่าให้ฟัง

               ...............................................
(เหตุแห่งการจับงานกล้วยไม้ของฉัน(5) : คอลัมน์หอมกลิ่นกล้วยไม้ : โดย...ศ.ระพี สาคริก )