
สงบนิ่งและเกินพอ
สงบนิ่งและเกินพอ : คอลัมน์จุดโฟกัส : โดย...สามจอ [email protected] http://samjaw.blogspot.com
ความสงบนิ่ง และความไม่พอดี เกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่นานนักในช่วงเช้าตรู่ เป็นความวุ่นวายเล็กๆ สีสันของชุมชนที่เปิดรับนักเดินทางให้มาศึกษาเรียนรู้วิถีความเป็นอยู่ ถ้าที่ไหนจุดกระแสลุกโชนด้วยเสน่ห์ของบ้านเมืองที่เคยเรียบง่ายสงบสุข ก็จะแปรเปลี่ยนเป็นความคึกคักและทำเลทอง
การถวายทุกอย่างลงในบาตรโดยหวังให้พระได้ฉันข้าวปลาอาหารคาวหวานครบหมู่ แถมดอกไม้และปัจจัยไปในคราเดียวกัน อาจจะขัดกับบางวัฒนธรรมที่ชาวบ้านจะใส่เฉพาะข้าวลงในบาตร แล้วค่อยนำปิ่นโตอาหารอื่นไปถวายที่วัดอีกครั้ง ดูแตกต่างจากที่คุ้นเคย ด้วยความไม่รู้จริงเลยทำตามที่ตัวเองเคยชิน โดยที่เจ้าบ้านเกิดอาการเกรงใจผู้มาเยือน จึงไม่ได้ทำความเข้าใจอย่างชัดเจน จนเสียศูนย์ของวิถีและไม่ง่ายที่จะเรียกคืนกลับมาแต่ต้องทำ
ผู้คนจำนวนมากออกมานั่งคอยพระสงฆ์ออกบิณฑบาตแต่เช้า โดยลึกๆ นึกถึงอานิสงส์ที่จะได้รับกลับคืนถ้าเร็วหน่อยก็ในชาตินี้ หรือบางคนก็อาจจะไม่ได้หวังอะไรไปมากนัก นอกจากความเบิกบานใจที่ได้บริจาคทานให้กับผู้ที่ทำหน้าที่ในการสืบทอดคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า แค่มีส่วนร่วมในการสืบทอดศาสนาให้ยั่งยืนต่อไป และรู้สึกปีติที่ได้ร่วมทำบุญในครั้งนี้ นั่นก็เป็นบุญที่มีอยู่จริงในปัจจุบันแล้ว
การใช้ เทเล ถ่ายภาพจากหน้าตรงที่สุด แล้วใช้ช่องรับแสงพอประมาณให้ได้ความชัดลึกพอสมควร ฉากหลังที่สอดคล้องกับเรื่องราว จะได้ความรู้สึกถึงความนิ่งของพระสงฆ์ระหว่างที่รอรับบาตร และหลังรับบาตรที่มีข้าวของมากมายจากญาติโยมที่มีจิตศรัทธาที่พระสงฆ์ไม่สามารถปฏิเสธได้ ซึ่งบางครั้งความต้องการถวายมีมากเกินและหวังว่าพระจะรับกลับไปได้หมด โดยต้องมีวิธีนำกลับไปวัดเอง
.......................................................
(สงบนิ่งและเกินพอ : คอลัมน์จุดโฟกัส : โดย...สามจอ [email protected] http://samjaw.blogspot.com)



